Class 7 Assamese Chapter 2 কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো Solutions | ASSEB Assam | Assamese Medium
সপ্তম শ্ৰেণী অসমীয়া (উন্মেষ) অধ্যায় ২ – কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (ASSEB / SEBA Assam – Assamese Medium)
সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া ‘উন্মেষ’ পাঠ্যপুথিৰ দ্বিতীয় অধ্যায় ‘কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো’ এটা অতি আমোদজনক আৰু শিক্ষণীয় পাঠ। নতুন ASSEB (Assam State School Education Board) পাঠ্যক্ৰম আৰু নৱ্য শিক্ষা নীতিৰ (NEP) নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 2 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), MCQ আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো’ পাঠটিত হাতী আৰু মানুহৰ সম্পৰ্ক, জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি থকা অনুভূতি আৰু গাঁৱলীয়া জীৱনৰ এক মনোৰম ছবি দাঙি ধৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ্থে আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) সামৰি লোৱা হৈছে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- ‘কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো’ পাঠৰ মূল ভাৱ আৰু চৰিত্ৰসমূহৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু চমু প্ৰশ্নৰ সহজ উত্তৰ।
- প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ মান্য সমাধান।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বাক্য ৰচনা আৰু লিঙ্গ পৰিৱৰ্তন।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু MCQ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া ASSEB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
SCERT, অসম — সপ্তম শ্ৰেণী: অসমীয়া
কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
পাঠভিত্তিক: ক্রিয়া-কলাপ
১। তলত দিয়া প্রশ্নবোৰৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা-
• মাচুমাহঁত বিদ্যালয়ৰ পৰা ঘূৰি আহোঁতে পাহাৰৰ পৰা কি ওলাই অহা দেখিছিল?
(ক) এটা সুগৰী পহু
(খ) এটা ম’হ
(গ) এটা মখনা
(ঘ) এটা হৰিণ
উত্তৰঃ (গ) এটা মখনা।
• কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো বাটত কিয় ৰৈ আছিল?
(ক) দণ্ডিয়েদি আহিবলৈ বাধা পোৱাৰ বাবে
(খ) মানুহক আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে
(গ) মাচুমাহঁত বিদ্যালয়ৰ পৰা অহাৰ বাবে
(ঘ) জাকৰ পৰা বাদ পৰাৰ বাবে
উত্তৰঃ (ক) দণ্ডিয়েদি আহিবলৈ বাধা পোৱাৰ বাবে।
২। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া-
(ক) দণ্ডি কি?
উত্তৰঃ বন্যহস্তীৰ জাকে অহা-যোৱা কৰা পথটোক দণ্ডি বুলি কোৱা হয়।
(খ) কাঞ্চনবাৰী পাহাৰৰ অৰণ্যত কি কি জীৱ-জন্তু থকাৰ কথা পাঠটোত উল্লেখ কৰা হৈছে?
উত্তৰঃ পাঠটিত কাঞ্চনবাৰী পাহাৰৰ হাবিত থকা গঁড়, বনৰীয়া ম’হ, হাতী আৰু সুগৰী পহু আদি বন্যপ্ৰাণীৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে।
(গ) বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰা বুলিলে কি বুজা?
উত্তৰঃ বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে একেলগে থকা মানে হ’ল জীৱ-জন্তুৰ বাসস্থানৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই অনা কোনো ধৰণৰ কাৰ্যৰ পৰা আমি বিৰত থকাটো বুজায়।
(ঘ) মাচুমাই কি সংকল্প লৈছিল?
উত্তৰ: মাচুমাই মনতে এইটো প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁ কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীসমূহক নিৰাপদে আৰু শান্তিপূৰ্ণভাৱে জীয়াই থকাৰ পৰিৱেশ এটা গঢ়ি দিব।
৩। আলোচনা কৰি লিখা।
(ক) বন্যপ্ৰাণীৰ লগত হোৱা অঘটন কেনেকৈ বোধ কৰিব পাৰি?
উত্তৰ : বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে সংঘটিত হোৱা দুৰ্ঘটনাসমূহ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ স্বাৰ্থত আমি তলত উল্লেখ কৰা ব্যৱস্থাসমূহ হাতত ল’ব পাৰোঁ—
• সৰ্বপ্ৰথমে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধি কৰিব লাগিব।
• বন্য জীৱ-জন্তুৰ সৈতে কেনেদৰে মিলি-জুলি থাকিব পাৰি, সেই বিষয়ে মানুহক জ্ঞান দিব লাগিব।
• বনাঞ্চল ধ্বংস বা গছ কটাৰ দৰে কাম-কাজ সম্পূৰ্ণৰূপে নিষিদ্ধ কৰিব লাগিব।
• প্ৰতিটো জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ’বলৈ সকলোকে শিকাব লাগিব।
• বন্যপ্ৰাণীয়ে চলাচল কৰা ৰাস্তাবোৰত যান-বাহনৰ চলাচল সীমিত কৰিব লাগিব।
(খ) চৰকাৰে ‘এনিমেল গ্রীণ কৰিড’ৰৰ ব্যৱস্থা কিয় কৰিছে?
