Class 7 Assamese Chapter 2 জোনানী’ৰ জন্ম-কাহিনী Solutions | AJB Assam
সপ্তম শ্ৰেণী আপোন পাঠ (অসমীয়া) অধ্যায় ২ – জোনানী’ৰ জন্ম-কাহিনী সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (AJB Assam)
সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘আপোন পাঠ’ৰ দ্বিতীয় অধ্যায় ‘জোনানী’ৰ জন্ম-কাহিনী’ এখন অতি জ্ঞানবৰ্ধক আৰু আকৰ্ষণীয় পাঠ। অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ (AJB) শেহতীয়া নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 2 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক চমু প্ৰশ্ন, দীঘলীয়া প্ৰশ্ন, ব্যাকৰণ, অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন (Additional Questions) আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ অতি সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘জোনানী’ৰ জন্ম-কাহিনী’ নামৰ এই পাঠটিত এটি সুন্দৰ কাহিনীৰ মাজেৰে নিৰ্দিষ্ট বিষয়বস্তুৰ গুৰুত্ব আৰু তাৎপৰ্য উপস্থাপন কৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ মূল ভাৱ বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- জোনানী’ৰ জন্ম-কাহিনী পাঠটিৰ মূল ভাৱ আৰু বিষয়বস্তুৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, চমু প্ৰশ্ন আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু বাক্য ৰচনাৰ সঠিক জ্ঞান।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে বহু-বিকল্পী প্ৰশ্নৰ (MCQs) সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া AJB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 7 Apun Path Notes)।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
- জোনানী’ৰ জন্ম-কাহিনী পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ বিশেষ সংকলন।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 7 Assamese (আপোন পাঠ) Textbook Solutions & MCQs | AJB New Syllabus
New Updated Version!
According to Latest AJB New Syllabus & Updated Book
Get comprehensive preparation for Class 7 Assamese (আপোন পাঠ) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise textbook solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest Assam Jatiya Bidyalay (AJB) syllabus and new book.
Perfect for building a strong foundation and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
অসম জাতীয় বিদ্যালয়, সপ্তম শ্ৰেণী: আপোন পাঠ
‘জোনাকী’ৰ জন্ম-কাহিনী
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
১। তলৰ প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ লিখা:
(ক) কটন কলেজ কোন চনত স্থাপন কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৯০১ চনত গুৱাহাটীত কটন কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
(গ) অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম সভাপতি কোন?
উত্তৰঃ অসম সাহিত্য সভাৰ একেবাৰে প্ৰথমগৰাকী সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰিছিল পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাদেৱে।
(ঘ) ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ৰ প্ৰথমগৰাকী সম্পাদক কোন? এই সভাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য কি আছিল?
উত্তৰঃ ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ৰ প্ৰথম সম্পাদক আছিল শিৱৰাম শৰ্মা বৰদলৈ।
এই সভাখন গঠন কৰাৰ ঘাই উদ্দেশ্য আছিল অসমীয়া ভাষাটোক আগুৱাই নিয়া আৰু ইয়াৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নতি সাধন কৰা।
(ঙ) ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ ক’ত আৰু কোন চনত অসমীয়া ছাত্ৰসকলে স্থাপন কৰিছিল? ইয়াক চমুকৈ কি নাম দিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ কলিকতাৰ ৬৭ নং মিৰ্জাপুৰ ষ্ট্ৰীটৰ মেছত বহা এটি “টি পাৰ্টী”ত অসমীয়া ছাত্ৰসকলে একগোট হৈ ১৮৮৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ৰ জন্ম দিছিল।
এই সভাখনৰ চমু নাম ৰখা হৈছিল ‘অ.ভা.উ.সা. সভা’।
(চ) ‘জোনাকী’ আলোচনীখন প্ৰকাশৰ ক্ষেত্রত কোনে বিশেষ উদ্যোগ গ্রহণ কৰিছিল?
উত্তৰঃ ‘জোনাকী’ নামৰ আলোচনীখন ছপা কৰি উলিওৱাৰ ক্ষেত্ৰত মূলতঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই এক আগৰণুৱা আৰু বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
(ছ) ‘জোনাকী’ যুগৰ ত্রিমূর্তি কোন কোন?
উত্তৰঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী — এই তিনিওগৰাকী বৰেণ্য ব্যক্তিক একেলগে ‘জোনাকী’ যুগৰ ত্ৰিমূৰ্তি বুলি জনা যায়।
(জ) চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই ‘জোনাকী’ৰ আগকথাত কি লিখিছিল?
উত্তৰঃ ‘জোনাকী’ৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ আগকথাত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই এইদৰে ব্যক্ত কৰিছিল যে, “আমি যুঁজিবলৈ ওলাইছোঁ আন্ধাৰৰ বিপক্ষে। উদ্দেশ্য, দেশৰ উন্নতি জোনাক।”
(ঝ) “জোনাকী” আলোচনীৰ প্ৰথম সম্পাদক কোন?
