অষ্টম শ্ৰেণীৰ সমাজ বিজ্ঞান অধ্যায় ৯ – নব্য ধর্মীয় ভাৱধাৰাৰ উত্থান – সকলো পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ | শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন (SVN)
অষ্টম শ্ৰেণী সমাজ বিজ্ঞান অধ্যায় ৯ – নব্য ধর্মীয় ভাৱধাৰাৰ উত্থান সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (Sankardev Sishu Vidya Niketan – SVN)
অষ্টম শ্ৰেণীৰ সমাজ বিজ্ঞান পাঠ্যক্ৰমৰ নৱম অধ্যায় ‘নব্য ধর্মীয় ভাৱধাৰাৰ উত্থান’ ইতিহাস খণ্ডৰ এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পাঠ। শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ (SVN) নতুন পাঠ্যক্ৰম আৰু শেহতীয়া নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 8 Social Science Chapter 9 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) আৰু পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘নব্য ধর্মীয় ভাৱধাৰাৰ উত্থান’ নামৰ এই পাঠটিত মধ্যযুগত ভাৰতবৰ্ষত গঢ়ি উঠা ভক্তি আন্দোলন, চুফীবাদৰ বিকাশ, কবীৰ, গুৰু নানক, শ্ৰীচৈতন্য দেৱ আদি সন্তসকলৰ বাণী আৰু বিশেষকৈ অসমত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ নেতৃত্বত গঢ়ি উঠা নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় আন্দোলনৰ সমাজ-সংস্কৃতিৰ ওপৰত প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে। পৰীক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ মূল ধাৰণা আৰু তাৎপৰ্য বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে সহায়ক হোৱাকৈ অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- ভক্তি আন্দোলন আৰু চুফীবাদৰ উত্থান, ইয়াৰ মূল নীতি আৰু ভাৰতীয় সমাজলৈ ইয়াৰ অৱদানৰ বিস্তৃত পৰিচয় আৰু বিশ্লেষণ।
- ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA), বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQ) আৰু চমু প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
- অসমৰ নৱ-বৈষ্ণৱ আন্দোলন, সত্ৰ আৰু নামঘৰৰ সামাজিক গুৰুত্ব আৰু ৪-৫ নম্বৰৰ দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ সহজ তথা মান্য সমাধান।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ (SVN) নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সহজে বুজিব পৰাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 8 Social Science Notes)।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
- ‘নব্য ধর্মীয় ভাৱধাৰাৰ উত্থান’ পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আৰু MCQs ৰ বিশেষ সংকলন।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 8 Social Science (সমাজ বিজ্ঞান) Textbook Solutions & MCQs | Sankardev Sishu Vidya Niketan New Syllabus
New Updated Version!
According to Latest SVN New Syllabus & Updated Book
Get comprehensive preparation for Class 8 Social Science (সমাজ বিজ্ঞান) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise textbook solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest Sankardev Sishu Vidya Niketan (SVN) syllabus and new book.
Perfect for building a strong foundation and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
শংকৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন, অষ্টম শ্ৰেণী: সমাজ বিজ্ঞান
নব্য ধৰ্মীয় ভাৱধাৰাৰ উত্থান
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
১। এটা শব্দ বা বাক্যত উত্তৰ লিখা:
(ক) ভাৰতত কেতিয়াৰ পৰা ভক্তিবাদ আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল?
উত্তৰঃ খ্ৰীষ্টীয় অষ্টম শতিকাৰ সময়ছোৱাৰ পৰা।
(খ) কবীৰে ৰচনা কৰা ভক্তিবাদৰ কবিতাসমূহক কি বুলি কোৱা হৈছিল?
উত্তৰঃ ‘দোহা’ বুলি আখ্যা দিয়া হৈছিল।
(গ) ‘ৰামচৰিত মানস’ কোনে ৰচনা কৰিছিল?
