অষ্টম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া অধ্যায় ১৪ – বিশ্ব – ভাৱনা – সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ | শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন

Class 8 Assamese Chapter 14 বিশ্ব – ভাৱনা Solutions | Sankardev Sishu Vidya Niketan | New Syllabus

অষ্টম শ্ৰেণী অসমীয়া অধ্যায় ১৪ – বিশ্ব – ভাৱনা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (Sankardev Sishu Vidya Niketan)

অষ্টম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া (Assamese) পাঠ্যক্ৰমৰ চতুৰ্দশ অধ্যায় ‘বিশ্ব – ভাৱনা’ এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু মানৱতাবাদী চিন্তা-দৰ্শনমূলক পাঠ। শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ (SVN) নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ শেহতীয়া নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 8 Assamese Chapter 14 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন, বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।

‘বিশ্ব – ভাৱনা’ নামৰ এই পাঠটিত সংকীৰ্ণ চিন্তা-চৰ্চাৰ গণ্ডী পাৰ হৈ সমগ্ৰ বিশ্বক এক পৰিয়াল হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ উদাৰ মানৱীয় দৃষ্টিভংগী, বিশ্বভ্ৰাতৃত্ববোধ আৰু উদাৰ মনোভাৱৰ বিষয়ে সুন্দৰভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে। অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ মূল ভাৱ, শব্দাৰ্থ আৰু তাৎপৰ্য বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।

এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:

• বিশ্ব – ভাৱনা পাঠটিৰ মূল বিষয়বস্তু, বিশ্বভ্ৰাতৃত্ববোধ আৰু উদাৰ মানৱীয় দৰ্শনৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
• শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু ২-৩ নম্বৰৰ চমু প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
• প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা (Reference to Context) আৰু ৪-৫ নম্বৰৰ দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ সহজ তথা মান্য সমাধান।
• পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, যতি চিহ্নৰ ব্যৱহাৰ, বিপৰীত শব্দ, সমাৰ্থক শব্দ আৰু প্ৰত্যয়ৰ সঠিক জ্ঞান।
• নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে শেহতীয়া আৰ্হিৰ MCQ প্ৰশ্নৰ সমাধান।

অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:

• শেহতীয়া শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
• ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 8 Assamese Notes)।
• পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
• বিশ্ব – ভাৱনা পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আৰু MCQ-ৰ বিশেষ সংকলন।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।

 শংকৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন, অষ্টম শ্ৰেণী: অসমীয়া

অধ্যায়-14                                                                    অস্পিন একাডেমী

বিশ্ব-ভাৱনা

পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ

১) অতি চমু উত্তৰ দিয়া

(ক) বিশ্ব – ভাৱনা কবিতাটোৰ কবি কোন?

উত্তৰঃ ‘বিশ্ব-ভাৱনা’ নামৰ কবিতাটি ৰচনা কৰিছে কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাই।

(খ) আমি কাৰ সুৰত নাচিব লাগিছাে?

উত্তৰঃ আমাৰ জীৱন ৰূপী নাটকখনৰ যিগৰাকী পৰিচালক, তেওঁৰ নিৰ্দেশ আৰু সুৰতে আমি নাচি আছোঁ।

(গ) মাটিৰ পুতলা বুলি কাক বুজাইছে?

উত্তৰঃ মানুহৰ জীৱনটো যিহেতু অতি ক্ষণস্থায়ী, সেয়েহে ইয়াক মাটিৰ পুতলাৰ লগত তুলনা কৰি বুজোৱা হৈছে।

(ঘ) “আমি কাৰােবাৰ গুণ গাবই লাগিছাে” – ইয়াত কাৰ গুণ গােৱাৰ কথা কৈছে?

উত্তৰঃ যিগৰাকী পৰম সত্তাই আমাক জন্ম দিছে আৰু আমাৰ জীৱন-নাটকখনৰ পৰিচালনা কৰিছে, তেওঁৰেই গুণ-গান কৰাৰ বিষয়ে ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে।

(ঙ) আমি ভাও লৈ কি পাতিছো বুলি কৈছে?