উত্তৰঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাদেৱ আছিল “জোনাকী” আলোচনীৰ প্ৰথমগৰাকী সম্পাদক।
২। ‘টি পার্টি’ মানে কি?
উত্তৰঃ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ যোৱা অসমীয়া ছাত্ৰসকলৰ মনত অসীম দেশপ্ৰেম আছিল। তেওঁলোকে প্ৰায়েই কোনোবা এটা মেছত একগোট হৈ নানান বিষয়ৰ ওপৰত আলচ কৰিছিল। একেলগ হোৱা এই ছাত্ৰসকলৰ মাজত ৰং-ধেমালি চলিছিল আৰু সমান্তৰালভাৱে সমাজৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাবোৰো আলোচিত হৈছিল। দেশৰ মংগলৰ বাবে কেনেধৰণৰ কাম হাতত লোৱা দৰকাৰ, সেই লৈয়ো তেওঁলোকৰ মাজত সঘনাই আলোচনা হৈছিল। ছাত্ৰসকলৰ এনেদৰে লগ লগা কাৰ্যটোক ‘টি পাৰ্টী’ বুলি নামাকৰণ কৰা হৈছিল।
৩। ‘অ.ভা.উ.সা সভা’ৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখাঁ।
উত্তৰঃ ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ হ’ল ‘অ.ভা.উ.সা.’ সভাৰ সম্পূৰ্ণ নাম। ১৮৮৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত এই সভাখন গঠন কৰা হৈছিল। অ.ভা.উ.সা. সভাৰ একেবাৰে প্ৰথমজন সম্পাদক আছিল শিৱৰাম শৰ্মা বৰদলৈ। অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰীবৃদ্ধি আৰু প্ৰসাৰ সাধন কৰাই এই সভাৰ মূল লক্ষ্য আছিল। সভাখনৰ প্ৰধান শাখাটো কলিকতাত আছিল আৰু পিছলৈ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইতো ইয়াৰ শাখা-প্ৰশাখা গঠন কৰা হৈছিল।
৪। অ.ভা.উ.সা। সভাৰ উল্লেখযোগ্য আঁচনিসমূহ কি কি?
উত্তৰঃ অ.ভা.উ.সা. সভাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আঁচনিসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ-
(ক) হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই যুগুত কৰা অভিধানখন ছপা কৰি উলিওৱাৰ বাবে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰা আৰু ১৮৯১ চনত ইয়াৰ প্ৰাথমিক কাম-কাজ আৰম্ভ কৰা।
(খ) চৰকাৰী কাৰ্যালয়সমূহত অসমীয়া ভাষা বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে অনুৰোধ কৰি কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পঞ্জীয়কলৈ সভাৰ ফালৰ পৰা দৰ্খাস্ত দিয়া।
(গ) সমসাময়িক বিশিষ্ট সাহিত্যিক গুণাভিৰাম বৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আদি ব্যক্তিক সন্মান বা সম্বৰ্ধনা জনোৱা।
(ঘ) কলিকতাত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ এটা পুথিভঁৰাল গঢ়ি তোলাৰ বাবে প্ৰয়াস কৰা।
(ঙ) কলিকতা নগৰীত অসমীয়া নাটকৰ অভিনয় বা মঞ্চস্থ কৰা আদি।
৫। “জোনাকী” আলোচনীৰ প্ৰথম সংখ্যাত কি কি প্রকাশ পাইছিল?
