সপ্তম শ্ৰেণী সমাজ বিজ্ঞান অধ্যায় ৭ – পুৰণি অসমৰ সমাজ আৰু অর্থনীতি – সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু অতিৰিক্ত সমাধান | শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন (Sankardev Sishu Vidya Niketan)
সপ্তম শ্ৰেণী সমাজ বিজ্ঞান অধ্যায় ৭ – পুৰণি অসমৰ সমাজ আৰু অর্থনীতি সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (Sankardev Sishu Vidya Niketan – SVN)
শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ (SVN) সপ্তম শ্ৰেণীৰ সমাজ বিজ্ঞান পাঠ্যক্ৰমৰ সপ্তম অধ্যায় হ’ল প্ৰাচীন বা ‘পুৰণি অসমৰ সমাজ আৰু অর্থনীতি’। নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ বাবে এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ, অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু MCQ সমাধান (Class 7 Social Science Chapter 7 Question Answers) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), আৰু খালী ঠাই পূৰণ আদিৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘পুৰণি অসমৰ সমাজ আৰু অর্থনীতি’ নামৰ এই গুৰুত্বপূৰ্ণ পাঠটিত প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ সামাজিক গঠন, বিভিন্ন জাতি-জনজাতিৰ বসবাস, ধৰ্মীয় বিশ্বাস, কৃষি পদ্ধতি, বাণিজ্য, শিল্পকলা আৰু অৰ্থনৈতিক অৱস্থা সম্পৰ্কে বিশদভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে। নিকেতনৰ পৰীক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ ঐতিহাসিক তথ্যসমূহ স্পষ্টভাৱে বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই সমাধানত কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- প্ৰাচীন অসমৰ সামাজিক স্তৰবিন্যাস, জাতি-জনজাতিৰ জীৱনযাত্ৰা আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ ধাৰণা।
- পুৰণি অসমৰ অৰ্থনীতিৰ মূল স্তম্ভ— কৃষি, হস্তশিল্প, বাণিজ্য আৰু বিনিময় প্ৰথা।
- ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন ৰাজবংশৰ আমোলত সমাজ আৰু অৰ্থনীতিৰ বিকাশৰ ইতিহাস।
- ১ নম্বৰৰ অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA objective type) আৰু ২-৩ নম্বৰৰ চমু প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে শেহতীয়া আৰ্হিৰ MCQ প্ৰশ্নৰ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বুজি পাবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 7 Social Science Notes).
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
- ইতিহাস আৰু সমাজ বিজ্ঞানৰ ধাৰণাসমূহৰ স্পষ্ট আৰু আকৰ্ষণীয় উপস্থাপন।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ বিদ্যালয় পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 7 Social Science (সমাজ বিজ্ঞান) Textbook Solutions & MCQs | SVN New Syllabus
New Updated Version!
According to Latest Sankardev Sishu Vidya Niketan (SVN) New Syllabus & Updated Book
Get comprehensive preparation for Class 7 Social Science (সমাজ বিজ্ঞান) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise textbook solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest SVN syllabus and new book.
Perfect for building a strong foundation and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
শংকৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন, সপ্তম শ্ৰেণী: সমাজ বিজ্ঞান
পুৰণি অসমৰ সমাজ আৰু অৰ্থনীতি
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
১। অতি চমুকৈ উত্তৰ দিয়া
(ক) পুৰণি অসমৰ সমাজ ব্যৱস্থা কিহৰ ভেটিত প্রতিষ্ঠিত আছিল?
উত্তৰঃ বৰ্ণাশ্ৰম প্ৰথাৰ আধাৰত।
(খ) সমাজৰ আটাইতকৈ সৰু গোটটো কি আছিল?
উত্তৰঃ পৰিয়াল।
(গ) বিবাহিতা নাৰীক কিয় সহধর্মিণী বোলা হৈছিল?
