Class 6 Apun Path Chapter 17 দেউল Solutions | AJB

ষষ্ঠ শ্ৰেণী আপোন পাঠ অধ্যায় ১৭ – দেউল – সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান | AJB

ষষ্ঠ শ্ৰেণী আপোন পাঠ অধ্যায় ১৭ – দেউল সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (AJB)

ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ ‘আপোন পাঠ’ (Apun Path) পাঠ্যক্ৰমৰ সপ্তদশ অধ্যায় ‘দেউল’ এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু শিক্ষামূলক পাঠ। অসম জাতীয় বিদ্যালয় (AJB) ৰ নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 6 Apun Path Chapter 17 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন, চমু প্ৰশ্ন, দীঘলীয়া প্ৰশ্ন, অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন (Additional Questions), MCQ আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।

‘দেউল’ নামৰ এই পাঠটিত অসমৰ ঐতিহ্য, সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাৰ এক সুন্দৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ মূল ভাৱ, শব্দাৰ্থ আৰু গুৰুত্ব বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।

এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:

• দেউল পাঠৰ মূল বিষয়বস্তুৰ সহজ বিশ্লেষণ আৰু শব্দাৰ্থ।
• পাঠভিত্তিক অনুশীলনীৰ সকলো প্ৰশ্নৰ নিৰ্দোষ আৰু মান্য উত্তৰ।
• পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ আৰু সমাৰ্থক, বিপৰীত শব্দৰ সঠিক জ্ঞান।
• নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ (Additional Questions) লগতে শেহতীয়া আৰ্হিৰ MCQ প্ৰশ্নৰ সমাধান।

অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:

• শেহতীয়া AJB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
• ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 6 Apun Path Notes)।
• পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
• দেউল পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ বিশেষ সংকলন।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু আপোন পাঠ বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।

 অসম জাতীয় বিদ্যালয়, ষষ্ঠ শ্ৰেণী: আপোন পাঠ

অধ্যায়-17                                                        অস্পিন একাডেমী

দেউল

পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ

১।  শব্দার্থ লিখা-

মহামিলন, তুলসী, সমদল, দলদোপ-হেন্দোলদোপ, খাটনি, বাটচ’ৰা।

উত্তৰঃ

শব্দ	অৰ্থ
মহামিলন	সংগম, যোগ
তুলসী	পূজাত লগা এবিধ পবিত্ৰ সৰু গছ
সমদল	একেলগে, বহুলোকে একেলগে কৰা যাত্ৰা
দলদোপ-হেন্দোলদোপ	মানুহৰ ভৰত মাটি কঁপি যোৱা অৱস্থা
খাটনি	অনুৰোধ, পৰিশ্ৰম, প্ৰাৰ্থনা
বাটচ’ৰা	পদূলিত সাজি লোৱা সৰু ঘৰ

২। চমুকৈ উত্তৰ দিয়া-

(ক) দেউল উৎসৱ অসমৰ কোন অঞ্চলৰ মানুহে পালন কৰে?

উত্তৰঃ দেউল বা দৌল উৎসৱ ঘাইকৈ অসমৰ বৰপেটা অঞ্চলৰ লোকসকলে উদ্‌যাপন কৰে।

(খ) দেউল উৎসৱৰ প্ৰথম দিনাখনক কি বোলে?

উত্তৰঃ দেউল উৎসৱৰ একেবাৰে প্ৰথম দিনটোক ‘গোন্ধ’ বুলি কোৱা হয়।

(গ) পাঠটোত মহাপ্রভু বুলি কাক কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ উক্ত পাঠটোত মহাপ্ৰভু বুলি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক বুজোৱা হৈছে।

(ঘ) দেউলৰ প্ৰথম দিনা কেইখন শৰাই পতা হয়?

উত্তৰঃ দেউল উৎসৱৰ প্ৰথম দিনটোত আঠখন শৰাই সজোৱা হয়।

(ঙ) দেউলৰ কোনটো দিনক সুৱেৰি বোলা হয়?

উত্তৰঃ দেউল উৎসৱৰ একেবাৰে শেষৰ দিনটোক ‘সুঁৱেৰি’ বুলি জনা যায়।

৩। অলপ বহলাই উত্তৰ লিখা?