উত্তৰঃ “জোনাকী” আলোচনীৰ একেবাৰে প্ৰথমটো সংখ্যাত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই লিখা “জোনাকী” আৰু “বনকুঁৱৰী” শীৰ্ষক দুটা পদ্য, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ নাটক “লিতিকাই”, ৰত্নেশ্বৰ মহন্তই ৰচনা কৰা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনী আৰু কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যৰ প্ৰবন্ধ “জাতীয় উন্নতি” ছপা হৈ ওলাইছিল। ইয়াৰ উপৰিও আলোচনীখনত জোনাকীৰ আত্মকথা তথা কেইটামান সাঁথৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
৬। বিপৰীত শব্দ লিখাঁ:
|
শব্দ |
বিপৰীত শব্দ |
|
উচ্চ স্বদেশ অসীম নতুন গ্রহণ গধুৰ পৰাধীন উচিত উন্নতি উপযুক্ত |
নিম্ন বিদেশ সসীম পুৰণি পৰিত্যাগ পাতল স্বাধীন অনুচিত অৱনতি অনুপযুক্ত |
৭। বাক্য ৰচনা কৰাঁ:
পঢ়া-শুনা, ৰং-ধেমালি, ভাষা-সাহিত্য, কথা-বতৰা, চোৱা-চিতা।
উত্তৰঃ
পঢ়া-শুনা: চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই কলিকতালৈ গৈ পঢ়া-শুনা কৰিছিল।
ৰং-ধেমালি: কলিকতাত পঢ়িবলৈ যোৱা ডেকা ল’ৰাবোৰে গোট খালে তেওঁলোকৰ মাজত
ৰং-ধেমালিও হৈছিল আৰু গধুৰ কথাৰো আলোচনা চলিছিল।
ভাষা-সাহিত্য: “জোনাকী” আলোচনীৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যত এটা নতুন যুগৰ সূচনা হৈছিল।
কথা-বতৰাঃ অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতিৰ সম্পর্কে কলিকতালৈ পঢ়িব যোবা ল’ৰাবোৰৰ মাজত বিভিন্ন ধৰণৰ কথা-বতৰা চলিছিল।
চোৱা-চিতা: চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই পঢ়াৰ উপৰিও তেওঁ ব্যৱসায়ও চোৱা-চিতা কৰিছিল।
৮। একে অর্থ বুজোৱা শব্দ লিখা:
উত্তৰঃ
|
প্রীতি ঘাই যত্ন দর্যাস্ত আন্ধাৰ প্ৰচুৰ সূচনা |
মৰম মূল সতর্কতা / তত্বাবধান আবেদন তিমিৰ অনেক / বিস্তৰ / বহুত আৰম্ভ / প্ৰৱৰ্তন কৰা। |
১০। তলত দিয়া ব্যক্তি কেইজনৰ বিষয়ে লিখা:
ক) হেমচন্দ্র গোস্বামী
খ) চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা
গ) লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
ঘ) পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা
ঙ) ৰজনীকান্ত বৰদলৈ।
ক) হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী: ১৮৭২ চনত গোলাঘাটৰ ঢেকীয়াল মৌজাৰ গৌৰাঙ্গ সত্ৰত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল ডম্বৰুধৰ গোস্বামী। তেওঁ নগাঁৱত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ সময়তে গুণাভিৰাম বৰুৱা আৰু ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ দৰে সাহিত্যিকৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি সাহিত্য চৰ্চাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। ১৮৮৮ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ কলিকতালৈ পঢ়িবলৈ যায়। কিন্তু ‘জোনাকী’ আলোচনীৰ কামত অতিমাত্ৰা ব্যস্ত হৈ পৰাত চাৰি বছৰৰ পাছত স্নাতক ডিগ্ৰী নোলোৱাকৈয়ে স্বদেশলৈ উভতি আহে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ চৰকাৰী চাকৰিত যোগদান কৰে আৰু এক্সট্ৰা এছিষ্টেণ্ট কমিছনাৰ পদৰ পৰা ১৯২৫ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯২৮ চনত গুৱাহাটীত এইগৰাকী পণ্ডিতৰ মৃত্যু হয়। অসম চৰকাৰৰ নিৰ্দেশত তেওঁ ১৯১২-১৩ চনত প্ৰাচীন পুথি সংগ্ৰহ আৰু উদ্ধাৰ কাৰ্যত আত্মনিয়োগ কৰি বহুতো দুৰ্লভ অসমীয়া আৰু সংস্কৃত পুথি উদ্ধাৰ কৰে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য অৱদান ‘অসমীয়া পুথিৰ তালিকা’ ১৯৩০ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰকাশ পায়। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ‘হেমকোষ’ অভিধানখন চৰকাৰী ব্যয়ত ছপা কৰি উলিওৱাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। “প্ৰিয়তমাৰ চিঠি”, “কাকতি”, “কাকো আৰু হিয়া নিবিলাওঁ” আদি তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ কবিতা। তেওঁৰ এখন কাব্যগ্ৰন্থৰ নাম হ’ল ‘ফুলৰ চাকি’।