উত্তৰঃ গোস্বামী তুলসীদাসে।
(ঘ) উত্তৰ-পূব ভাৰতত ভক্তিবাদক জনপ্ৰিয় কৰি তোলা লোকজনৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ মহাপ্ৰভু চৈতন্যদেৱে।
(ঙ) মইনুদ্দিন চিস্তিৰ দৰগাহ ক’ত আছে?
উত্তৰঃ ৰাজস্থানৰ আজমীৰত অৱস্থিত।
২। খালী ঠাই পূৰ কৰাঃ
(ক) প্ৰাচীন গ্ৰন্থ ______তেই সৰ্বপ্ৰথম ‘ভক্তি’ শব্দটোৰ প্ৰয়োগ হোৱা দেখা যায়।
উত্তৰঃ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ উপনিষদতেই সৰ্বপ্ৰথম ‘ভক্তি’ শব্দটোৰ প্ৰয়োগ হোৱা দেখা যায়।
(খ) বেদান্ত দৰ্শনৰ অন্তৰ্গত ‘অদ্বৈতবাদ’ৰ মূল প্ৰতিষ্ঠাপকজনেই আছিল ______।
উত্তৰঃ বেদান্ত দৰ্শনৰ অন্তৰ্গত ‘অদ্বৈতবাদ’ৰ মূল প্ৰতিষ্ঠাপকজনেই আছিল শঙ্কৰাচাৰ্য।
(গ) এগৰাকী মুছলমান তাঁতীৰ পৰিয়ালতেই ______ লালিত-পালিত হৈ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।
উত্তৰঃ এগৰাকী মুছলমান তাঁতীৰ পৰিয়ালতেই কবীৰ লালিত-পালিত হৈ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।
(ঘ) মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱেই সমগ্ৰ অসমত ______ ধৰ্মীয় আন্দোলনৰ মূল গুৰি ধৰিছিল।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱেই সমগ্ৰ অসমত নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় আন্দোলনৰ মূল গুৰি ধৰিছিল।
(ঙ) অসমৰ ধুবুৰী জিলাত বিখ্যাত ______ অৱস্থিত।
উত্তৰঃ অসমৰ ধুবুৰী জিলাত বিখ্যাত পাঁচ পীৰৰ দৰগাহ অৱস্থিত।
৩। চমু টোকা লিখা:
(ক) শঙ্কৰাচাৰ্য:
উত্তৰঃ ভক্তি ধৰ্মৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা আচাৰ্যসকলৰ মাজত শঙ্কৰাচাৰ্য আছিল বাটকটীয়া বা প্ৰথম। খ্ৰীষ্টীয় ৭৮৮ চনত দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰেলা ৰাজ্যৰ পূৰ্ণা নৈৰ দাঁতিৰ এখন গাঁৱত তেখেতে জন্মলাভ কৰিছিল। নিচেই কম বয়সতে চাৰিওখন বেদৰ গভীৰ জ্ঞান অৰ্জন কৰি তেওঁ কেৰেলাত ভক্তিবাদৰ প্ৰচাৰ কাৰ্য চলাইছিল। তেখেতক বেদান্ত দৰ্শনৰ ‘অদ্বৈতবাদ’ৰ জনক বুলি কোৱা হয় (যি দৰ্শনে একৰ অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মৰ বাহিৰে দ্বিতীয় সত্তাক মানি নলয়)। তেওঁ প্ৰকৃত আধ্যাত্মিক জ্ঞানক শ্ৰেষ্ঠ বুলিছিল আৰু বিশ্বাস কৰিছিল যে কেৱল সৎ জ্ঞান তথা সৎ কৰ্মৰ জৰিয়তেহে মানৱাত্মাই মুক্তি পাব পাৰে।
(খ) চৈতন্যদেৱ:
উত্তৰঃ উত্তৰ-পূব ভাৰতবৰ্ষত ভক্তিবাদৰ ধাৰাটোক ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা প্ৰদান কৰিছিল মহাপ্ৰভু চৈতন্যদেৱে। মূলতঃ বংগদেশত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰসাৰ কৰা চৈতন্যদেৱৰ এই ধৰ্মীয় মতবাদটোক ‘অচিন্ত্য ভেদাভেদ’ বুলি আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁ সমাজৰ জাতিভেদ প্ৰথাক কঠোৰভাৱে বিৰোধ কৰিছিল। ভগৱানৰ নাম প্ৰচাৰৰ স্বাৰ্থত চৈতন্যদেৱ আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলে মানুহৰ ঘৰে ঘৰে গৈ হৰিনাম বিলাইছিল।
(গ) কবীৰ:
উত্তৰঃ মধ্যযুগীয় ভাৰতৰ এগৰাকী অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সাধক, কবি তথা ভক্ত আছিল কবীৰ। উত্তৰ ভাৰতত ভক্তিবাদৰ গুৰি ধৰোঁতা স্বামী ৰামানন্দৰ তেওঁ আছিল এগৰাকী আগশাৰীৰ শিষ্য। সমাজৰ এগৰাকী সাধাৰণ মুছলমান তাঁতীয়ে তেওঁক লালন-পালন কৰিছিল। সমাজত ভক্তি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ কবীৰে কবিতাৰ আশ্ৰয় লৈছিল আৰু তেওঁৰ এই কবিতাসমূহ ‘দোহা’ হিচাপে পৰিচিত। একেশ্বৰবাদত গভীৰ বিশ্বাস ৰখা কবীৰে পৰমেশ্বৰক ৰাম, আল্লা, হৰি, খোদা আদি ভিন্ন নামেৰে স্মৰণ কৰিছিল। হিন্দু আৰু মুছলমান দুয়োটা সম্প্ৰদায়ৰ মাজতেই তেওঁ সমানে সমাদৃত আছিল, যাৰ বাবে মুছলমানসকলে তেওঁক এগৰাকী চুফী সন্ত আৰু হিন্দুসকলে পৰম ৰামভক্ত হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল।
(ঘ) নিজামুদ্দিন আউলিয়া:
উত্তৰঃ ইছলাম ধৰ্মৰ চুফীবাদৰ এগৰাকী অতি প্ৰখ্যাত আৰু সন্মানীয় সাধক আছিল নিজামুদ্দিন আউলিয়া। তেখেতৰ বিচাৰত চুফীবাদৰ প্ৰকৃত আধাৰ হৈছে নৈতিক আদৰ্শসমূহ আৰু কেৱল বাহ্যিক নীতি-নিয়ম পালন কৰাটোৱেই প্ৰকৃত ধৰ্ম নহয়। সমাজত নৈতিকতাৰ শিক্ষা লৈ সকলোৱে ভাতৃত্ববোধ আৰু শান্তিৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰাটোৱেই হৈছে ধৰ্মৰ মূল কথা। চুফী সাধকসকলৰ দৃষ্টিভংগী অত্যন্ত উদাৰ আছিল আৰু তেওঁলোকে আন ধৰ্মৱলম্বী লোকসকলকো সমানে শ্ৰদ্ধা কৰিছিল। মানৱজাতিৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু পৰমেশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তি নিবেদন কৰাই আছিল তেওঁলোকৰ মুখ্য উদ্দেশ্য।
(ঙ) আজান ফকীৰ:
উত্তৰঃ সপ্তদশ শতিকাত সুদূৰৰ পৰা অসমলৈ আগমন ঘটা আজান ফকীৰৰ প্ৰকৃত নামটো আছিল শ্বাহমিলন। ইছলামধৰ্মী লোকসকলক তেওঁ নিয়মীয়াকৈ আজান দি আল্লাহক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱাৰ বাবেই তেওঁক ‘আজান পীৰ’ বুলিও জনা গৈছিল। তেখেতে সৃষ্টি কৰা আধ্যাত্মিক গীতসমূহক ‘জিকিৰ’ বুলি কোৱা হয়। সমাজৰ হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় সম্প্ৰদায়ক এই জিকিৰসমূহৰ জৰিয়তে একগোট কৰি সমাজত চিৰস্থায়ী শান্তি আৰু সম্প্ৰীতি স্থাপন কৰাই আছিল তেওঁৰ ঘাই লক্ষ্য। বৰ্তমান শিৱসাগৰ জিলাৰ শৰাগুৰি চাপৰিত এইজনা মহান সাধকৰ দৰগাহ অৱস্থিত।
