Class 8 Assamese Chapter 1 বৰগীত Solutions | Sankardev Sishu Vidya Niketan | New Syllabus
অষ্টম শ্ৰেণী অসমীয়া অধ্যায় ১ – বৰগীত (মাধৱদেৱ) সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (Sankardev Sishu Vidya Niketan)
অষ্টম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া (Assamese) পাঠ্যক্ৰমৰ প্ৰথম অধ্যায় ‘বৰগীত’ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পাঠ। শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ (SVN) নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ শেহতীয়া নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 8 Assamese Chapter 1 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন, বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘বৰগীত’ নামৰ এই পাঠটিত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিশু লীলা আৰু মাতৃ যশোদাৰ মৰমৰ এক সুন্দৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰা হৈছে। অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ মূল ভাৱ, শব্দাৰ্থ আৰু তাৎপৰ্য বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- বৰগীতৰ মূল ভাৱ, দৰ্শন আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ ভক্তিৰসৰ বিস্তৃত পৰিচয় আৰু বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু ২-৩ নম্বৰৰ চমু প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
- প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা (Reference to Context) আৰু ৪-৫ নম্বৰৰ দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ সহজ তথা মান্য সমাধান।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, যতি চিহ্নৰ ব্যৱহাৰ, বিপৰীত শব্দ, সমাৰ্থক শব্দ আৰু প্ৰত্যয়ৰ সঠিক জ্ঞান।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে শেহতীয়া আৰ্হিৰ MCQ প্ৰশ্নৰ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 8 Assamese Notes)।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
- বৰগীতৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আৰু MCQ-ৰ বিশেষ সংকলন।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 8 Assamese (অসমীয়া) Textbook Solutions & MCQs | SVN Sankardev New Syllabus
New Updated Version!
According to Latest SVN (Sankardev) New Syllabus & Updated Book
Get comprehensive preparation for Class 8 Assamese (অসমীয়া) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise textbook solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest Sankardev Sishu Vidya Niketan (SVN) syllabus and new book.
Perfect for building a strong foundation and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
শংকৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন, অষ্টম শ্ৰেণী: অসমীয়া
বৰগীত
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
১। চমুউত্তৰ দিয়া —
(ক) বৰগীতটি কোনে ৰচনা কৰা ?
উত্তৰঃ এই বৰগীতটিৰ ৰচক হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ।
(খ) বৰগীতটি কি ৰাগত উল্লেখ আছে ?
উত্তৰঃ উক্ত বৰগীতটি ‘আশােৱাৰী’ ৰাগত বন্ধা হৈছে।
(গ) কালিন্দী নদীৰ তীৰত কোনে ধেনু চৰাইছে ?
উত্তৰঃ শ্ৰীকৃষ্ণই কালিন্দী নদীৰ পাৰত আন আন গােপ বালকসকলৰ লগত ধেনু চৰাইছে।
(ঘ) গােপ শিশুসকলে কাৰ সৈতে আনন্দ কৰিছে ?
উত্তৰঃ গােপ শিশুসকলে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত আনন্দ-উল্লাস কৰিছে।
(ঙ) কৃষ্ণৰ শ্যামবৰণীয়া শৰীৰৰ বাওকাষত কিহে শােভা বঢ়াইছে ?
উত্তৰঃ শ্ৰীকৃষ্ণৰ শ্যামল বৰণৰ দেহাটোৰ বাওঁফালে শিঙা আৰু বেতে অপৰূপ শােভা ধাৰণ কৰিছে।
(চ) শংকৰদেৱৰ জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ কি ?
