Class 7 Assamese Chapter 4 মেধি তীৰ্থলৈ যায় Solutions | AJB Assam
সপ্তম শ্ৰেণী আপোন পাঠ (অসমীয়া) অধ্যায় ৪ – মেধি তীৰ্থলৈ যায় সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (AJB Assam)
সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘আপোন পাঠ’ৰ চতুৰ্থ অধ্যায় ‘মেধি তীৰ্থলৈ যায়’ এখন অতি আকৰ্ষণীয় আৰু আমোদজনক পাঠ। অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ (AJB) শেহতীয়া নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 4 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক চমু প্ৰশ্ন, দীঘলীয়া প্ৰশ্ন, ব্যাকৰণ, অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন (Additional Questions) আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ অতি সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘মেধি তীৰ্থলৈ যায়’ নামৰ এই পাঠটিত মেধিৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ কাহিনীৰ মাজেৰে সমাজৰ কিছুমান দিশ আৰু মানৱীয় প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ কাহিনীভাগ, ইয়াৰ মূল ভাৱ আৰু তাৎপৰ্য বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- মেধি তীৰ্থলৈ যায় পাঠটিৰ কাহিনীভাগৰ সাৰাংশ আৰু চৰিত্ৰসমূহৰ বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, চমু প্ৰশ্ন আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু খণ্ডবাক্য/জতুৱা ঠাঁচৰ সঠিক জ্ঞান।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে বহু-বিকল্পী প্ৰশ্নৰ (MCQs) সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া AJB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 7 Apun Path Notes)।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
- মেধি তীৰ্থলৈ যায় পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ বিশেষ সংকলন।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 7 Assamese (আপোন পাঠ) Textbook Solutions & MCQs | AJB New Syllabus
New Updated Version!
According to Latest AJB New Syllabus & Updated Book
Get comprehensive preparation for Class 7 Assamese (আপোন পাঠ) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise textbook solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest Assam Jatiya Bidyalay (AJB) syllabus and new book.
Perfect for building a strong foundation and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
অসম জাতীয় বিদ্যালয়, সপ্তম শ্ৰেণী: আপোন পাঠ
মেধি তীর্থলৈ যায়
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
১। উত্তৰ লিখাঁ:
ক) মেধিৰ ঘৰ ক’ত?
উত্তৰঃ মেধিৰ বাসস্থান আছিল কলিয়াবৰত।
খ) মেধিৰ সুখ্যাতি কিহত?
উত্তৰঃ নাম-কীৰ্তন কৰা বা নাম গোৱা কাৰ্যত মেধিৰ যথেষ্ট নাম বা সুখ্যাতি আছিল।
গ) তীর্থলৈ যাওঁতে মেধিয়ে লগত কি নিছিল?
উত্তৰঃ তীৰ্থ ভ্ৰমণৰ বাবে ওলাওঁতে মেধিয়ে আঢ়ৈকুৰি টকা আৰু নিজৰ কানিৰ টেমাটো লগত লৈছিল।
ঘ) জাহাজত উঠি মেধিয়ে কি অদ্ভুত দেখিছিল?
উত্তৰঃ জাহাজখন চলিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁতে পাৰত থকা গছ-গছনিবোৰ পিছলৈ দৌৰা যেন দেখি মেধিয়ে বৰ আচৰিত বা অদ্ভুত অনুভৱ কৰিছিল।
ঙ) মেধিয়ে কিয় একো খাব পৰা নাছিল?