উত্তৰঃ স্বামীৰ সকলো কৰ্মত সংগ দিয়াৰ কাৰণে।
(ঘ) অংগদ কি?
উত্তৰঃ অসমৰ নাৰীসকলে হাতৰ বাহুৰ ওপৰভাগত পৰিধান কৰা এবিধ বিশেষ আ-অলংকাৰ।
(ঙ) অসমৰ জলবায়ু কিয় কৃষিৰ বাবে উপযোগী?
উত্তৰঃ ইয়াৰ জলবায়ু নাতিশীতোষ্ণ প্ৰকৃতিৰ হোৱাৰ কাৰণে।
(চ) উত্তৰীয় কি?
উত্তৰঃ সমাজৰ উচ্চ শ্ৰেণীৰ মানুহে শৰীৰৰ উৰ্ধাংশত পিন্ধা ফুল-জালি কটা এবিধ বিশেষ কাপোৰ।
২। উত্তৰ দিয়া
(ক) অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাৰ বিষয়ে জানিবলৈ আমি কি কি সমলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব লাগিব?
উত্তৰঃ প্ৰাচীন অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক প্ৰেক্ষাপটৰ বুজ ল’বলৈ আমি প্ৰধানকৈ পুৰণি গ্ৰন্থসমূহ, যেনে- যোগিনীতন্ত্র, কালিকাপুৰাণ আৰু বিদেশী পৰিব্ৰাজকৰ বিৱৰণী আদিৰ সহায় ল’ব লাগিব। তদুপৰি, সেই সময়ৰ ৰজা-মহাৰজাসকলে লিখাই যোৱা শিলৰ ফলি আৰু তামৰ ফলি আদিৰ জৰিয়তেও সেই কালৰ অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক পৰিৱেশৰ অনেক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য আমি আহৰণ কৰিব পাৰোঁ।
(খ) প্রাচীন অসমত কেইপ্ৰকাৰৰ বিবাহ পদ্ধতিৰ প্ৰচলন আছিল? সেইবোৰৰ নামবোৰ লিখা।
উত্তৰঃ পুৰণি কালৰ অসমত ঘাইকৈ একক বিবাহ, বহু বিবাহ আৰু ৰাজকীয় বংশবোৰৰ মাজত স্বয়ম্বৰ প্ৰথাৰ প্ৰচলন দেখা গৈছিল। হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰসমূহে মুঠ আঠবিধ বিবাহক মান্যতা প্ৰদান কৰিছিল। সেইকেইবিধ হ’ল— প্ৰজাপত্য, ব্ৰহ্ম, আৰ্ষ, দৈৱ, গান্ধৰ্ব, অসুৰ, পৈশাচ আৰু ৰাক্ষস।
(গ) চাৰিবিধ মাছধৰা সঁজুলিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ জাল, পল’, জাকৈ আৰু বৰশী।
(ঘ) অসমীয়া মানুহে কি কি সুতাৰ আচ্ছাদন পৰিধান কৰিছিল?