(ক) কি কি নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে গোঁসাইক দৌলত স্থাপন কৰা হয়?

উত্তৰঃ দৌল উৎসৱৰ আৰম্ভণিৰ দিনা অৰ্থাৎ গোন্ধৰ দিনা মহাপ্ৰভুৰ ভক্তসকলে পৰম পৱিত্ৰতাৰে ইকৰা-খাগৰি আদি গোটাই আনে আৰু কীৰ্তনঘৰৰ সন্মুখভাগত গোসাঁইৰ নামত এটা প্ৰকাণ্ড মেজি সাজি উলিয়ায়। আবেলি পৰত ‘দৌল গোবিন্দ’ আৰু ‘শালগ্ৰাম’ গোসাঁইক কীৰ্তনঘৰৰ পূব ফালৰ দুৱাৰেদি বাহিৰলৈ আনি এখন সুসজ্জিত বৰশৰাইত থাপন কৰা হয়। তাৰ পাছতে প্ৰধান দুৱাৰেৰে মহাপ্ৰভু কলীয়া ঠাকুৰকো আনি একেলগ কৰি ৰখা হয়। সেই স্থানতেই ৰীতি-নীতি অনুসৰি পূজা-পাতল সমাপন কৰা হয় আৰু সন্ধিয়াৰ ভাগত গায়ন-বায়নে খোল, তাল, ঢোল, মৃদংগ আদি বজাই ধূপ-ধূনাৰ সুৱাসেৰে সমগ্ৰ কীৰ্তনঘৰৰ পৰিৱেশটো ভক্তিময় কৰি তোলে। ইয়াৰ অন্তত অলেখ ভকতৰ সমাৱেশেৰে এক বিশাল সমদলৰ জৰিয়তে গোসাঁইক মেজিৰ কাষলৈ আগবঢ়াই নিয়া হয়। মেজিৰ কাষ পোৱাৰ পাছত ভকতসকলে গোসাঁইক এখন খাটোলাত বহুৱাই মেজিটোৰ চাৰিওফালে সাতবাৰ ঘূৰোৱায় আৰু একেবাৰে শেষত নি দৌলত স্থাপন কৰেগৈ।

(খ) দেউল উৎসৱত সুৱেৰি কেনেদৰে পালন কৰা হয়?

উত্তৰঃ দৌল উৎসৱৰ অন্তিম দিনটো সুঁৱেৰি উৎসৱ হিচাপে পালন কৰা হয়। সেইদিনা গোসাঁইক দৌলৰ পৰা তললৈ নমাই আনি দোলাত তুলি লৈ লক্ষ্মী আইৰ থান অভিমুখে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা হয়। ঠিক সেইখিনি সময়তে ‘বাৰাদি’ নামৰ ঠাইৰ পৰাও দৌলৰ গোসাঁইক আনি লগ কৰোৱা হয়হি। ইয়াৰ লগে লগেই ডবা, বৰকাঁহ, শংখ আৰু ঘণ্টাৰ মাতেৰে গোটেই বৰপেটা নগৰখন ৰজনজনাই পৰে। আবাল-বৃদ্ধ-বনিতা সকলোৱে ইজনে সিজনৰ গাত ফাকুগুড়ি সানি হোলী গীত গাই পৰম আনন্দত মতলীয়া হয়। নগৰখনৰ প্ৰত্যেকখন হাটীৰ পৰাই জাকে জাকে ৰাইজ ওলাই আহে আৰু এক ডাঙৰ সমদল উলিয়াই গোসাঁইক বৰপেটাৰ দক্ষিণ ফালে থকা ‘কনৰিয়াপাৰা’লৈ লৈ যায়। সেই ঠাইত মহাপ্ৰভুক দোলাৰ পৰা নমোৱা হয় আৰু কিছু সময়ৰ পাছত আকৌ কীৰ্তনঘৰলৈ ঘূৰাই অনা হয়। আনপিনে, কীৰ্তনঘৰৰ প্ৰধান প্ৰৱেশদ্বাৰত লক্ষ্মী আইৰ ভকতসকলে এডাল ভলুকা বাঁহ পথালিকৈ বান্ধি মহাপ্ৰভুক টোলৰ ভিতৰলৈ সোমোৱাত বাধা দিয়ে অৰ্থাৎ বাট ভেটি ধৰে। তেতিয়া মহাপ্ৰভুৰ ভক্তসকলে বাট মুকলি কৰি দিবলৈ লক্ষ্মী আইৰ ভক্তসকলক কাকুতি-মিনতি কৰে। বাট এৰি নিদিয়াৰ ফলত কিছু সময়ৰ বাবে দুয়ো পক্ষৰ মাজত এখন অঘোষিত যুদ্ধ বা হুলস্থুলীয়া পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয়। অৱশেষত মহাপ্ৰভুৰ ভকতসকলে জোৰ প্ৰয়োগ কৰি সেই বাঁহডাল ভাঙি পেলায় আৰু কীৰ্তনঘৰৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ভিতৰত সোমোৱাৰ পাছত তেওঁলোকে টোলটোৰ চাৰিওফালে সাতবাৰ ঘূৰি প্ৰদক্ষিণ কৰে। এনেকৈয়ে বৰপেটাত সুঁৱেৰি উৎসৱ পালন কৰা হয়।