উত্তৰঃ জাহাজখনত বিভিন্ন ধৰণৰ অচিনাকি মানুহ (বঙাল-কঙাল) ভৰি থকাৰ বাবে মেধিয়ে শুচি-অশুচিৰ ভয়ত তিনিদিন ধৰি একো আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাছিল।
২। তলত দিয়া শব্দকেইটিত কি কাৰণে ‘ণ’ হৈছে লিখাঁ:
পূণ্য: ব্যৱধায়ক হিচাপে স্বৰবৰ্ণ আৰু ‘য’ থকাৰ পিছতো ঋ, ৰ, ষ-ৰ প্ৰভাৱত ‘ন’ ‘ণ’ হয়।
ভাষণ: ‘ষ’ বৰ্ণৰ পিছত থকা ‘ন’ স্বাভাৱিকতে ‘ণ’ হয়।
ঋণ: ‘ঋ’ বৰ্ণৰ অব্যৱহিত পিছত থকা ‘ন’ সদায় ‘ণ’ হয়।
তৃণ: ‘ঋ’ (ঋ-কাৰ) বৰ্ণৰ পিছত থকা ‘ন’ ‘ণ’লৈ পৰিৱৰ্তিত হয়।
কৃপণ: ‘ঋ’ বৰ্ণৰ পিছত প-বৰ্গৰ বৰ্ণ (প) ব্যৱধায়ক হিচাপে থাকিলে ‘ন’ ‘ণ’ হয়।
কাৰণ: ‘ৰ’ বৰ্ণৰ পিছত স্বৰবৰ্ণ ব্যৱধায়ক হিচাপে থাকিলে ‘ন’ ‘ণ’ হয়।
৩। “মেধি তীর্থলৈ যায়” পদ্যটিত প্রকাশ পোৱা কথাখিনি তোমাৰ নিজৰ ভাষাত লিখা।
উত্তৰঃ কবি দণ্ডিনাথ কলিতাৰ হাস্যৰসাত্মক কবিতা “মেধি তীৰ্থলৈ যায়”ত কলিয়াবৰৰ এজন মেধিৰ তীৰ্থ যাত্ৰাৰ আমোদজনক বৰ্ণনা দাঙি ধৰা হৈছে।
মেধি নাম গোৱাত পাকৈত আছিল আৰু কানিৰ আড্ডাতো তেওঁৰ বৰ আদৰ আছিল। এদিন পুণ্য অৰ্জনৰ আশাত মেধিয়ে তীৰ্থলৈ যাবলৈ মন মেলিলে। যাত্ৰাৰ বাবে তেওঁ আঢ়ৈকুৰি টকা আৰু প্ৰাণতকৈ প্ৰিয় কানিৰ টেমাটো মোনাত ভৰাই লৈ মংগল চাই ঘৰৰ পৰা ওলাল। গোটেই গাঁৱত মেধি তীৰ্থলৈ যোৱা কথাটো চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিল।
জাহাজ ঘাটত উপস্থিত হৈ মেধিয়ে যাত্ৰীৰ ভিৰ আৰু হুলস্থূল দেখি বিমোৰত পৰিল। কোনোমতে টিকট কাটি তেওঁ জাহাজত উঠিল। জাহাজত বাবুৰ ধমক খাই তেওঁ বিনম্ৰভাৱে নিজৰ গন্তব্যস্থানৰ কথা জনালে। জাহাজখন চলিবলৈ ধৰোঁতে পাৰৰ গছবোৰ ওলোটা দিশত লৰা দেখি মেধিয়ে বৰ আচৰিত হ’ল। ইফালে জাহাজত ভিন ভিন জাতিৰ মানুহৰ সমাগম দেখি ধৰ্ম যোৱাৰ ভয়ত তেওঁ তিনিদিন ধৰি কেৱল তামোল খাই লঘোণে থাকিল। অনাহাৰে থকাৰ ফলত মেধিৰ শৰীৰ দুৰ্বল হৈ পৰিল আৰু তেওঁ লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা হ’ল। তথাপিও পুণ্যৰ আশাত তেওঁ সকলো কষ্ট সহি আধাপেটি হৈ তীৰ্থলৈ অগ্ৰসৰ হ’ল।
৪। ভাব বহলাই লিখাঁ:
ক) হস্তীৰো পিছলে পার সজ্জনবো বুৰে নাও।
উত্তৰঃ হাতী এবিধ অত্যন্ত শক্তিশালী আৰু গহীন খোজৰ প্ৰাণী। সাধাৰণতে হাতীৰ ভৰি পিচল নাখায়, কিন্তু কেতিয়াবা অতি সাৱধানী হাতীৰো ভৰি পিচল খাব পাৰে। একেদৰে, সমাজৰ সজ্জন বা জ্ঞানী লোকসকলে সকলো কাম অতি বিচাৰ-বুদ্ধিৰে আৰু সাৱধানে কৰে। তথাপিও এনে লোকৰ হাতত কেতিয়াবা অজানিতে ভুল হ’ব পাৰে। মানুহ যিমানেই সৰ্বগুণী বা পণ্ডিত নহওক কিয়, তেওঁৰ দ্বাৰাও কেতিয়াবা ত্ৰুটি হোৱাটো স্বাভাৱিক। সেয়েহে, কোনো ব্যক্তিয়েই নিজৰ জ্ঞানক লৈ অহংকাৰ কৰা উচিত নহয় আৰু আনৰ সৰু-সুৰা ভুলকো বৰকৈ সমালোচনা কৰিব নালাগে। এয়াই এই প্ৰবাদটিৰ মূল শিক্ষা।