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ জীৱনৰ সর্বশ্রেষ্ঠ কীর্তিস্তম্ভটো হ’ল ‘কীৰ্ত্তন ঘােষা’।
২। বৃন্দাবনৰ আনন্দমুখৰ পৰিৱেশটোৰ চমু বর্ণনা দিয়া ।
উত্তৰঃ শ্ৰীকৃষ্ণই আন গােপবালকসকলক লগত লৈ বৃন্দাবনলৈ গৰু চৰাবলৈ গৈছে। কালিন্দী বা যমুনা নদীৰ তীৰত গৰুবোৰক ঘাঁহ খাবলৈ এৰি দি তেওঁ লগৰীয়াসকলৰ লগত উমলিছে। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ দৈৱিক ৰূপৰ জ্যোতিয়ে চৌদিশ পোহৰাই তুলিছে। দৌৰি-ধাপৰি উমলি থকাৰ সময়ত তেওঁৰ শিৰত থকা ময়ুৰৰ পাখি, কাণৰ কুণ্ডল, হাতৰ কেয়ুৰ আৰু ডিঙিৰ বনমালাবোৰ কঁপি কঁপি উঠিছে। কঁকালৰ কিংকিণীৰ ৰিণিক-ৰিণিক শব্দ লগতে ভৰিৰ নূপুৰৰ জুনজুননিয়ে সমগ্ৰ বৃন্দাবন মুখৰিত কৰিছে। এনে উমলি থকাৰ সময়তে এজোপা কদম গছৰ তলত ত্ৰিভংগ ৰূপত থিয় দি শ্ৰীকৃষ্ণই পঞ্চম সুৰত মোহন বাঁহী বজাইছে। সেই সুমধুৰ বাঁহীৰ সুৰ বহুদূৰলৈ বিয়পি পৰিছে আৰু ইয়াৰ মূৰ্ছনাত গোপবালকসকল পৰম আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছে। গােপশিশুসকলৰ লগত শ্ৰীকৃষ্ণই গৰু চৰাবলৈ যোৱাৰ সময়ত বৃন্দাবনত এনে এক উখল-মাখল আৰু আনন্দময় পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হৈছে।
৩। শ্রীকৃষ্ণৰ শাৰীৰিক সৌন্দর্য পাঠৰ আধাৰত বর্ণনা কৰা ।
উত্তৰঃ সখীয়া গােপবালকসকলৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণই বৃন্দাবনৰ পথাৰত ধেনু চৰাবলৈ গৈছে। ঐশ্বৰিক জ্যোতিৰে জিলিকি থকা শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভুবন-মোহিনী ৰূপৰ লগতে তেওঁ পৰিধান কৰা পীত বস্ত্ৰ আৰু নানাবিধ আ-অলংকাৰে তেওঁৰ শ্যামল দেহাটোৰ সৌন্দৰ্য দুগুণে বৃদ্ধি কৰিছে। তেওঁৰ মূৰত ময়ুৰৰ পাখি সুন্দৰকৈ হালি-জালি আছে আৰু দুয়োখন কাণত সোণৰ কুণ্ডল জিলিকি আছে। ডিঙিত ওলমি থকা দীঘল বনমালা আৰু বুকুৰ জিলিকি থকা কৌস্তুভ মণিযে তেওঁৰ বক্ষস্থল শুৱনি কৰিছে। তেওঁৰ মুখমণ্ডলত বিৰিঙি আছে এটি মধুৰ হাঁহি। তেওঁৰ প্ৰতিটো খোজতে কঁকালত পিন্ধা কিংকিনীৰ ৰিণি-ৰিণি মাত আৰু ভৰিৰ নূপুৰৰ জুনজুননি শুনা গৈছে। যমুনা নদীৰ পাৰৰ কদম গছৰ তলত ত্ৰিভংগ ভংগীমাৰে থিয় হৈ তেওঁ মোহন বাঁহীৰ সুৰ তুলিছে। তেওঁৰ এই অপৰূপ দৈৱিক শৰীৰৰ সৌন্দৰ্যই সকলোৰে মন মুগ্ধ কৰি তোলে।
৪। “ ত্রিভঙ্গ ললিত হাস ” মানে কি ?