উত্তৰ: হাবিৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহত দিনে-ৰাতিয়ে অজস্ৰ মটৰ-গাড়ী অহা-যোৱা কৰি থাকে। ঘাইপথটোৰ দুই দাঁতিত থকা বন্যপ্ৰাণীবোৰে প্ৰায়েই ৰাস্তাটো ইপাৰ-সিপাৰ হ’বলগীয়া হয়। এইদৰে পথ অতিক্ৰম কৰাৰ সময়ত বহুতো জীৱ-জন্তু দ্ৰুতবেগী বাহনৰ খুন্দাত পতিত হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। এনে শোকাৱহ দুৰ্ঘটনাসমূহ ৰোধ কৰাৰ উদ্দেশ্যে চৰকাৰে বনাঞ্চলৰ মাজেৰে যোৱা পথসমূহত ‘এনিমেল গ্ৰীণ কৰিড’ৰ’ বা জীৱ-জন্তু পাৰাপাৰৰ সুৰক্ষিত পথ নির্মাণৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে।
(গ) মানুহে কৰা কি কি কাৰ্যৰ দ্বাৰা বন্যপ্রাণী শংকিত হৈ পৰে? মানুহে কিয় এনে কাৰ্য সংঘটিত কৰে বুলি তুমি ভাবা?
উত্তৰ: মানৱ সমাজৰ তলত বৰ্ণিত কাৰ্যকলাপবোৰে বন্যপ্ৰাণীক শংকিত কৰি তোলে—
• জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি মানুহৰ দয়া আৰু মৰম ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাইছে।
• মানুহৰ মাজত নিষ্ঠুৰতা আৰু অসহনশীলতা বৃদ্ধি পাইছে।
• নিৰ্বিচাৰভাৱে গছ-গছনি কাটি বনাঞ্চল ধ্বংস কৰা হৈছে।
• মটৰ-গাড়ী আৰু গছ কটা মেচিনৰ বিকট শব্দই অৰণ্যৰ শান্ত পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰিছে।
• চোৰাংভাৱে বন্য জীৱ-জন্তু চিকাৰ কৰা কাৰ্য ইত্যাদি।
মানুহে কেৱল নিজৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ সিদ্ধি আৰু ধন ঘটাৰ লোভতেই এনেধৰণৰ ধ্বংসাত্মক কাৰ্যত লিপ্ত হয় বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
৪। (ক) বাঁওফালৰ শব্দৰ লগত সোঁফালৰ অৰ্থবোৰ আঁচ টানি মিলাওঁ আহা-
উত্তৰঃ
|
শব্দ |
অর্থ |
|---|---|
|
সহমর্মিতা |
সহানুভূতি |
|
তহিলং |
নষ্ট কৰা কাৰ্য |
|
সহাৱস্থান |
শান্তিপূর্ণভাৱে একেলগ হৈ থকা অৱস্থা |
|
মখনা |
মতা হাতী |
|
শংকিত |
ভীত বা ভয় খোৱা |
(খ) ওপৰৰ প্ৰতিটো শব্দৰে একোটাকৈ বাক্য ৰচনা কৰা।
উত্তৰঃ
• সহমর্মিতা: বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰতি আমি সকলোৱে সহমর্মিতা দেখুওৱাটো বাঞ্চনীয়।
• তহিলং: দুষ্ট প্ৰকৃতিৰ লোকসকলে পাহাৰৰ গছ-গছনি কাটি তহিলং কৰি পেলাইছে।
• সহাৱস্থান: প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ বাবে জীৱ-জন্তুৰ সৈতে মানুহৰ সহাৱস্থান অতি প্ৰয়োজনীয়।
• মখনা: খাদ্যৰ সন্ধানত এটা প্ৰকাণ্ড মখনা হাতী বনাঞ্চলৰ পৰা ওলাই আহিল।
শংকিত: অৰণ্যৰ মাজত যান-বাহনৰ তীব্ৰ শব্দই বন্যপ্রাণীবোৰক বাৰুকৈয়ে শংকিত কৰি ৰাখিছে।
৫। সংলাপ লিখা-
ধৰি লোৱা বাটত ঘূৰি থকা হাতীটো আৰু মাচুমাহঁতৰ মাজত কথা-বতৰা হৈছে। হাতীটোৱে মাচুমাহঁতক কি ক’ব আৰু মাচুমাহঁতে হাতীটোক কি ক’ব, সেয়া সংলাপৰ আধাৰত নিজৰ মতে লিখা। উদাহৰণস্বৰূপে এটা বাক্য দিয়া হৈছে। (কাল্পনিক কথা-বতৰা)
উত্তৰঃ মাচুমাহঁত: হেৰা গজৰাজ কাই, তোমালোক দেখোন অৰণ্যৰ বাসিন্দা। তেনেস্থলত আজিকালি ৰাতি হ’লেই তোমালোকে মানুহৰ গাঁৱত সোমাই ঘৰ-বাৰী ভাঙি কিয় ধ্বংসলীলা চলাব ধৰিছা?