উত্তৰঃ আমি সকলোৱে ভাও লৈ বিশ্ব-ভাৱনাৰ সৃষ্টি কৰিছোঁ বুলি কোৱা হৈছে।

২। কবিয়ে মানুহক ভাৱৰীয়া বুলি কিয় কৈছে?

উত্তৰঃ কবিগৰাকীয়ে এক গভীৰ দাৰ্শনিক দৃষ্টিকোণৰ মাজেৰে মানৱ জীৱনৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়াইছে। তেখেতৰ মতে, এই পৃথিৱীখন এখন বিশাল ৰংগমঞ্চৰ দৰে, য’ত মানুহৰ জীৱনটো এখন নাটক আৰু আমি সকলো মানুহ এই জীৱন-নাটকৰ একো একোজন ভাও দিওঁতা। আমাৰ জীৱনটোক এক অদৃশ্য শক্তিয়ে পৰিচালনা কৰি আছে। এখন নাটকত যেনেদৰে পৰিচালকৰ কথামতে অভিনয় কৰোঁতাই ভাও দিয়ে, ঠিক তেনেদৰে আমিবোৰেও সেই নেদেখা শক্তিৰ নিৰ্দেশতে জীৱন নামৰ নাটখনত অভিনয় কৰিছোঁ। আমি কন্দা, হঁহা বা যি কোনো কামেই নকৰোঁ কিয়, সকলোখিনি সেই পৰম শক্তিৰ ইচ্ছাতেই সম্পন্ন হয়। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল আমি নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰি একোৱেই কৰিবলৈ সমৰ্থ নহওঁ। এই কাৰণেই কবিয়ে মানুহক ভাৱৰীয়া বুলি আখ্যা দিছে।

৩। আমি কাৰ ভাও লৈ হাঁহিছোঁ, নাচিছে, কান্দিছোঁ— বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ আমি অভিনয় কৰা ভাৱৰীয়াৰ ভাও লৈয়ে হাঁহি-কান্দি আৰু নাচি-বাগি আছোঁ। এই বিশাল পৃথিৱীখনক এখন ৰংগমঞ্চ হিচাপে ধৰা হৈছে। ইয়াৰ বিপৰীতে আমাৰ মানৱ জীৱনটো এখন নাটক আৰু আমি সকলোৱে এই নাটকখনৰ একো একোগৰাকী ভাৱৰীয়া। আমি নিজে বিচাৰিলেই সকলো কাম কৰিব নোৱাৰোঁ। কোনো এক নেদেখা আৰু নুশুনা শক্তিয়ে আমাৰ এই জীৱনটো পৰিচালনা কৰি আছে। এখন মঞ্চত নাট্যকাৰ বা পৰিচালকৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি ভাৱৰীয়াই যেনেদৰে অভিনয় কৰে, ঠিক সেইদৰেই সেই পৰম অদৃশ্য শক্তিৰ ইংগিতত আমি কেৱল ভাৱৰীয়াৰ দৰে নিজৰ ভাওবোৰ নিখুঁতভাৱে ৰূপায়ণ কৰি আছোঁ।