উত্তৰঃ অসমৰ লোকসকলে ঘাইকৈ কপাহী, এৰী, উল, ৰেচম, পাট আৰু মুগাসূতাৰে নিৰ্মিত সাজ-পাৰ পিন্ধিছিল।
(ঙ) প্রাচীন অসমৰ পশুপালনৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ পুৰণি কালৰ অসমত পশুপালনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱিকাৰ স্থান লৈছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ অৰ্থনৈতিক দিশতো বাৰুকৈয়ে পৰিছিল। সেই সময়ত গাই গৰুক গো-মাতা হিচাপে উপাসনা কৰাৰ লগতে ইয়াৰ গাখীৰক এবিধ উত্তম পুষ্টিকৰ আহাৰ বুলি ধৰা হৈছিল। কৃষিকাৰ্যত হাল টানিবৰ বাবে বলধ গৰু অপৰিহাৰ্য আছিল, সেয়েহে গৰু পালন কৰাটো এক লাভজনক বৃত্তি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। আনকি গৰুক সামগ্ৰী বিনিময়ৰ মাধ্যম হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কালিদাসৰ সাহিত্য আৰু অন্যান্য প্ৰাচীন গ্ৰন্থত অসমত হাতী পোহা কাৰ্যৰো প্ৰমাণ পোৱা যায়। এই হাতীবোৰ ঘাইকৈ ৰণভূমিত আৰু দূৰলৈ যাতায়াত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল।
৩। চমুটোকা লিখা
(ক) খাদ্যাভ্যাস:
উত্তৰঃ পৃথিৱীৰ সকলো ব্যক্তিৰে খোৱা-বোৱাৰ ৰুচি একে নহয়; অঞ্চল আৰু সমাজৰ শ্ৰেণী অনুসৰি মানুহৰ খাদ্যাভ্যাসৰ পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। প্ৰাচীন কালত অসমীয়া লোকৰ মূল আহাৰ ভাত আছিল। তেওঁলোকে নানা ধৰণৰ শাক-পাচলি খোৱাৰ উপৰিও মাছ-মাংসৰো ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যদিও সমাজৰ স্তৰ অনুসৰি আমিষ আহাৰ গ্ৰহণত কেতবোৰ নীতি-নিয়ম আছিল। চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙৰ বিৱৰণীত অসমৰ মানুহে ঘৰৰ বাৰীত নাৰিকল আৰু কঁঠালৰ খেতি কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। তেতিয়াৰ লোকসকলে মাহৰ আঞ্জা আৰু কলখাৰ অতি তৃপ্তিৰে খাইছিল। ‘কুমাৰ হৰণ’ আৰু ‘কালিকাপুৰাণ’ গ্ৰন্থত পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যত উৎপন্ন হোৱা জলকীয়া, আদা, সৰিয়হ, কপূৰ, জিৰা, পিপলি আদি মচলাজাতীয় সামগ্ৰীৰ প্ৰসংগ উল্লেখ আছে। পায়স তেওঁলোকৰ এবিধ অতি প্ৰিয় খাদ্য আছিল। সমাজৰ একাংশ লোকে নিজৰ ঘৰতে চাউল পচাই তৈয়াৰ কৰা সুৰাজাতীয় পানীয় গ্ৰহণ কৰিছিল। তদুপৰি, তামোল-পাণ খোৱাটো অসমীয়া সমাজৰ এক অন্যতম বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অভ্যাস আছিল।
(খ) কৃষি আৰু কৃষি-পদ্ধতি:
উত্তৰঃ যিকোনো এখন দেশ বা সমাজৰ অৰ্থনীতি গঢ় দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত কৃষিখণ্ডই এক বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰে। পুৰণি অসমৰ অৰ্থনীতিও সম্পূৰ্ণৰূপে কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল আৰু কৃষকসকলে মাটিৰ পৰাই নিজৰ জীৱন-জীৱিকা উলিয়াই লৈছিল। নাতিশীতোষ্ণ জলবায়ু বিৰাজ কৰাৰ হেতুকে অসমৰ পৰিৱেশ খেতি-বাতিৰ বাবে বৰ অনুকূল আছিল। ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ধানৰ উৎপাদন হোৱাৰ সমান্তৰালকৈ মৰাপাট, কপাহ, সৰিয়হ, মাহ, কুঁহিয়াৰ, কল, তেজপাত, নাৰিকল, কঁঠাল আৰু নানা তৰহৰ শাক-পাচলিৰ খেতি কৰা হৈছিল।