হাতীটো: আমাৰো উপায় নাই অ’ বোপাহঁত। পাহাৰত এতিয়া আমাৰ আশ্ৰয়স্থল লাহে লাহে সংকুচিত হৈ আহিছে। খাদ্যৰ তীব্ৰ নাটনিৰ বাবেই পেটৰ তাড়নাত আমি গাঁৱৰ ফালে ঢাপলি মেলিবলৈ বাধ্য হৈছোঁ।
মাচুমাহঁত: পিছে গজৰাজ কাই, পাহাৰত থকা ইমানবোৰ গছ-গছনি আৰু হাবি-বন কলৈ অন্তৰ্ধান হ’ল?
হাতীটো: মানুহবিলাকে কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থ পুৰণৰ অৰ্থে নিৰ্দয়ভাৱে পাহাৰৰ গছ-বন কাটি তহিলং কৰিছে। যাৰ পৰিণতিত আমাৰ বাসস্থান নোহোৱা হৈ পৰিছে।
মাচুমাহঁত: সঁচাকৈয়ে এইটো অতিশয় পৰিতাপৰ তথা লজ্জাজনক বিষয়। আমি জানো তোমালোকক কিবা ধৰণে সহায় কৰিব পাৰিম?
মাচুমাহঁতৰ আন এজন: কিয় নোৱাৰিম, নিশ্চয় পাৰিম। আমি মানুহবিলাকক গছ নাকাটিবলৈ সজাগ কৰিব লাগিব আৰু অধিক পৰিমাণে বৃক্ষৰোপণ কৰিব লাগিব।
হাতীটো: তোমালোকে পাহাৰৰ বুকুৰ পৰা গছবোৰ ধ্বংস কৰিবলৈ মানা কৰিবা। আমাৰ খাদ্যৰ বাবে পাহাৰৰ নামনিত কল, কঁঠাল আৰু ঔ-টেঙাৰ গছ ৰোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিবা। সম্ভৱ হ’লে আমাৰ বাবে সমূহীয়াভাৱে এডৰা ধানখেতিও কৰিব পাৰা। বাৰু, এতিয়া মোৰ পিঠিত উঠি লোৱা আহা। মই তোমালোকক নিৰাপদে ঘৰত থৈ আহোঁগৈ।
৬। (ক) পঢ়া আৰু মূৰ্দ্ধন্য ‘য’ৰ ব্যৱহাৰ শিকো আহা-
• খঙত সিহঁতে মানুহৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব নেকি?
• বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰতি মানুহৰ মৰম-স্নেহ টুটিছে।
• অসহিষ্ণুতা আৰু নিষ্ঠুৰতা বাঢ়িছে।
• তেতিয়াও হাতীটো ৰাস্তাটোতে বিচৰণ কৰি আছিল।
• বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰিবলৈ বুজাব লাগিব।
ওপৰৰ বাক্যকেইটাত ডাঙৰ হৰফেৰে লিখা শব্দত থকা যুক্তাক্ষৰবোৰ ভাঙি চাওঁ আহা- ষ্ট ⇒ ষ্ট ⇒ ষ্ + ট ষ্ঠ ⇒ ষ্ঠ ⇒ ষ্ + ঠ ষ্ণ ⇒ ষ্ণ ⇒ ষ্ + ণ স্তা ⇒ স্ত ⇒ স্ + ত স্থা ⇒ স্থ ⇒ স্ + থ স্নে ⇒ স্ন ⇒ স্ + ন
‘ষ’-ৰ লগত ‘ট’, ‘ঠ’, ‘ণ’ যোগ হৈছে। ‘স’-ৰ লগত ‘ত’, ‘থ’, ‘ন’ যোগ হৈছে।
জানো আহা – ‘ষ’-ৰ লগত ‘ট’ বৰ্গৰ ‘ট’, ‘ঠ’, ‘ড’, ‘ঢ’, ‘ণ’ হে যোগ হয়। যেনে- কষ্ট, দুষ্ট, নষ্ট, ষষ্ঠ, কনিষ্ঠ, জ্যেষ্ঠ, গৰিষ্ঠ, কৃষ্ণ, তৃষ্ণা, বিষ্ণু, সহিষ্ণু ইত্যাদি।
জানো আহা- দন্ত্য ‘স’ৰ লগত দন্ত্য ‘ত’ বৰ্গৰ ‘ত’, ‘থ’, ‘দ’, ‘ধ’, ‘ন’ হে যোগ হয়। যেনে- অস্ত, বস্তা, শাস্তি, প্রস্তুতি, স্থল, স্থান, অস্থিৰ, প্রস্থান, স্নান, স্নায়ু, স্নেহ, স্নিগ্ধ ইত্যাদি।
(খ) তলৰ শব্দকেইটা পঢ়া আৰু ‘ষ’-ৰ আগত কি আখৰ আছে চোৱা।
বৰষা: ‘য’-ৰ আগত ‘ৰ’ আছে; ঋষিঃ ‘ষ’-ৰ আগত ‘ঋ’ আছে; হৰ্ষঃ ‘য’ৰ আগত ৰেফ বা ৰ আছে। কৃষক: ‘ষ’-ৰ আগত ‘ঋ’-কাৰ আছে।
জানো আহা- ‘ঋ’ বা ‘ঋ’-কাৰ আৰু ‘ৰ’ বা ‘ৰেফ’ৰ পিছত ‘ষ’ হয়। যেনে-ঋষভ, বৃষ; বৰষুণ, বৰ্ষ ইত্যাদি।
(গ) পঢ়া আৰু ‘স’-ৰে আৰম্ভ হোৱা ধাতুৰ আগত কি উপসর্গ লগ লাগিছে চোৱা।
বিষম ⇒ বি+সম (ই-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ লগত ‘স’-ৰে আৰম্ভ হোৱা ধাতু লগ লাগিছে।)
প্রতিষ্ঠ ⇒ প্রতি + স্থা (ই-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ লগত ‘স’-ৰে আৰম্ভ হোৱা ধাতু লগ লাগিছে।)