৪। ‘বিশ্ব-ভাৱনা’ কবিতাটিৰ মূলভাব লিখা।

উত্তৰঃ কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘বিশ্ব-ভাৱনা’ এটি গভীৰ দাৰ্শনিক তত্ত্বগধুৰ কবিতা। এই কবিতাটোৰ জৰিয়তে মানৱ জীৱনৰ অস্থাৱৰ আৰু সূক্ষ্ম মনস্তাত্ত্বিক দিশ এটা সুন্দৰকৈ ফুটি উঠিছে। আমি মানৱ জাতিয়ে দকৈ ভাবি নাচাওঁ যে আমি প্ৰকৃততে কি কাম কৰি আছোঁ। আমি অকল হাঁহি-ধেমালিৰ মাজেৰে সময়বোৰ পাৰ কৰোঁ। এই সকলোবোৰ যে নিছক এক অভিনয় মাথোঁ, সেই কথা আমি পাহৰি যাওঁ। কবিৰ গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টিত ধৰা পৰিছে যে এই পৃথিৱীখন এখন বিশাল ৰংগমঞ্চ। আমি ইয়াত অতি কম সময়ৰ বাবেহে ভাও দিবলৈ আহিছোঁ। এদিন এই জীৱন নামৰ নাটকখনৰ অন্ত পৰিব। তেতিয়া আমি সকলোৱেই নিজৰ নিজৰ প্ৰকৃত ঘৰলৈ উভতি যাব লাগিব। সেই ঘৰ একেবাৰেই নিসংগ। তাত কোনো এজন ভাৱৰীয়াই আন লগৰীয়া ভাৱৰীয়াসকলক লগ নাপাব। এখন নাটকৰ যেনেকৈ এজন পৰিচালক থাকে, তেনেকৈ আমাৰ জীৱন-নাটকখনৰো এজন নিয়ন্ত্ৰক আছে। তেওঁৰ নিৰ্দেশ আৰু ইংগিততেই আমি নাচি আছোঁ, কিন্তু কোনে আমাক নচুৱাইছে সেই কথা চিন্তা নকৰোঁ। এই ভাওনা ঘৰৰূপী সংসাৰত আমি আচলতে কাৰ গুণ গায় আছোঁ— সেই বিষয়ে আমি গমি নাচাওঁ। আমি কেৱল সংসাৰৰ মায়া-মায়াত বন্দী হৈ আমি যে এজন সামান্য ভাৱৰীয়া, সেই কথাও পাহৰি পেলাওঁ। এদিন আমি মাটিৰ পুতলাৰ দৰেই ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হ’ম। এই নশ্বৰ শৰীৰ এদিন গৈ মাটিতেই লীন যাব। এইবোৰ গভীৰ কথা নাভাবি আমি কেৱল হাঁহি-কান্দি আৰু নাচি জীৱন পাৰ কৰিছোঁ। এই সকলোবোৰেই হৈছে বিশ্ব-ভাৱনাৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ।

৫। প্রসংগ-সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা—

(ক) আমি মাটিৰ পুতলা নাচিব লাগিছোঁ

কোনে নচায় নেদেখো;

আমি কাৰােবাৰ বাঁহী বাজিব লাগিছে,

কোনে বজায় নেদেখো।

উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্গত, কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱ ৰচিত ‘বিশ্ব-ভাৱনা’ নামৰ দাৰ্শনিক কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে। মানুহৰ এই ক্ষণস্থায়ী জীৱনটো যে কোনো এক অদৃশ্য শক্তিয়েহে পৰিচালনা কৰি আছে, সেই কথাটোকে কবিয়ে এই শাৰীকেইটাৰ জৰিয়তে ফুটাই তুলিছে। মানৱ জীৱন মাটিৰ পুতলাৰ দৰেই অতি কমদিনীয়া। আমি মাত্ৰ কেইদিনমানৰ আলহী হৈ এই পৃথিৱীত নাচি-বাগি আছোঁ। অৱশ্যে আমি নাচিলেও সেয়া আমাৰ নিজৰ ইচ্ছাত হোৱা নাই, কোনোবা নেদেখা শক্তিয়েহে আমাক নচুৱাই ৰাখিছে। সেই পৰম শক্তিক আমি নেদেখোঁ বাবেই অনুভৱ কৰিব নোৱাৰোঁ আৰু সকলো কাম নিজেই কৰা বুলি অহংকাৰ কৰোঁ। ঠিক একেদৰেই আমি যেন কাৰোবাৰ হাতত থকা এখন বাঁহীহে। ওৰেটো জীৱন আমি বাজি আছোঁ সঁচা, কিন্তু বাঁহীটো কোনে বজাই আছে সেয়া আমি দেখা নাপাওঁ। এই কথাখিনিৰ জৰিয়তে কবিয়ে বুজাব বিচাৰিছে যে আমাৰ জীৱন অতি ক্ষণস্থায়ী। কোনো এক নেদেখা শক্তিৰ নিৰ্দেশতে আমি পৃথিৱীলৈ আহিছোঁ আৰু সেই একেই শক্তিয়ে আমাৰ জীৱনৰ গতিপথ নিৰ্ণয় কৰি আছে। এই পৃথিৱীত আমাৰ নিজৰ বুলিবলৈ একোৱেই নাই।