৪। বিষয়ভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ:
(ক) ভক্তিবাদ বুলিলে কি জানা লিখা।
উত্তৰঃ সাধাৰণ অৰ্থত ‘ভক্তি’ শব্দটোৱে সেৱা বা অৰ্চনাক বুজায়। পৰমেশ্বৰৰ চৰণত নিজকে সঁপি দি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰা কাৰ্যটোকেই ইয়াৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰা হয়। প্ৰাচীন ‘উপনিষদ’ গ্ৰন্থতেই এই ‘ভক্তি’ শব্দটোৰ প্ৰথম প্ৰয়োগ ঘটিছিল। ভগৱানৰ প্ৰতি থকা নিস্বাৰ্থ প্ৰেম আৰু একনিষ্ঠ ভক্তিৰ আধাৰত পূৰ্বৰ মহাপুৰুষসকলে যি এক নতুন বিচাৰধাৰা গঢ়ি তুলিছিল, তাকেই “ভক্তিবাদ” বুলি কোৱা হয়। প্ৰায় অষ্টম শতিকাত সূচনা হোৱা এই ভক্তি আন্দোলনৰ সাধকসকলে মূৰ্তিপূজাৰ বিৰোধিতা কৰি কেৱল এক ভগৱানক উপাসনা কৰাৰ লগতে ভক্তিমাৰ্গকেই মোক্ষ লাভৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পথ হিচাপে মানি লৈছিল।
(খ) আলোৱাৰ আৰু নায়নাৰসকল কোন আছিল? তেওঁলোকৰ মূল ধৰ্মমত কি?
উত্তৰঃ দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিলনাডু অঞ্চলত গঢ় লৈ উঠা দুটা প্ৰধান ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় আছিল আলোৱাৰ আৰু নায়নাৰসকল। ইয়াৰে আলোৱাৰসকল মূলতঃ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ অনুগামী আছিল আৰু নায়নাৰসকল আছিল শিৱৰ উপাসক বা শৈৱ পন্থী।
প্ৰাচীন গীতা, বেদ আৰু উপনিষদৰ আদৰ্শসমূহ সাৰোগত কৰি আলোৱাৰসকলে মানৱ জীৱনত ভক্তি, শুদ্ধ জ্ঞান আৰু সৎ কৰ্মৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ বিশ্বাস অনুসৰি, পৰমেশ্বৰেই হ’ল মানুহৰ আধ্যাত্মিক পথৰ একমাত্ৰ পথপ্ৰদৰ্শক আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণৰূপে শৰণাগত হোৱাটোৱেই হৈছে মুক্তি বা মোক্ষ লাভৰ প্ৰকৃত উপায়। প্ৰকৃততে এই আলোৱাৰসকলক ভাৰতীয় ভক্তিবাদৰ অগ্ৰদূত বুলিব পাৰি।
(গ) গুৰু নানকে প্ৰচাৰ কৰা ধৰ্মটোক কি বুলি জনা গৈছিল? তেওঁ প্ৰচাৰ কৰা ধৰ্মৰ মূল কথা কি আছিল লিখা।
উত্তৰঃ সাধক গুৰু নানকে সমাজত প্ৰচাৰ কৰা নতুন ধৰ্মীয় মতবাদটোৱেই বৰ্তমান ‘শিখ ধৰ্ম’ হিচাপে পৰিচিত। তেখেতৰ মত অনুসৰি, জীৱনত সদাচাৰ আৰু সত্যৰ পথ অৱলম্বন কৰাই হ’ল যিকোনো ধৰ্মৰ প্ৰধান লক্ষ্য। গুৰু নানকৰ এই নব্য ধৰ্মত উচ্চ-নীচ, ধনী-দুখীয়া বা লিংগ বৈষম্যৰ কোনো স্থান নাছিল। কেৱল ভগৱানৰ প্ৰতি থকা নিভাঁজ প্ৰেমেহে মানৱক উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে আৰু ঈশ্বৰৰ কৃপা দৃষ্টি লাভ কৰিব পাৰিলেহে আত্মাই সংসাৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্তি পাব পাৰে বুলি তেওঁ গভীৰভাৱে বিশ্বাস কৰিছিল।