প্ৰাচীন কালত অসমৰ কৃষকসকলে মূলতঃ ‘ঝুম’ প্ৰথাৰে খেতি কৰিছিল, য’ত হাবি-জংঘল কাটি আৰু পুৰি চাফা কৰাৰ পাছত মাটিত গাঁত খান্দি গুটি সিঁচা হৈছিল। খেতিৰ প্ৰধান সঁজুলি হিচাপে নাঙল আৰু কোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা এই কৃষি পদ্ধতি আজিও পাহাৰীয়া জনজাতীয় সমাজত দেখিবলৈ পোৱা যায়। হিউৱেন চাঙৰ লিখনিৰ পৰা জানিব পাৰি যে সেই সময়ত পথাৰত পানী যোগান ধৰাৰ বাবে জলসিঞ্চনৰো সুব্যৱস্থা আছিল।
(গ) অলংকাৰ আৰু সাজ-পোছাক:
উত্তৰঃ প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমৰ মহিলাসকলে ৰূপ, সোণ আৰু অন্যান্য ধাতুৰে সজা আ-অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। তেওঁলোকে ডিঙিত গলপতা, হাতৰ বাহুত অংগদ, কাণত কুণ্ডল আৰু হাতত খাৰু পৰিধান কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও চুলিত সুগন্ধি তেল, নানা প্ৰসাধন সামগ্ৰী আৰু সুগন্ধি দ্ৰব্য সানিছিল।
অসমৰ লোকসকলে পিন্ধা পোছাকসমূহক কালিকা পুৰাণত ‘আচ্ছাদন’ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। নাৰীসকলে শৰীৰৰ উৰ্ধাংশত চাদৰ, ৰিহা আৰু নিম্নাংশত মেখেলা পৰিধান কৰিছিল। আনহাতে, পুৰুষসকলে পিন্ধা পোছাকক ‘পৰিধান’ (যাক এতিয়া ধূতি বোলা হয়) আৰু গাত পিন্ধা চোলাবিধক ‘কামিজ’ বুলি কোৱা হৈছিল। সমাজৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে ফুল-জালি কটা ‘উত্তৰীয়’ লৈছিল আৰু মূৰত পাগুৰি মাৰিছিল। বিবাহিতা মহিলাসকলে শিৰত সেন্দুৰ, কপালত ফোট লোৱাৰ লগতে মূৰত ওৰণি লৈছিল। কপাহী, এৰী, উল আৰু ৰেচমৰ কাপোৰ মানুহৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় আছিল, আনহাতে পাট আৰু মুগাৰ কাপোৰ মূলতঃ উচ্চ শ্ৰেণীৰ লোকসকলেহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
(ঘ) বাণিজ্য:
উত্তৰঃ প্ৰাচীন কালত অসমৰ বেপাৰ-বাণিজ্যই যথেষ্ট প্ৰসাৰতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। মগধ, বংগদেশ, শ্ৰীলংকা আৰু চীনৰ দৰে দেশৰ লগত পুৰণি অসমৰ নিয়মীয়াকৈ বাণিজ্যিক আদান-প্ৰদান চলিছিল আৰু বেপাৰীসকলে যাতায়াতৰ বাবে জলপথটোকেই বেছি সুচল বুলি গণ্য কৰিছিল। চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙৰ বিৱৰণীত পুৰণি কামৰূপৰ ৰজাসকলে চীন দেশৰ সৈতে বেপাৰ-বাণিজ্য কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। ঘাইকৈ নানা প্ৰকাৰৰ ধাতুৰ আ-অলংকাৰ, মণি-মুকুতা, সাজ-পাৰ, মচলা আৰু প্ৰসাধন সামগ্ৰীৰ বেপাৰ চলিছিল। পাহাৰীয়া জনজাতীয় লোকসকলে যাঠি, মেথোন, শৰ আদি আনৰ লগত সলনা-সলনি কৰি নিজৰ দৈনন্দিন প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীসমূহ গোটাই লৈছিল। সেই সময়ত মুদ্ৰাৰ প্ৰচলন নথকাৰ বাবে সমগ্ৰ বাণিজ্য ব্যৱস্থাটো মূলতঃ বস্তু বিনিময় প্ৰথাৰ জৰিয়তেহে পৰিচালিত হৈছিল।