সুষম ⇒ সু + সম (উ-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ লগত ‘স’-ৰে আৰম্ভ হোৱা ধাতু লগ লাগিছে।)
অনুষ্ঠান ⇒ অনু+স্থান (উ-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ লগত ‘স’-ৰে আৰম্ভ হোৱা ধাতু লগ লাগিছে।)
জানো আহা-ই-কাৰান্ত আৰু উ-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ লগত দন্ত্য ‘স’-ৰে আৰম্ভ হোৱা ধাতু লগ লাগিলে, সেই ‘স’ মূর্দ্ধন্য ‘ষ’-লৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
(ঘ) পঢ়া আৰু কাৰ সলনি ‘ষ’ হৈছে কোৱা।
আৱিঃ + কাৰ ⇒ আৱিষ্কাৰ [: (বিসর্গ) ‘ক’-ৰ লগত যুক্ত হৈ ‘য’ হৈছে।]
নিঃ + পাপ ⇒ নিষ্পাপ [:(বিসর্গ) ‘প’-ৰ লগত যুক্ত হৈ ‘ষ’ হৈছে।]
নিঃ + ফল ⇒ নিষ্ফল [: (বিসর্গ) ‘ফ’-ৰ লগত যুক্ত হৈ ‘য’ হৈছে।]
জানো আহা – শব্দৰ শেষত থকা: (বিসর্গ) শব্দৰ আদিতে থকা ‘ক’, ‘খ’, ‘প’, ‘ফ’ যুক্ত হ’লেঃ (বিসর্গ)-ৰ ঠাইত মূৰ্দ্ধন্য ‘ষ’ হয়। যেনে- পৰিষ্কাৰ, বহিষ্কাৰ, নিষ্পত্তি, নিষ্কাম, চতুষ্কোণ ইত্যাদি।
• কিন্তু সংস্কৃত সন্ধিৰ নিয়ম অনুসৰি আঃ আৰু অঃ ধ্বনিৰ ক্ষেত্ৰত এই নিয়ম প্রযোজ্য নহয়- পুৰঃ + কাৰ = পুৰস্কাৰ
নমঃ + কাৰ = নমস্কাৰ
তিৰঃ + কাৰ = তিৰস্কাৰ
মনঃ + কামনা = মনস্কামনা
(ঙ) পঢ়া আৰু কিহৰ বাবে দন্ত্য ‘স’ মূৰ্দ্ধন্য ‘ষ’ হৈছে কোৱা।
ভূমি + স্থ ⇒ ভূমিষ্ঠ
গো + স্থ ⇒ গোষ্ঠ
অঙ্গ + স্থ ⇒ অঙ্গুষ্ঠ
যুধি + স্থিৰ ⇒ যুধিষ্ঠিৰ
জানো আহা- ভূমি, গো, অঙ্গ আৰু যুধি শব্দৰ লগত স্থা বা স্থিৰ-ৰ যুক্ত হ’লে দন্ত্য ‘স’ মূর্দ্ধন্য ‘ষ’ হয়।
(চ) কিছুমান শব্দত স্বাভাৱিকতে মূৰ্দ্ধন্য ‘ষ’ হয়।
যেনে- ভাষা, ষষ্ঠ, ৰোষ, বর্ষা, মহিষ, প্রত্যুষ, পাষাণ, কর্ষণ, ঈর্ষা, তুষাৰ, বিষ, কোষ, ঊষা, শীর্ষ, ভূষণ, ঔষধ, দোষ, পুৰুষ, ভীষণ, মেষ, শেষ, ঈষৎ, ষাঁড়, পাষণ্ড, পোষণ, হর্ষ, বিষয়, বিষুৱ, বিষাক্ত ইত্যাদি।
(ছ) ষত্ব বিধি অনুসৰি তলত দিয়া শব্দবোৰৰ ভুল বানানবোৰ বিচাৰি উলিয়াই লিখা। অস্তমী, পৃস্থ, নিষ্প্ৰাণ, অষ্টম, ভূষণ, নিস্থা, তৃষ্ণাতুৰ, চতুস্পদী, নিসুৰ, কৃষক, গোষ্ঠ, ভূমিষ্ঠ, দুষ্প্রাপ্য, পৰিস্কাৰ, নিস্কাম
উত্তৰ: প্ৰদত্ত শব্দসমূহৰ মাজত থকা ভুল বানানবোৰ আৰু তাৰ শুদ্ধ ৰূপ তলত দিয়া হ’ল—
• অস্তমী (শুদ্ধ ৰূপ: অষ্টমী)
• পৃস্থ (শুদ্ধ ৰূপ: পৃষ্ঠ)
• নিস্থা (শুদ্ধ ৰূপ: নিষ্ঠা)
• চতুস্পদী (শুদ্ধ ৰূপ: চতুষ্পদী)
• নিসুৰ (শুদ্ধ ৰূপ: নিষ্ঠুৰ)
• পৰিস্কাৰ (শুদ্ধ ৰূপ: পৰিষ্কাৰ)
• নিস্কাম (শুদ্ধ ৰূপ: নিষ্কাম)
৭। ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, দিহিং-পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, নামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু গিবন অভয়াৰণ্যৰ বিষয়ে তথ্য সংগ্ৰহ কৰি একোটাকৈ দফা লিখা।