(ঘ) শংকৰদেৱে প্ৰচাৰ কৰা ভক্তি ধৰ্মৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য কি লিখা।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱেই সমগ্ৰ অসম ভূমিত নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ সূচনা কৰি ইয়াক সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। তেখেতে প্ৰচাৰ কৰা এই ভক্তিধৰ্মৰ মূল বৈশিষ্ট্যবোৰ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
১। পৰমেশ্বৰ কেৱল অদ্বিতীয় অৰ্থাৎ এক। সেয়েহে ইয়াত আন কোনো দেৱ-দেৱীৰ উপাসনাৰ স্থান নাই।
২। সমাজৰ প্ৰতিগৰাকী মানুহেই সমান, ইয়াত জাত-পাত বা উচ্চ-নীচৰ কোনো ধৰণৰ বৈষম্য নাই।
৩। ‘য’ত জীৱ, ত’ত শিৱ’— অৰ্থাৎ প্ৰতিটো জীৱৰ মাজতেই ঈশ্বৰে অৱস্থান কৰে, সেইবাবে যিকোনো জীৱক হত্যা কৰাটো আটাইতকৈ ডাঙৰ পাপ।
(ঙ) ভাৰতবৰ্ষৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক দিশত নব্য ধৰ্মীয় আন্দোলনৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ ভাৰতবৰ্ষৰ সমাজ জীৱন আৰু সাংস্কৃতিক জগতখনত নব্য ধৰ্মীয় আন্দোলনসমূহে এক সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল:
সামাজিক প্ৰভাৱ: এই ভক্তি আন্দোলনে সমাজৰ বৰ্ণ, জাতি আৰু ধৰ্মৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিক সমমৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল। সমাজৰ তথাকথিত নিম্ন শ্ৰেণীৰ লোকসকলেও ধৰ্মীয় কাম-কাজত সমানে ভাগ লোৱাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল। চুফীবাদ আৰু ভক্তিবাদৰ এই উদাৰ নীতিয়ে সমাজত হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত এক গভীৰ ঐক্য আৰু সম্প্ৰীতিৰ এনাজৰী গঢ়ি তুলিছিল।
সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ: সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ কাষ চাপিবলৈ ধৰ্মগুৰুসকলে অসংখ্য গীত-মাত আৰু কবিতাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, যিয়ে দেশৰ সুকুমাৰ কলাৰ ক্ষেত্ৰখনক যথেষ্ট আগুৱাই নিছিল। এই সাহিত্যৰাজি থলুৱা ভাষাত ৰচিত হোৱাৰ বাবেই মাৰাঠী, হিন্দী, বঙালী, তামিল আৰু ব্ৰজাৱলীৰ দৰে আঞ্চলিক ভাষাসমূহৰ অভূতপূৰ্ব বিকাশ ঘটিছিল। অসম মুলুকতো মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে অংকীয়া নাট, বৰগীত আৰু ভাওনাৰ সৃষ্টিৰে আমাৰ সাংস্কৃতিক ভঁৰাল চহকী কৰি থৈ গৈছে।