(গ) দেউল উৎসৱৰ দ্বিতীয় দিনাৰ কাৰ্যসূচী কিদৰে সমাপন কৰা হয় লিখা।

উত্তৰঃ দেউল উৎসৱৰ দ্বিতীয়টো দিনত ৰাতিপুৱাৰ নাম-প্ৰসংগৰ সময়ত ‘হৰি হৰি পৰমানন্দ প্ৰভু পীতাম্বৰ’ শীৰ্ষক গীতটো পৰিৱেশন কৰা হয়। ইয়াৰ পাছতেই আগৰ দিনাখন গাই আধৰুৱা কৰি ৰখা ‘ওৰেষা ঘোষা’ৰ বাকী থকা অংশখিনি গোৱা হয়। দিনৰবেলা গায়ন-বায়নৰ সমান্তৰালকৈ ওজাপালি আৰু ঢুলীয়াসকলেও নিজৰ নিজৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰে। আনহাতে, ৰাতিৰ ভাগলৈ ভাওনা, যাত্ৰাভিনয় আদিৰ সুন্দৰ আয়োজন কৰা হয়। কীৰ্তনঘৰৰ এই আকৰ্ষণীয় দেউল উৎসৱ উপভোগ কৰিবলৈ দূৰ-দূৰণিৰ পৰা অহা তীৰ্থযাত্ৰীসকলে নিশাৰ এই যাত্ৰাভিনয় আৰু ভাওনা চাইয়েই গোটেই ৰাতিটো উজাগৰে অতিবাহিত কৰে।

৩। বৰপেটাৰ কীৰ্ত্তনঘৰৰ বিষয়ে এটি টোকা লিখা।

উত্তৰঃ ‘বৰপেটাৰ কীৰ্ত্তনঘৰ’ সমগ্ৰ অসমৰ ভিতৰতে এখন অতি নামজ্বলা আৰু প্ৰসিদ্ধ নামঘৰ। মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ভাওনা, গীত-মাত আৰু নৃত্য আদি পৰিৱেশন কৰিবলৈ বৰপেটাত ‘ৰঙিয়ালঘৰ’ নামেৰে এটা গৃহ সাজি উলিয়াইছিল। পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ যেতিয়া কোচবিহাৰলৈ গৈছিল, তেতিয়া মথুৰাদাস আতাক ইয়াৰ গোটেই দায়িত্বভাৰ চমজাই থৈ গৈছিল। সময়ৰ সোঁতত কোনো এক দুৰ্ঘটনাৰ ফলত মাধৱদেৱে নিৰ্মাণ কৰা এই ৰঙিয়াল ঘৰটো জুইত পুৰি ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়। তাৰ পাছতেই মথুৰাদাস আতাই সেই একেখন ঠাইতে নতুনকৈ এখন সত্ৰ আৰু কীৰ্তনঘৰ স্থাপন কৰে। বৰপেটাৰ এই ঘৰটোকেই অসমৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ কীৰ্তনঘৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ মূল প্ৰৱেশদ্বাৰত দুটাকৈ কাঠৰ তুলসী খুঁটা দেখা যায়। ঘৰটোৰ বিশাল আকাৰ আৰু ঐতিহাসিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই ইয়াক ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ কীৰ্তনঘৰৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে আৰু ইয়াৰ সন্মুখৰ তুলসী খুঁটা দুটাই ইয়াৰ গাম্ভীৰ্য দুগুণে বঢ়াই তুলিছে। ঘৰটোৰ মুধচৰ এটা নিৰ্দিষ্ট কোঠাক বাদ দি শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ আৰু বদুলা আতাৰ পৱিত্ৰ স্মৃতিত তিনিখন সুকীয়া আসন পাতি ৰখা হৈছে। কীৰ্তনঘৰটোৰ পূব দিশৰ মুধচত এটা ভাঁজঘৰ আছে। এই ভাঁজঘৰটোৰ উত্তৰ দিশত সৰিয়হৰ তেল জমা কৰি থ’বৰ বাবে এটা মাটিয়া (যিটো হৈছে বহল পেটুৱা, চুটি ডিঙিৰ আৰু তলৰ ফাললৈ জোঙা এবিধ বৃহৎ মাটিৰ পাত্ৰ) সযতনে ৰখা হৈছে। মানুহৰ মাজত এনে এক লোকবিশ্বাস আছে যে এই পাত্ৰটোত ৰখা তেল কোনো দিনাই শেষ নহয়।