খ) চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা: অসমীয়া সাহিত্যত আধুনিক গীত-কবিতাৰ জনক চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ জন্ম ১৮৬৭ চনত তেজপুৰৰ কলংপুৰ মৌজাৰ ব্ৰহ্মাজানত হৈছিল। তেওঁ হৰিবিলাস আগৰৱালাৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ কলিকতাত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈ ব্যৱসায়ত মনোনিৱেশ কৰে। ১৮৮৯ চনত তেওঁ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সৈতে মিলি ‘জোনাকী’ আলোচনীৰ জন্ম দিয়ে আৰু ইয়াৰ প্ৰথম সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰে। তেওঁ ‘অসমীয়া’ নামৰ সংবাদ পত্ৰিকাও প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৩৭ চনত গুৱাহাটীত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।
’জোনাকী’ৰ প্ৰথম সংখ্যাত প্ৰকাশিত তেওঁৰ “বনকুঁৱৰী” কবিতাটোৱেই অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতাৰ আদিপাঠ। তেওঁৰ দুখন উল্লেখযোগ্য কবিতা পুথি হ’ল ‘প্ৰতিমা’ (১৯১৩) আৰু ‘বীণ-বৰাগী’ (১৯২৩)।
গ) লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা: ১৮৬৪ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আছিল ডিব্ৰুগড়ৰ বিখ্যাত পণ্ডিত দীননাথ বেজবৰুৱাৰ সন্তান। পিতৃৰ চাকৰি সূত্ৰে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত শৈশৱ কটোৱা বেজবৰুৱাই পাছলৈ কলিকতাৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ কলিকতাৰ বিখ্যাত ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ কন্যা প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱীক বিয়া কৰাইছিল আৰু পাছলৈ ভোলানাথ বৰুৱাৰ সৈতে ব্যৱসায়ত জড়িত হৈছিল। ১৯৩৮ চনত ডিব্ৰুগড়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। বেজবৰুৱাই তেওঁৰ কালজয়ী সৃষ্টিৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ সকলো দিশ সমৃদ্ধ কৰিছিল। “লিটিকাই” নামৰ ধেমেলীয়া নাটকৰ জৰিয়তে তেওঁৰ সাহিত্যিক যাত্ৰা আৰম্ভ হয়। তেওঁৰ বুৰঞ্জীমূলক নাটকবোৰ হ’ল— ‘চক্ৰধ্বজ সিংহ’, ‘জয়মতী কুঁৱৰী’ আৰু ‘বেলিমাৰ’। তেওঁৰ একমাত্ৰ উপন্যাসখন হ’ল ‘পদুম কুঁৱৰী’। ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’ আৰু ‘ককাদেউতা আৰু নাতি ল’ৰা’ তেওঁৰ অমৰ লোককথাৰ সংগ্ৰহ। ইয়াৰ উপৰি ‘সুৰভি’, ‘জোনবিৰি’ আদি তেওঁৰ চুটিগল্পৰ পুথি আৰু ‘কৃপাবৰ বৰুৱা’ৰ ছদ্মনামত তেওঁ বহুতো হাস্যৰসাত্মক ৰচনা সৃষ্টি কৰিছিল।
ঘ) পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা: পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ জন্ম ১৮৭১ চনত উত্তৰ লক্ষ্মীমপুৰৰ নকাৰি গাঁৱত হৈছিল। ১৮৯০ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ কলিকতালৈ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে যায় যদিও আধাতে পঢ়া এৰি শিক্ষকতাক বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ কলিকতাত থকা সময়ত ‘বিজুলী’ আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯১৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ তেওঁ আছিল প্ৰথমগৰাকী সভাপতি। তেওঁ চৰকাৰৰ পৰা সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক। তেওঁৰ হাততেই অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথম উপন্যাস “ভানুমতী” (১৮৯১) আৰু দ্বিতীয় উপন্যাস “লাহৰী”য়ে জন্ম লয়। তেওঁ “গদাধৰ”, “জয়মতী”, “লাচিত বৰফুকন” আদিৰ দৰে বুৰঞ্জীমূলক নাটক আৰু “গাঁওবুঢ়া”ৰ দৰে ধেমেলীয়া নাটক ৰচনা কৰিছিল। ‘শ্ৰীকৃষ্ণ’ গ্ৰন্থখন তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ এক মহৎ কীৰ্তি। ১৯৪৬ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
ঙ) ৰজনীকান্ত বৰদলৈ: ১৮৬৯ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰজনীকান্ত বৰদলৈক অসমীয়া সাহিত্যৰ ‘ঔপন্যাসিক সম্ৰাট’ বা ‘অসমীয়া স্কট’ বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ হাততেই অসমীয়া ঐতিহাসিক উপন্যাসে এক বলিষ্ঠ ৰূপ লাভ কৰে। তেওঁৰ কালজয়ী উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত ‘মিৰি জীয়ৰী’, ‘মনোমতী’, ‘দন্দুৱাদ্ৰোহ’, ‘ৰঙ্গিলী’, ‘নিৰ্মল ভকত’, ‘তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰ’ আৰু ‘ৰহদৈ লিগিৰী’ আদি প্ৰধান।
বৰদলৈৰ উপন্যাসৰ বিশেষত্ব হ’ল ঐতিহাসিক পটভূমিত সমাজ জীৱনৰ নিখুঁত চিত্ৰণ। ‘মিৰি জীয়ৰী’ তেওঁৰ একমাত্ৰ সামাজিক উপন্যাস। অসমীয়া সাহিত্যৰ এইগৰাকী দিগগজ সাহিত্যিকৰ ১৯৩৯ চনত মৃত্যু হয়।