উত্তৰঃ ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল— শ্ৰীকৃষ্ণই নিজৰ ডিঙি, কঁকাল আৰু আঁঠু, এই তিনি অংগ বেঁকা কৰি থিয় দি এটি সুন্দৰ আৰু মধুৰ হাঁহি মাৰিছে।
৫। ‘গণ্ড’ আৰু ‘পঙ্কজ’ শব্দৰ অৰ্থ লিখা ।
উত্তৰঃ ‘গণ্ড’ শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে ‘গাল’ আৰু আনহাতে ‘পঙ্কজ’ শব্দই ‘পদুম ফুল’ক বুজায়।
৬। বৰগীত কাক বােলে ? ইয়াৰ তিনিটা লক্ষণ লিখা ।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু তেখেতৰ প্ৰিয় শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ভক্তিমূলক গীতবোৰকে বৰগীত বুলি কোৱা হয়। মন কৰিবলগীয়া যে, এই দুয়োজনা গুৰুৱে নিজে কেতিয়াও তেওঁলোকৰ গীতবোৰক ‘বৰগীত’ বুলি নামাংকিত কৰা নাছিল। পৰৱৰ্তী কালত তেওঁলোকৰ অনুগামী বৈষ্ণৱ ভকতসকলে এই গীতসমূহৰ আধ্যাত্মিক গাম্ভীৰ্য, উচ্চ ভাব আৰু শ্ৰেষ্ঠত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সাধাৰণ গীততকৈ পৃথক কৰিবলৈ ইয়াক ‘বৰগীত’ (অৰ্থাৎ শ্ৰেষ্ঠ গীত) বুলি আখ্যা দিয়ে।
বৰগীতৰ প্ৰধান তিনিটা লক্ষণ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল—
১। এই গীতসমূহত নিৰ্দিষ্ট শাস্ত্ৰীয় ৰাগ আৰু গভীৰ আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ প্ৰাধান্য দেখা পোৱা যায়।
২। বৰগীতসমূহ মূলতঃ ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচনা কৰা হৈছে।
৩। এইবোৰত ভক্তিৰ শান্ত, দাস্য আৰু বাৎসল্য ৰসৰ প্ৰকাশ ঘটিছে।
৭। চমুটোকা লিখা –
১। ব্ৰজাৱলী ভাষা ।
উত্তৰঃ ব্ৰজাৱলী আচলতে এটা মানৱসৃষ্ট বা কৃত্ৰিম সাহিত্যিক ভাষা। নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কালছোৱাত অসম, বংগ, উৰিষ্যা আদি অঞ্চলৰ সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজে সহজে বুজি পাব পৰাকৈ বৈষ্ণৱ পণ্ডিতসকলে এই বিশেষ ভাষাটোৰ জন্ম দিছিল। মিথিলা অঞ্চলৰ ব্ৰজধামৰ কথিত ভাষাক আধাৰ হিচাপে লৈ গঢ় লৈ উঠা বাবেই ইয়াক ‘ব্ৰজাৱলী’ ভাষা বুলি নামকৰণ কৰা হৈছে। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে তেওঁলোকৰ অংকীয়া নাট আৰু বৰগীতসমূহত এই ভাষাৰেই সৰ্বাধিক প্ৰয়োগ কৰিছিল। পিছে অসমীয়া সাহিত্যত ব্যৱহৃত ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ সৈতে মৈথিলী অথবা বঙালী ব্ৰজাৱলীৰ সামান্য অমিল পৰিলক্ষিত হয়।
২। ভটিমা ।