উত্তৰঃ ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানঃ অসমৰ পূব দিশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰে ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অৱস্থিত। ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়া জিলা সামৰি এই উদ্যানখন বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ উত্তৰ দিশত ডিব্ৰু নদী বৈ যোৱাৰ উপৰি ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ঘাটৰ সমীপত অৱস্থিত হোৱা বাবেই ইয়াক ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান নামেৰে জনা যায়। ডিব্ৰু আৰু ছৈখোৱা নামৰ দুখন বনাঞ্চলক ক্ৰমে ১৮৯০ আৰু ১৯২৯ চনত চৰকাৰীভাৱে সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৯৫ চনত এই দুয়োখন বনাঞ্চল একত্ৰিত কৰি ৩৪০ বর্গ কিলোমিটাৰ এলেকাৰ অভয়াৰণ্যখনক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়। উদ্যানখনৰ উত্তৰ আৰু পশ্চিম দিশত ব্ৰহ্মপুত্র নদী, পূবে অনন্ত নলা আৰু দক্ষিণে ডিব্ৰু নদী অৱস্থিত। ইয়াৰ জলবায়ু নাতিশীতোষ্ণ প্ৰকৃতিৰ আৰু বছৰি গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ২৩০০ ৰ পৰা ৩৮০০ মিলিমিটাৰ। গ্রীষ্ম আৰু শীতকালৰ উষ্ণতাৰ মাজত ৭ ৰ পৰা ৩৪ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছলৈকে তাৰতম্য ঘটে। সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰত কেৱল এইখন উদ্যানতেই বনৰীয়া ঘোঁৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। তদুপৰি অসমৰ ৰাজ্যিক চৰাই দেওহাঁহ আৰু ৰাজ্যিক জলজ প্ৰাণী লুপ্তপ্ৰায় শিহুৰো ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱাসভূমি। ইয়াত নানা প্ৰকাৰৰ ভেকুলী, সাপ, পখিলা, মাছ আদিৰ লগতে বনৰীয়া ম’হ, হাতী, বাঘ, উদ, বন বোন্দা, মেচেকা, শিহু, হলৌ বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, অসমীয়া বান্দৰ, মলুৱা বান্দৰ আৰু উৰণীয়া কেৰ্কেটুৱা আদি বন্যপ্ৰাণী পোৱা যায়। হোলোং, শিমলু, এজাৰ, নাহৰ, আঁহত, বট, জৰি, হলখ, ভোমোৰা, চতিয়না, কদম, ডিমৰু, শিঙৰী, ঔ-টেঙা আদি গছ-গছনি উদ্যানখনত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰি খাগৰি, নল, বিৰিণা, কঁহুৱা, বৰতা আৰু উলুখেৰৰ দৰে ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদৰ লগতে মেটেকা, ভেঁট, কলমৌ, দল আদি জলজ উদ্ভিদ বিদ্যমান। ৰাইডাং, সৌকা, যমলাখুঁটি, পাটীদৈ আদি বেতজাতীয় উদ্ভিদৰ লগতে প্ৰায় ৩৫ বিধমান আপুৰুগীয়া অৰ্কিড আৰু ‘মার্কেনচিয়া’ নামৰ এবিধ মচবর্গীয় উদ্ভিদ ইয়াত পোৱা যায়। ডিব্ৰু, লোহিত, নদিহিং, চিয়াং আৰু কুণ্ডিল আদি নদীয়ে উদ্যানখনক আৱৰি ৰাখিছে। উদ্যানখনত প্ৰায় ৩৮৫ বিধ প্ৰজাতিৰ চৰাই আৱিষ্কাৰ হৈছে, যিবোৰৰ ভিতৰত শেন চৰাই, ফেঁচা, কনুৱা, ৰূপহী, ধনেশ, মণিয়ৰী, ভৰত পক্ষী, মাছৰোকা, দেওহাঁহ আদি উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰি শীতকালত বগাঢেৰা, ধৃতৰাজ, চাকৈ চকুৱা, সাগৰ চিলনী, কুলি, নীলা দহিকতৰা আদি পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ আগমন ঘটে।