কীৰ্তনঘৰৰ সন্মুখভাগৰ মুকলি ঠাইত ভাওনা, যাত্ৰাগান আদি বিভিন্ন অনুষ্ঠান পতা হয়। ঘৰটোৰ ভিতৰলৈ মহিলাসকল যোৱাত বাধা আৰোপ কৰা হৈছে। কীৰ্তনঘৰৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ দিশত তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ জিৰণি লোৱাৰ সুবিধাৰ্থে, লগতে ইয়াৰ দায়িত্বত থকা বিষয়ববীয়াসকলৰ থকাৰ বাবে সৰু সৰু ঘৰ সজা হৈছে। বৰপেটাৰ কীৰ্তনঘৰত উদযাপিত হোৱা দেউল বা দৌল উৎসৱ সমগ্ৰ অসম জুৰি বিখ্যাত বুলি ক’লেও ভুল কোৱা নহ’ব। সাম্প্ৰতিক সময়তো বৰপেটাৰ ৰাইজে অতি উলহ-মালহ আৰু জাকজমকতাৰে এই দৌল উৎসৱ পালন কৰে।

৪। বৰপেটাৰ কীৰ্ত্তন ঘৰৰ দৰে অসমত থকা আন কেইখনমান ডাঙৰ সত্ৰ নামঘৰৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ বৰপেটা কীৰ্ত্তনঘৰৰ নিচিনাকৈয়ে আমাৰ অসমত থকা আন কেইখনমান প্ৰসিদ্ধ সত্ৰ আৰু নামঘৰৰ নাম তলত দিয়া হ’ল— নগাঁও জিলাৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত বৰদোৱা সত্ৰ, মাজুলীৰ বিখ্যাত কমলাবাৰী সত্ৰ, যোৰহাট জিলাৰ ঢেঁকীয়াখোৱা নামঘৰ, আউনীআটী সত্ৰ, গড়মূৰ সত্ৰ, বৰপেটাৰ গণককুছি সত্ৰ আৰু পাটবাউসী সত্ৰ, বকোৰ ছমৰীয়া সত্ৰ, মৰিগাঁও জিলাৰ চৰাইবাহী সত্ৰ আৰু দৰং জিলাৰ খটৰা সত্ৰ।

৫। উদাহৰণটো চাই বাকীকেইটা কৰা।

উত্তৰঃ

মূল শব্দ	উৎপন্ন শব্দ
মিলন	মহামিলন
ঔষধ	মহৌষধ
ঋষি	মহর্ষি
জীৱন	মহাজীৱন
আনন্দ	মহানন্দ
পুৰুষ	মহাপুৰুষ

৬। তলৰ পৰ্ববোৰ অসমৰ কোন কোন ঠাইত পালন কৰা হয়?