উত্তৰঃ ভটিমা হৈছে কাৰোবাৰ স্তুতি বা গুণানুকীৰ্তন কৰি গােৱা প্রশস্তিমূলক গীত। এই গীতসমূহৰ প্ৰকাশভংগীৰ গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ শৈলীয়েই হৈছে ইয়াৰ ঘাই বৈশিষ্ট্য। প্ৰাচীন কালত যিসকল ভ্ৰাম্যমাণ গায়কে স্তুতিমূলক গীত পৰিৱেশন কৰি ঘূৰি ফুৰিছিল, তেওঁলোকক ‘ভাট’ বুলি জনা গৈছিল। এই ভাটসকলৰ জৰিয়তে গোৱা ভক্তিমূলক গীতবোৰকে ভটিমা বোলা হয়। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে প্ৰথমতে ‘দেৱ-ভটিমা’, ‘নাট-ভটিমা’, আৰু ‘ৰাজ-ভটিমা’— এই তিনিবিধ ভটিমাৰ প্ৰচলন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত মাধৱদেৱে তেওঁৰ গুৰুৰ প্ৰশস্তিত ‘গুৰু-ভটিমা’ নামৰ আন এক শ্ৰেণীৰ ভটিমা ৰচনা কৰে। সেয়েহে, অসমীয়া সাহিত্যত সৰ্বমুঠ চাৰিবিধ ভটিমা দেখিবলৈ পোৱা যায়।
৮. ।প্রসঙ্গ সঙ্গতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা—
(ক) কেয়ুৰ কঙ্কণ কৰে উৰে বনমালা লুলে
মধুৰ মধুপ মধু ভুলে । ”
উত্তৰঃ উদ্ধৃত বৰগীতৰ ফাকিটি আমাৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত, মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত ‘আনন্দে গোবিন্দে বায় বৃন্দাবনে বেণু’ নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
উক্ত পদফাকিৰ জৰিয়তে ৰচকে বৃন্দাবনৰ বুকুত ধেনু চৰাই ফুৰা ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ এক মনোমোহা ৰূপৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে।
শ্ৰীকৃষ্ণই লগৰীয়া গোপবালকসকলৰ সৈতে বৃন্দাবনলৈ গৰু চৰাবলৈ আহিছে। তেওঁৰ শ্যামল দেহাটোত হালধীয়া বা পীত বস্ত্ৰই সুন্দৰকৈ শুৱনি কৰিছে। তেওঁৰ অংগে অংগে নানা ধৰণৰ আ-অলংকাৰ জিলিকি আছে— শিৰত ময়ুৰৰ পাখি, দুকাণত সোণৰ কুণ্ডল, দুবাহুত কেয়ুৰ আৰু কংকণ, কঁকালত কেইবাখলপীয়া হাৰ, ভৰিত জুনজুনাই থকা নূপুৰ আৰু ডিঙিত আঁঠুলৈকে ওলমি থকা সুন্দৰ বনমালা। এই বনমালাধাৰিত সুগন্ধি কদম ফুলো গুঁঠি দিয়া হৈছে আৰু মৌ-পাণ কৰাৰ লোভত গুণগুণাই থকা ভোমোৰাবোৰে আহি শ্ৰীকৃষ্ণৰ ডিঙিত ওলমি থকা সেই সুবাসিত বনমালাত পৰিছেহি।
(খ) ত্রিভঙ্গ ললিত হাস কৰু হৰি ক্ৰৱভাস
দৰশিয়া লীলা বিলাসে ।
উত্তৰঃ উদ্ধৃত পদফাকি আমাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্গত, মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘আনন্দে গোবিন্দে বায় বৃন্দাবনে বেণু’ নামৰ বৰগীতটিৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
এই বৰগীত ফাকিৰ জৰিয়তে ৰচকে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ অপাৰ লীলা-মহিমা আৰু অপৰূপ সৌন্দৰ্য প্ৰকাশ কৰিছে।
পৰমপুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণৰ লীলা-মহিমাৰ কোনো সীমা নাই। তেওঁ লগৰীয়া গোপবালকসকলৰ সৈতে সদায় বিভিন্ন লীলা-খেলা কৰে। বৃন্দাবনৰ পথাৰলৈ গৰু চৰাবলৈ আহোঁতেও তেওঁ অনুৰূপ লীলা-খেলন আৰম্ভ কৰিছে। যমুনা নদীৰ পাৰত গৰুবিলাকক চৰিবলৈ এৰি দি তেওঁ এজোপা কদম গছৰ তলত ত্ৰিভংগ ৰূপত (ডিঙি, কঁকাল আৰু আঁঠু বেঁকা কৰি) থিয় দিছে। হাতত তেওঁৰ প্ৰিয় মোহন বাঁহীটি শোভা পাইছে। এনেদৰে তিনি ঠাইত বেঁকা হৈ থিয় দিলে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৌন্দৰ্যৰ জ্যোতি যেন দুগুণে প্ৰকাশ পায়। সেই বিশেষ ভংগীমাত থিয় হৈ সুন্দৰ ভ্ৰূ-যুগলৰ বিশেষ ইংগিত দি তেওঁ ভুবন-মোহিনী হাঁহিটিৰে নিজৰ লীলা-বিলাস আৰম্ভ কৰিছে।