(খ) আমি ভাও লই লই বিশ্ব ভাবনা,

সদায় পাতিব লাগিছে;

আমি ঠিক ভাৱৰীয়া হাঁহি কান্দি নাচি

নিজ ভাও দিব জানিছে।

উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিত থকা দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘বিশ্ব-ভাৱনা’ নামৰ দাৰ্শনিক কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে। আমাৰ জীৱন আৰু ইয়াৰ সকলোবোৰ কাম-কাজ যে আমি ভবাৰ দৰে সঁচা নহয়, তাকেই কবিয়ে এই শাৰীকেইটাৰ জৰিয়তে ব্যক্ত কৰিছে।

এই বিশাল পৃথিৱীখনক এখন ৰংগমঞ্চ বুলি ধৰা হৈছে, য’ত মানুহৰ জীৱনটো এখন নাটক আৰু প্ৰতিজন মানুহ সেই নাটকৰ একো একোজন ভাৱৰীয়া। মানুহে যিকোনো কাম যেনে— হঁহা, কন্দা, গান গোৱা, নচা বা ৰং-ৰহইচ কৰা আদি নকৰক কিয়, এই সকলোবোৰ আচলতে জীৱন-নাটকত এজন ভাৱৰীয়াৰ দৰে কৰা অভিনয় মাথোঁ। কিন্তু আমি এইবোৰক অভিনয় বুলি ভবাৰ অৱকাশ নাপাওঁ। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল কোনো এক নেদেখা শক্তিয়ে আমাৰ জীৱনটোক পৰিচালনা কৰি আমাৰ দ্বাৰা এই সকলোবোৰ কাম কৰোৱাইছে। সেই নিৰ্দিষ্ট শক্তিক আমি দেখা নাপাওঁ কাৰণেই আমি সকলো কাম নিজে কৰা বুলি অহংকাৰ কৰোঁ আৰু হাঁহি-কান্দি বা নাচি নিজৰ ভাওবোৰ সুচাৰুৰূপে প্ৰদৰ্শন কৰি গৈ থাকোঁ।

৬। কবি দুর্গেশ্বৰ শৰ্মাৰ সাহিত্য কৃতিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।

উত্তৰঃ ১৮৮২ চনত যোৰহাট জিলাৰ পটীয়া গাঁৱত কবি দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল কমল চন্দ্ৰ শৰ্মা। ১৯০৩ চনত স্নাতক (বি.এ.) উপাধি লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ আইনৰ পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কিছুদিনৰ বাবে ওকালতিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ আবকাৰী বিভাগৰ কমিছনাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯১১ চনলৈকে এই সময়ছোৱাক দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাদেৱৰ সাহিত্য চৰ্চাৰ প্ৰস্তুতিৰ কাল বুলি গণ্য কৰিব পাৰি। তেখেত একেধাৰে এজন কবি আৰু নাট্যকাৰ আছিল। তেখেতে ৰচনা কৰা চাৰিখন উল্লেখযোগ্য নাটক হ’ল— ‘পাৰ্থপৰাজয়’ (১৯০৯), ‘চন্দ্ৰাৱলী’ (১৯১০), ‘বালীবধ’ (১৯১২) আৰু ‘পদ্মাৱতী’। ইয়াৰ লগতে তেওঁৰ দুখন প্ৰধান কবিতা পুথি হ’ল— ‘অঞ্জলি’ (১৯১০) আৰু ‘নিবেদন’ (১৯২০)। এই দুয়োখন পুথিত থকা কবিতাসমূহৰ উপৰিও বিভিন্ন আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা তেওঁৰ অন্যান্য কবিতাসমূহ তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিছত ‘উপাসনা’ নাম দি একত্ৰিত কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। তেখেতৰ কবিতাসমূহত ভাৰতীয় দৰ্শনৰ গভীৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।