দিহিং পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল: তিনিচুকীয়া আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাক সামৰি দিহিং পাটকাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অৱস্থিত। অতিশয় গভীৰ আৰু বিস্তৰ বনাঞ্চল হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ইয়াক ‘পূবৰ আমাজান’ হিচাপেও আখ্যা দিয়া হয়। ২০০৪ চনত ইয়াক অভয়াৰণ্যৰ স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল যদিও পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ২০২০ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত অসম চৰকাৰে ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ উন্নীত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০২১ চনৰ ৯ জুনত ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। ২৩৪.২৬ বর্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰ এই উদ্যানখনত বছৰি গড়ে ৪০০০ মিলিমিটাৰতকৈয়ো অধিক বৰষুণ হয়, যিটো বছৰৰ প্ৰায় ৯ মাহ জুৰি অব্যাহত থাকে। ইয়াত গ্রীষ্মকালত প্ৰচণ্ড গৰম আৰু শীতকালত অত্যধিক ঠাণ্ডা অনুভৱ হয়। হোলোং, মেকাই, উৰিয়াম, ধূণা, ভেৰ, নাহৰ, শামকঁঠাল, শলখ, ডিমৰু আদি প্ৰধান গছৰ উপৰিও বিভিন্ন লতাজাতীয় উদ্ভিদ আৰু ঢেকীয়াপতীয়া উদ্ভিদ ইয়াত পোৱা যায়। বিশেষকৈ অৰ্কিডৰ প্ৰাচুৰ্যৰ বাবে দিহিং পাটকাই বনাঞ্চল বিখ্যাত; বৰ্তমানলৈকে ইয়াত ৪৫ টা পৰিয়ালৰ প্ৰায় ১০১ বিধ অৰ্কিড চিনাক্ত কৰা হৈছে। প্ৰাণীকুলৰ ক্ষেত্ৰতো ই অতি চহকী। ইয়াত ৪৩ বিধ স্তন্যপায়ী, ৪৭ বিধ সৰীসৃপ আৰু ৩১০ বিধ পখিলা পোৱা যায়। ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি ইয়াত ২০৪ টা হাতী আছে। ইয়াৰ উপৰি গাহৰি নেজীয়া বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, হলৌ বান্দৰ, টুপীমুৰীয়া বান্দৰ, সেন্দুৰী বান্দৰ, শৰপহু, সুগৰী পহু, ভালুক, গোধাফুটুকী বাঘ আৰু সোণালী মেকুৰী আদি ইয়াত পোৱা যায়। উদ্যানখনত ২৯৩ বিধ চৰাই পোৱা গৈছে, যাৰ ভিতৰত ৬৩% থলুৱা চৰাই, ২৩% শীতকালীন পৰিভ্ৰমী আৰু ২.৫% গ্রীষ্মকালীন পৰিভ্ৰমী চৰাই অন্তৰ্ভুক্ত।
নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানঃ হিমালয় পৰ্বতৰ পাদদেশত শোণিতপুৰ জিলাত নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন অৱস্থিত। ই হৈছে অসমৰ দ্বিতীয়খন ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল। ১৯৭৮ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত নামেৰীক সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে আৰু ১৯৮৫ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত অভয়াৰণ্য হিচাপে চৰকাৰী স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৯৮ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত ই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে আৰু ২০০০ চনৰ ১ মাৰ্চত ইয়াক ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। নামেৰীৰ জীৱ-জন্তুৰ বৈচিত্ৰ্য অতি আকৰ্ষণীয়। ইয়াত মেথোন, ক’লা ভালুক, হাতী, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, বনৰীয়া গাহৰি, নল গাহৰি, শৰপহু, সুগৰী পহু, খটীয়া পহু, ৰাং কুকুৰ, ঢেকীয়াপতীয়া বাঘ, গোধা ফুটুকী বাঘ, নাহৰফুটুকী বাঘ আদি বিভিন্ন স্তন্যপায়ী প্ৰাণী পোৱা যায়। চৰাইৰ ভিতৰত দেওহাঁহ, কণুৱা, চাকৈ চকোৱা, ভৰত পক্ষী, ধনেশ, বৰবগ, মাছৰোকা, ঘৰ বতাহী আদি প্ৰধান। তদুপৰি অজগৰ, ৰজা ফেটী, গোম আৰু ফেটা সাপৰ দৰে সৰীসৃপো ইয়াত বিদ্যমান। উদ্ভিদৰ ক্ষেত্ৰত নামেৰীত ৬০০ বিধতকৈয়ো অধিক প্ৰজাতিৰ গছ আছে, যাৰ ভিতৰত খকন, গমাৰি, নাহৰ, ভেলৌ, তিতাচপা, ভেলকৰ, ৰুদ্রাক্ষ, বগীপমা, আমাৰি আদি উল্লেখযোগ্য।