৯। শংকৰদেৱৰ সাহিত্য কৃতিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা ।
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱক মধ্যযুগীয় অসমীয়া সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰূপকাৰ বা মধ্যমণি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সমগ্ৰ অসমত নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে এইজনা মহান গুৰুৱে গীত, পদ, নাট, ভটিমা আদি বিভিন্ন অমূল্য গ্ৰন্থৰাজি ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। তেখেতৰ সাহিত্যিক অৱদানসমূহ তলত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ—
১। কাব্য গ্ৰন্থ: হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান, ৰুক্মিণী হৰণ কাব্য, বলিছলন, অমৃত মন্থন, অজামিল উপাখ্যান আৰু কুৰুক্ষেত্ৰ।
২। অংকীয়া নাট: পত্নীপ্ৰসাদ, কালিয়দমন, কেলিগোপাল, ৰুক্মিণীহৰণ, পাৰিজাত হৰণ আৰু ৰামবিজয়। (উল্লেখযোগ্য যে ‘চিহ্নযাত্ৰা’ক পূৰ্ণাংগ নাটক নুবুলি ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অৰ্থে কৰা এক যাত্ৰা-অনুষ্ঠান হিচাপেহে ধৰা হয়।)
৩। গীত-মাত: বৰগীত, ভটিমা, টোটয় আৰু চপয়।
৪। নাম-প্ৰসংগৰ পুথি: কীৰ্ত্তন ঘোষা আৰু গুণমালা।
৫। ভক্তিতত্ত্বমূলক গ্ৰন্থ: ভক্তি প্ৰদীপ, ভক্তি ৰত্নাকৰ, নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ আৰু অনাদি পাতন।
৬। অনুবাদমূলক সাহিত্য: ভাগৱত পুৰাণৰ ১ম, ২য়, ৬ষ্ঠ, ৮ম, ১০ম, ১১শ স্কন্ধ আৰু ৰামায়ণৰ উত্তৰাকাণ্ড।
গুৰুজনাৰ এই সকলোবোৰ ৰচনাৰ ভিতৰত ‘কীৰ্ত্তন ঘোষা’ পুথিখনিকে তেখেতৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কীৰ্তিস্তম্ভ বুলি অভিহিত কৰা হয়।
ভাষা-বিচাৰ
১। সমার্থক শব্দ লিখা ।
নেত্র , পদুম , অৰুণ , চৰণ ।
উত্তৰঃ
তনু – গা, শৰীৰ, দেহ।
নেত্ৰ – চকু, নয়ন, লোচন, চক্ষু, অক্ষি, আঁখি।
পদুম – পদ্ম, কমল, পংকজ, শতদল, উৎপল, শতপত্ৰ।
অৰুণ – সূৰ্য, বেলি, ৰবি, ভাস্কৰ, দিবাকৰ, আদিত্য।
চৰণ – ভৰি, পদ।
২। আধুনিক ৰূপ লিখা –
ভাস , ভ্ৰূৱ , বেত্র , মধুপ , দৰশিয়া
উত্তৰঃ
|
ভাস |
প্রকাশ |
|
ভ্ৰূৱ |
চেলাউৰি |
|
বেত্র |
বেঁত , সৌকা |
|
মধুপ |
ভোমোৰা |
|
দৰশিয়া |
দেখুৱাই |
৩। শব্দার্থ লিখা—
ভুলে , ৰহিয়া , মঞ্জীৰ , কেয়ুৰ , বায় , কাঞ্চী ।
উত্তৰঃ
|
ভুলে |
ভােল যায় । |
|
ৰহিয়া |
ঠৰ , ৰােৱা । |
|
মঞ্জীৰ |
ভৰিৰ অলংকাৰ , নুপুৰ । |
|
কেয়ুৰ |
বাহুৰ অলংকাৰ , বাজু । |
|
বায় |
বজায় । |
|
কাঞ্চী |
কঁকালত পিন্ধা কেইবাগছীয়া হাৰ । |