খ) অতি ভক্তি চোৰৰ লক্ষণ।
উত্তৰঃ ভক্তিৰ জৰিয়তে ভগৱানক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰি, গতিকে মানুহক ভক্তিৰে আপোন কৰি লোৱাটো তেনেই সহজ। একাংশ দুষ্ট বা স্বাৰ্থপৰ লোকে মানুহৰ এই সৰলতাৰ সুযোগ লয়। তেওঁলোকে নিজৰ কোনো গোপন অভিপ্ৰায় বা স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবে আনৰ প্ৰতি প্ৰয়োজনতকৈ অধিক ভক্তি বা মৰম প্ৰদৰ্শন কৰে। বাহিৰত অতি নম্ৰ হৈ লোকক মোহাচন্ন কৰি তেওঁলোকে অন্তৰত কু-অভিপ্ৰায় পুহি ৰাখে। তেনে ভণ্ড লোকৰ পৰা সাৱধান কৰি দিবলৈকে এই ফকৰা যোজনাটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
৫। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰাঁ:
ক) “পাৰৰ গছবোৰ উভতি লৰিলে, এনে অদভূত নাই, লগুণডালত খামুচি ধৰি মেধি তীৰ্থলৈ যায়।”
উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘আপোন পাঠ’ৰ অন্তৰ্গত কবি দণ্ডিনাথ কলিতাৰ দ্বাৰা ৰচিত “মেধি তীৰ্থলৈ যায়” নামৰ কবিতাটোৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।
মেধিৰ তীৰ্থ যাত্ৰাৰ সময়ত হোৱা এক আমোদজনক অভিজ্ঞতাৰ কথা ইয়াত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কলিয়াবৰৰ মেধি নাম গোৱাত পাকৈত আছিল আৰু পুণ্য অৰ্জনৰ বাবে তেওঁ আঢ়ৈকুৰি টকা আৰু কানিৰ টেমা লৈ তীৰ্থলৈ যাত্ৰা কৰিলে। তেওঁ যেতিয়া জাহাজত উঠিল, জাহাজৰ দ্ৰুত গতিৰ বাবে পাৰৰ গছবোৰ ওলোটা দিশত দৌৰা যেন দেখিলে। জীৱনত এনে দৃশ্য আগতে কেতিয়াও নেদেখা মেধিয়ে ইয়াক এক অলৌকিক বা অদ্ভুত ঘটনা বুলি ভাবি ভয় খালে। তেনে পৰিস্থিতিত তেওঁ ভগৱানক স্মৰণ কৰি নিজৰ লগুণডালতে জোৰেৰে খামুচি ধৰি তীৰ্থলৈ অগ্ৰসৰ হ’ল। মেধিৰ সৰলতা আৰু যাত্ৰাপথৰ শংকা বুজাবলৈকে কবিয়ে এই কথাফাঁকি অৱতাৰণা কৰিছে।
খ) “বঙালে-কঙালে আছে ভৰি মেধিয়ে কেনেকৈ খায়? কলপকলপকৈ শুধ শৰীৰে মেধি তীৰ্থলৈ যায়।”
উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘আপোন পাঠ’ৰ অন্তৰ্গত কবি দণ্ডিনাথ কলিতাৰ হাস্যৰসাত্মক কবিতা “মেধি তীৰ্থলৈ যায়”ৰ পৰা লোৱা হৈছে।