গিবন অভয়াৰণ্য: যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত গিবন অভয়াৰণ্যখন ১৮৮১ চনৰ ২৭ আগষ্টত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত হোলোঙাপাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ এটা অংশৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে। এই বনাঞ্চলত ‘হোলোং গছ’ৰ প্ৰাধান্য থকাৰ বাবেই ইয়াৰ নাম হোলোঙাপাৰ হিচাপে জনাজাত হৈছিল। ভাৰতবৰ্ষৰ একমাত্ৰ গিবন প্ৰজাতিৰ বান্দৰ (হলৌ বান্দৰ) আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ নিশাচৰ প্ৰাইমেট (লাজুকী বান্দৰ) এই অভয়াৰণ্যতেই দেখিবলৈ পোৱা যায়। অভয়াৰণ্যখনত থকা সুউচ্চ গছবোৰৰ ভিতৰত ‘হোলোং’ আৰু মজলীয়া আকাৰৰ গছবোৰৰ ভিতৰত ‘নাহৰ’ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য। গমাৰি, চামকঁঠাল, ভেলু, চঁপা, শিঙৰী, অমৰা, আৰু উড়ল আদি বৃক্ষৰ সমান্তৰালভাৱে ‘বুজাল’ নামৰ বাঁহগছে বনাঞ্চলখন ভৰি আছে। ইয়াৰ উপৰি জাতি বেত, দলু বাঁহ, বিজুলী বাঁহ, জেং, চোৰাত, কৌপাত, আৰু সৌকাবেত আদি তৃণজাতীয় উদ্ভিদ ইয়াত পোৱা যায়। প্ৰাণীকুলৰ ভিতৰত লাজুকী বান্দৰ, হলৌ বান্দৰ, মলুৱা বান্দৰ, সেন্দুৰী বান্দৰ, অসমীয়া বান্দৰ, নাহৰফুটুকী বাঘ, বনৰীয়া গাহৰি, আৰু কেৰ্কেটুৱা আদি প্ৰধানকৈ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
৮। (ক) তোমালোকে পাঠটোত হাতীৰ দণ্ডিৰে অহা-যোৱা কৰাৰ ফলত মানুহ আৰু হাতীৰ সংঘাত সৃষ্টি হোৱাৰ কথা পাইছা। এনে সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱাত সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰি মাচুমাহঁতে লিখা আবেদনখন পঢ়ো আহা-
প্ৰতি,
মাননীয় বন বিষয়া, আঞ্চলিক কার্যালয়, বন বিভাগ
তাৰিখঃ ২৩/০৬/২০২৬
বিষয়: কাঞ্চনবাৰীৰ পথত পহৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা আৰু বন্যপ্ৰাণীক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাৰ বাবে আবেদন।
মহাশয়, সন্মানপূর্বক বিনীত নিবেদন এই যে, আমি বিদ্যালয়লৈ অহা-যোৱা কৰা পথত প্ৰায়ে কাঞ্চনবাৰী পাহাৰৰ পৰা অহা হাতীয়ে বিচৰণ কৰে। ইয়াৰ ফলত আতংকৰ সৃষ্টি হয় আৰু আমাৰ বিদ্যালয়লৈ অহা-যোৱা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সমস্যাই দেখা দিয়ে লগতে বন্যপ্রাণীবোৰো অসুৰক্ষিত হৈ পাৰে। সেয়ে দয়ালু মহোদয়ে দয়া কৰি উক্ত স্থানত বনকৰ্মীৰ দ্বাৰা পহৰাৰ ব্যৱস্থা কৰি আমাক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে যেন। লগতে বন্যপ্ৰাণীৰ বাবেও পর্যাপ্ত নিৰাপত্তাৰ ব্যৱস্থা কৰে যেন।
এয়ে মহোদয়ৰ ওচৰত আমাৰ সৰল প্ৰাৰ্থনা।
আপোনাৰ বিশ্বাসী
মাচুমা
(খ) আবেদন পত্রখন কোনে কালৈ লিখিছে?