উত্তৰঃ

(ক) বাৰেচহৰীয়া ভাওনা — শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাটত পতা হয়।

(খ) বোকাভাওনা — ঘাইকৈ উজনি অসমত পালন কৰা হয়।

(গ) জোনবিল মেলা — মৰিগাঁও জিলাত অনুষ্ঠিত হয়।

(ঘ) নাঙলখোৱা উৎসৱ — মূলতঃ উজনি অসমৰ লোকসকলে পালন কৰে।

৭। কাক বোলে লিখা-

উত্তৰঃ

(ক) বাটচ’ৰা = মানুহৰ ঘৰলৈ প্ৰৱেশ কৰা ঘাই বাটৰ সন্মুখত সজা ঘৰটোকে বাটচ’ৰা বোলে।

(খ) নঙলা = পদুলিমুখত ভেটা দিয়া আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি খুলিব বা লগাব পৰা বাঁহৰ দীঘল মাৰিক নঙলা বোলে।

(গ) চ’ৰাঘৰ = আলহী-অতিথি বহিবৰ বাবে ঘৰৰ সমুখভাগত সজা ঘৰ।

(ঘ) জেওৰা = ঘৰ-বাৰী বা পথাৰৰ শস্য আদি সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিবলৈ বাঁহেৰে বনোৱা বেৰাক জেওৰা বোলা হয়।

(ঙ) পচলা = তৰকাৰী ৰান্ধি খাবৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা সৰু কলপুলিৰ ভিতৰৰ কোমল অংশক পচলা বোলে।

(চ) পানীপোতা = ঘৰৰ টিন বা খেৰৰ চালৰ পৰা বৰষুণৰ পানী পৰা তলৰ ঠাইডোখৰক পানীপোতা বুলি কোৱা হয়।

৮। বাক্য ৰচনা কৰা-

উলহ-মালহ, ইজন-সিজন, ইকৰা-খাগৰি, ধুঁৱলি-কুঁৱলী, ডবা-বৰকাঁহ।

উত্তৰঃ

উলহ-মালহ: অসমীয়া ৰাইজে বিহু উৎসৱটি বৰ উলহ-মালহেৰে উদ্‌যাপন কৰে।

ইজন-সিজন : ৰীতাৰ বিয়াৰ খবৰটো ইজন-সিজনকৈ গৈ গোটেই গাঁওখনে গম পালে।

ইকৰা-খাগৰি: তোমালোকে বাৰু ইকৰা-খাগৰিৰে নিৰ্মাণ কৰা ঘৰ দেখিছানে?

ধুঁৱলি-কুঁৱলী: হনুমানৰ গদাৰ প্ৰহাৰত ৰাক্ষসসকলে দিনতে ধুঁৱলি-কুঁৱলী দেখিবলৈ ধৰিলে।

ডবা-বৰকাঁহ: নামঘৰত গোৱা প্ৰসংগৰ অন্তত ডবা-বৰকাঁহৰ শব্দ শুনিলে মনটো পৰম শান্তিত ভৰি পৰে।