তীৰ্থ যাত্ৰাৰ সময়ত মেধিৰ খাদ্যাভ্যাস আৰু তেওঁৰ শাৰীৰিক অৱস্থাৰ বিষয়ে ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে। জাহাজত বিভিন্ন জাতি-ধৰ্মৰ অচিনাকি মানুহৰ ভিৰ দেখি মেধিৰ মনত জাত-কুল যোৱাৰ ভয় সোমাল। শুচিতা ৰক্ষা কৰিবলৈ গৈ তেওঁ জাহাজত কাৰো হাতে একো নোখোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। পৰিণতিত, যাত্ৰাৰ কেইবাদিনো তেওঁ লঘোণে কটাবলগীয়া হ’ল। আহাৰৰ অভাৱত মেধিৰ শৰীৰ একেবাৰে দুৰ্বল আৰু লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা বিধৰ হ’ল। তথাপিও কেৱল ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ ওপৰত ভৰসা কৰি দুৰ্বল শৰীৰেৰেই তেওঁ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলে।
৬। কবি দণ্ডিনাথ কলিতাৰ বিষয়ে লিখাঃ
উত্তৰঃ ১৮৯০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা দণ্ডিনাথ কলিতা অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস আছিল “ফুল”। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ “সাধনা”, “আৱিষ্কাৰ”, “গণবিপ্লৱ”, “হত্যাকাৰী কোন” আৰু “অদৃষ্টৰ পৰিচয়” আদি জনপ্ৰিয় উপন্যাস ৰচনা কৰিছিল। হাস্যৰসাত্মক কবিতাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ “ৰহঘৰা” আৰু “ৰগৰ” বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত উল্লেখযোগ্য নাটকসমূহৰ ভিতৰত “অগ্নিপৰীক্ষা”, “কীচক বধ” আৰু “সতীৰ তেজ” অন্যতম। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ “মুক্তিৰ অভিযান”, “পোহনীয়া কুকুৰ” আৰু “নগৰত বিহুতলী”ৰ দৰে কেইবাখনো ধেমেলীয়া নাটক সৃষ্টি কৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে।
৭। পদ্যটিত ব্যৱহৃত ‘কানীয়া মেল’, ‘ধুতি গাঁ’, ‘ঘোঁৰাৰ ছুটি’ আৰু ‘তামোল খোৱাৰ বেলি’— এই বাক্যাংশবোৰৰ তাৎপৰ্যৰ বিষয়ে লিখাঁ।
উত্তৰঃ
কানীয়া মেল: কানি এবিধ নিচাযুক্ত দ্ৰব্য যি আগৰ দিনত বহুলভাৱে প্ৰচলিত আছিল। কানি সেৱন কৰা লোকসকলে একেলগে বহি যি দীঘলীয়া কথা-বতৰা বা আড্ডাত মগ্ন হয়, তাকে ‘কানীয়া মেল’ বোলা হয়।
ধুতি গাঁ: আগৰ দিনত সমাজত শুচি-অশুচিৰ বিচাৰ খুবেই কঠোৰ আছিল। কোনোবাই কাকো স্পৰ্শ নকৰাকৈ নিজৰ ধৰ্মীয় বা জাত-কুলৰ পৱিত্ৰতা ৰক্ষা কৰি চলি থাকাকে ‘ধুতি গাঁ’ৰে থকা বুলি কোৱা হয়।
ঘোঁৰাৰ ছুটি: ঘোঁৰাই যি দ্ৰুত গতিত দৌৰে, তাকে ‘ঘোঁৰাৰ ছুটি’ বোলা হয়। কবিতাত জাহাজৰ দ্ৰুত গতি বুজাবলৈ এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
তামোল খোৱাৰ বেলি: অসমীয়া সংস্কৃতিত তামোল খোৱাটো এক পৰম্পৰা। এখন তামোল মুখত ভৰাই সম্পূৰ্ণকৈ চোবাই শেষ কৰিবলৈ যিমানখিনি সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়, তাকে বুজাবলৈ ‘তামোল খোৱাৰ বেলি’ বাক্যাংশটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