উত্তৰঃ প্ৰদত্ত আবেদন পত্ৰখন কাঞ্চনবাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে মাচুমা খাতুনে কাঞ্চনবাৰী বন বিভাগৰ আঞ্চলিক কার্যালয়ৰ মাননীয় বন বিষয়াৰ উদ্দেশ্যে প্ৰেৰণ কৰিছে।
(গ) আবেদন পত্ৰখনৰ বিষয় কি?
উত্তৰ : আৱেদনখনৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে কাঞ্চনবাৰী অঞ্চলৰ যাতায়াতৰ পথত বনকৰ্মীৰ পহৰা নিশ্চিত কৰা আৰু লগতে বন্যপ্ৰাণীসমূহক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা।
(ঘ) আবেদন পত্ৰখনত কি কি সমস্যাৰ কথা উত্থাপন কৰিছে?
উত্তৰ: আবেদন পত্ৰখনত উত্থাপন কৰা সমস্যাবোৰ হ’ল-
• ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বিদ্যালয়লৈ আহ-যাহ কৰা ৰাস্তাটোত সঘনাই কাঞ্চনবাৰী পাহাৰৰ বন্যহস্তীৰ বিচৰণ ঘটে।
• এনে কাৰণতে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মাজত তীব্ৰ ভয় আৰু শংকাৰ সৃষ্টি হৈছে, যিয়ে তেওঁলোকৰ নিয়মীয়া বিদ্যালয় যাতায়াতত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে।
• ইয়াৰ উপৰিও, এনে পৰিৱেশত নিৰীহ বন্যপ্ৰাণীবোৰৰ জীৱনলৈকো ভাবুকি আহি পৰিছে।
(ঙ) সমস্যাটো সমাধান কৰিবলৈ কেনেকৈ অনুৰোধ কৰিছে? আবেদন পত্ৰখনৰ আধাৰত লিখা।
উত্তৰ: হাতীৰ বিচৰণ ঘটা উক্ত অঞ্চলটোত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ নিৰাপত্তাৰ স্বাৰ্থত বনকৰ্মী নিয়োগ কৰি পহৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ কাঞ্চনবাৰীৰ বন বিভাগৰ বিষয়াজনক অনুৰোধ জনোৱা হৈছে। একে সময়তে বন্য জীৱ-জন্তুৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি উপযুক্ত নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈকো আহ্বান জনোৱা হৈছে।
(চ) আগৰ পৃষ্ঠাত পাই অহা আবেদনখনৰ আৰ্হিত তোমাৰ বিদ্যালয়ৰ ‘খোৱাপানীৰ’ সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰি প্ৰধান শিক্ষকলৈ এখন আবেদন লিখা।
উত্তৰ: প্ৰতি, মাননীয় প্ৰধান শিক্ষক মহোদয়, হাতীচোং মাধ্যমিক বিদ্যালয়
তাৰিখঃ [আজিৰ তাৰিখ]
বিষয়: বিদ্যালয়ত খোৱাপানীৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ বাবে আবেদন।
মহাশয়, সন্মানপূৰ্বক বিনীত নিবেদন এই যে, বৰ্তমান আমাৰ বিদ্যালয়খনত বিশুদ্ধ খোৱাপানীৰ কোনো সু-ব্যৱস্থা নথকাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল তীব্ৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছে। পিয়াহ লাগিলে খোৱাপানীৰ সন্ধানত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বিদ্যালয়ৰ পৰা বহু দূৰলৈ যাবলগীয়া হয় অথবা ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ ঘৰলৈ যাবলৈ বাধ্য হয়। এনে কাৰণতে আমাৰ নিয়মীয়া শ্ৰেণীত পাঠগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰতো যথেষ্ট ব্যাঘাত জন্মিছে।
সেয়েহে, মহোদয়ৰ ওচৰত আমাৰ বিনীত অনুৰোধ যাতে অনতিপলমে বিদ্যালয় চৌহদত শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলোৰে বাবে খোৱাপানীৰ এক সুচল ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি আমাৰ এই দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাটো দূৰ কৰে।
এয়ে মহোদয়ৰ ওচৰত আমাৰ সৰল প্ৰাৰ্থনা।
আপোনাৰ বিশ্বাসী ভাজন,
বিদ্যালয়ৰ সমূহ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ হৈ,
[তোমাৰ নাম], শ্ৰেণী: সপ্তম