ভাষা বিচাৰ

১। তলৰ ভুল বাক্যবােৰ শুদ্ধ ৰূপত লিখা—

(ক) ৰূপালীয়ে দুটি ধুনীয়া পুতলা বনাইছে ।

উত্তৰঃ ৰূপালীয়ে দুটা ধুনীয়া পুতলা সাজিছে।

(খ) মোৰ মায়ে ভাত বনাই আছে ।

উত্তৰঃ মোৰ মাই ভাত ৰান্ধি আছে।

(গ) ল’ৰাটোক গালি দিছে ।

উত্তৰঃ ল’ৰাটোক গালি পাৰিছে।

(ঘ) জোনালীয়ে ভাওনাত সীতাৰ ভাও কৰিছে ৷

উত্তৰঃ জোনালীয়ে ভাওনাত সীতাৰ ভাও দিছে।

(ঙ) ৰাইজসকলক নমস্কাৰ কৰা ।

উত্তৰঃ ৰাইজক নমস্কাৰ কৰা।

সমাপিকা ক্রিয়াৰ উদাহৰণ— আমি কাৰােবাৰ গুণ গাবই লাগিছোঁ।

অসমাপিকা ক্রিয়াৰ উদাহৰণ— কোনে নচায় নেদেখোঁ।

২। তলৰ বাক্যবােৰত থকা সমাপিকা ক্রিয়া আৰু অসমাপিকা ক্রিয়া বাছি উলিওৱা

(ক) আমি কাৰােবাৰ বাঁহী বাজিব লাগিছোঁ ।

উত্তৰঃ বাজিব – অসমাপিকা ক্ৰিয়া।

 লাগিছোঁ – সমাপিকা ক্ৰিয়া।

(খ) মােহনে ঘৰলৈ গৈ ভাত খাব ।

উত্তৰঃ গৈ – অসমাপিকা ক্ৰিয়া।

খাব – সমাপিকা ক্ৰিয়া।

(গ) ডালিমীয়ে স্কুলৰ পৰা আহি নাচৰ আখৰা কৰিবলৈ যাব ।

উত্তৰঃ আহি – অসমাপিকা ক্ৰিয়া।

যাব – সমাপিকা ক্ৰিয়া।

(ঘ) সৌৰডে ধিতিঙালি কৰি অযথা সময় কটায়।

উত্তৰঃ কৰি – অসমাপিকা ক্ৰিয়া।

কটায় – সমাপিকা ক্ৰিয়া।

(ঙ) জোনাকীয়ে আমাৰ ঘৰলৈ আহি মােক প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্ৰ মােদীৰ এখন ফটো উপহাৰ দি থৈ গৈছে ।

উত্তৰঃ আহি – অসমাপিকা ক্ৰিয়া।

গৈছে – সমাপিকা ক্ৰিয়া।

৩। প্রত্যয় ভাঙি সেইবােৰ কি প্রত্যয় (কৃৎ প্রত্যয়, তদ্ধিত প্রত্যয়) দেখুওৱা— খাৱৰীয়া, ভাৱৰীয়া, ঢুলীয়া, নাচনী, কৰোঁতা, শিকাৰু।

উত্তৰঃ

খাৱৰীয়া = খা + অৰীয়া (কৃৎ প্ৰত্যয়)

ভাৱৰীয়া = ভাও + অৰীয়া (তদ্ধিত প্ৰত্যয়)

ঢুলীয়া = ঢোল + ঈয়া (তদ্ধিত প্ৰত্যয়)

নাচনী = নাচ্ + অনী (কৃৎ প্ৰত্যয়)

কৰোঁতা = কৰ্ + ওঁতা (কৃৎ প্ৰত্যয়)

শিকাৰু = শিক্ + আৰু (কৃৎ প্ৰত্যয়)