৯। চমুটোকা লিখা-

(ক) বৰগীত, (খ) গুণমালা, (গ) কলীয়া গোসাঁই, (ঘ) কীৰ্ত্তন ঘোষা

উত্তৰঃ

(ক) বৰগীত: মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত আধ্যাত্মিক আৰু ভক্তিৰস প্ৰধান গীতসমূহকেই বৰগীত বুলি কোৱা হয়। এই গীতসমূহ নিৰ্দিষ্ট শাস্ত্ৰীয় ৰাগৰ আধাৰত ৰচিত, অতি উচ্চ স্তৰৰ আৰু গভীৰ আধ্যাত্মিক দৰ্শনেৰে পৰিপূৰ্ণ। জগতগুৰু শংকৰদেৱে মুঠতে বাৰকুৰি বৰগীত ৰচনা কৰিছিল যদিও তাৰে মাত্ৰ ‘একুৰি চৈধ্যটা’ (অৰ্থাৎ ৩৪ টা) গীতহে বৰ্তমানলৈকে উদ্ধাৰ কৰিব পৰা গৈছে। বৰগীতবোৰ ৰচনা কৰিবলৈ ঘাইকৈ ‘ব্ৰজাৱলী’ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। নামধৰ্মৰ প্ৰচাৰ তথা সমাজৰ মানুহৰ মনত আধ্যাত্মিক ভাৱধাৰা জগাই তোলাৰ উদ্দেশ্যে লিখা এই গীতবোৰত মধুৰ ৰসৰ লগতে দাস্য, শান্ত আৰু বাৎসল্য ভাৱ সুন্দৰকৈ ফুটি উঠিছে। আনহাতেদি, শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে মুঠতে নকুৰি এঘাৰটা বৰগীত ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। তেখেতৰ বৰগীতবোৰৰ বিষয়বস্তু ঘাইকৈ শিশু কৃষ্ণৰ বিবিধ লীলা-খেলাৰ ওপৰত আধাৰিত। অৱশ্যে কৃষ্ণলীলাৰ সমান্তৰালকৈ প্ৰাচীন অসমীয়া গ্ৰাম্য সমাজ আৰু ঘৰুৱা পৰিৱেশৰ এক নিখুঁত প্ৰতিচ্ছবিও এই গীতসমূহৰ মাজেৰে প্ৰকাশিত হোৱা দেখা যায়।

(খ) গুণমালা: ‘গুণমালা’ হৈছে জগতগুৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অতি মনোৰম আৰু ভক্তিৰসেৰে উপচি থকা কাব্যগ্ৰন্থ। সমগ্ৰ ভাগৱত পুৰাণৰ মূল সাৰাংশখিনি সামৰি এইখন পুথি ৰচনা কৰা হৈছে। প্ৰধানকৈ নাম-প্ৰসংগত সুৰ লগাই গাবৰ বাবে আৰু অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ভগৱানৰ অসীম মহিমা তথা গুণানুকীৰ্তন ব্যক্তিগতভাৱে স্মৰণ কৰিব পৰাকৈ গুৰুজনাই এই গ্ৰন্থখন লিখি উলিয়াইছিল। সাম্প্ৰতিক সময়ৰ অসমীয়া সমাজ জীৱনতো ‘গুণমালা’ পুথিখনে এক অতিশয় সুকীয়া আৰু মৰ্যাদাপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি আহিছে।

(গ) কলীয়া গোসাঁই: কলীয়া গোসাঁইৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ এটি শিলত কটা মূৰ্তি। এই পৱিত্ৰ প্ৰস্তৰ মূৰ্তিভাগ বৰপেটাৰ কীৰ্তনঘৰত অতি সযতনে সংৰক্ষিত হৈ আছে। পুৰণি পৰম্পৰা অনুসৰি কীৰ্তনঘৰত অনুষ্ঠিত হোৱা দেউল বা দৌল উৎসৱৰ সময়ত মহাপ্ৰভু কলীয়া গোসাঁইক মূল দুৱাৰেৰে বাহিৰলৈ উলিয়াই অনা হয় আৰু দৌলত সন্মানেৰে স্থাপন কৰা হয়। এই নিয়ম প্ৰাচীন কালৰে পৰা অবিৰতভাৱে আজিও চলি আহিছে।

(ঘ) কীৰ্ত্তন ঘোষা: মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আৰু কালজয়ী সৃষ্টি হৈছে ‘কীৰ্ত্তন ঘোষা’। এই পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থখনত ঘাইকৈ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ নানা লীলা-খেলা আৰু মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ‘কীৰ্ত্তন ঘোষা’ক গুৰুজনাৰ অতুলনীয় কাব্যিক প্ৰতিভাৰ শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন আৰু সমগ্ৰ অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ এক অমূল্য কীৰ্তিস্তম্ভ হিচাপে শ্ৰদ্ধাৰে গণ্য কৰা হয়। মূলতঃ শ্ৰীমদ্ভাগৱত, শ্ৰীমদভৱতগীতা আৰু অন্যান্য পুৰাণসমূহৰ সাৰমৰ্ম সংগ্ৰহ কৰি এই পুথিখন ৰচনা কৰা হৈছিল। এই মহান গ্ৰন্থখনত প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰ, শিশু লীলা, ৰাস লীলা, অজামিল উপাখ্যান আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ দৰে সৰ্বমুঠ ২৯ টা সুকীয়া খণ্ড সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে।