সপ্তম শ্ৰেণী আপোন পাঠ (অসমীয়া) অধ্যায় ৯ – ওজাপালী – সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ | অসম জাতীয় বিদ্যালয় (AJB)

Class 7 Assamese Chapter 9 ওজাপালী Solutions | AJB Assam

সপ্তম শ্ৰেণী আপোন পাঠ (অসমীয়া) অধ্যায় ৯ – ওজাপালী সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (AJB Assam)

সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘আপোন পাঠ’ৰ নৱম অধ্যায় ‘ওজাপালী’ এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু তথ্যসমৃদ্ধ পাঠ। অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ (AJB) শেহতীয়া নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 9 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক চমু প্ৰশ্ন, দীঘলীয়া প্ৰশ্ন, ব্যাকৰণ, অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন (Additional Questions) আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ অতি সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।

‘ওজাপালী’ নামৰ এই পাঠটিত অসমৰ অন্যতম প্ৰাচীন আৰু চহকী লোককলা ‘ওজাপালী’ৰ উৎপত্তি, প্ৰকাৰ, পৰিৱেশন শৈলী আৰু অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ ইয়াৰ অৱদানৰ বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে নিজৰ জাতিৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ বিষয়ে জানিবলৈ এই পাঠৰ মূল ভাৱ আৰু তাৎপৰ্য বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।

এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:

• ওজাপালীৰ ইতিহাস, ইয়াৰ বিভিন্ন ভাগ (যেনে- বিয়াহৰ ওজা, সুকনান্নী ওজা) আৰু পৰিৱেশন ৰীতিৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
• শব্দাৰ্থ, চমু প্ৰশ্ন আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
• পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু বাক্য ৰচনাৰ সঠিক জ্ঞান।
• নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে বহু-বিকল্পী প্ৰশ্নৰ (MCQs) সমাধান।

অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:

• শেহতীয়া AJB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
• ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 7 Apun Path Notes)।
• পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
• ওজাপালী পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ বিশেষ সংকলন।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।

 অসম জাতীয় বিদ্যালয়, সপ্তম শ্ৰেণী: আপোন পাঠ

অধ্যায়-9                                                                       অস্পিন একাডেমী

ওজাপালি

পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ

১। উত্তৰ লিখাঁঃ

ক) ওজা শব্দটো কি শব্দৰপৰা ওলাইছে?

উত্তৰঃ ওজা শব্দটো সংস্কৃত “উপাধ্যায়” শব্দৰপৰা ওলাইছে।

খ) ওজাপালি অনুষ্ঠানত কেইজন গায়ক থাকে?

উত্তৰঃ ওজাপালি অনুষ্ঠানত সাধাৰণতে তিনিজনৰ পৰা সাতজনলৈ গায়ক থাকে।

গ) অসমৰ ওজাপালি প্রধানকৈ কেইটা ভাগত বিভক্ত আৰু কি কি?

উত্তৰঃ অসমৰ ওজাপালি প্রধানকৈ দুটা ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি। সেয়া হ’ল-

(i) সুকনান্নী ওজাপালি

(ii) বিয়াহৰ ওজাপালি।

(ঘ) বিষয়বস্তু অনুসৰি ওজাপালিৰ ভাগ দুটা কি কি?

উত্তৰঃ বিষয়বস্তু অনুসৰি ওজাপালি দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি –

(i) মহাকাব্য আশ্রিত ওজাপালি।

(ii) মহাকাব্য অনাশ্রিত ওজাপালি।

ঙ) মনসা সংগীত কি?

উত্তৰঃ সৰ্পদেৱীক বন্দনা কৰিবলৈ গোৱা ধর্মীয় গীতবোৰেই মনসা সংগীত।

চ) ‘সুকনান্নী’ৰ ওজা কাক বোলা হয়?

উত্তৰঃ সু কবি নাৰায়ণদেৱৰ পাঁচালী গোৱা ওজাসকলক ‘সুকনান্নী’ৰ ওজা বোলা হয়।

ছ) ওজাপালিত ওজাজন কেনে ব্যক্তি হব লাগে?

উত্তৰঃ ওজপালিত ওজাজন সাংগীতিক দিশৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে দক্ষতা আৰু সম্যক জ্ঞান থকা ব্যক্তি হ’ব লাগে।

জ) দৰঙত দাইনাপালিক কি বোলে?

উত্তৰঃ কথা ধৰা পালি বোলা হয়।

২। চমুকৈ উত্তৰ লিখাঃ

ক) ওজাপালিৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কত থকা জনবিশ্বাসৰ বিষয়ে লিখাঁ।

উত্তৰঃ ওজাপালিৰ জন্মক লৈ বিভিন্ন লোককথা বা জনবিশ্বাস প্ৰচলিত আছে। তেনে এক বিশ্বাস অনুসৰি, দৰঙী ব্যাস সংগীতৰ সৃষ্টি হৈছিল ‘পাৰিজাতী’ নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ জৰিয়তে। লোকবিশ্বাসমতে, এদিন পাৰিজাতীয়ে তাঁতশালত কাপোৰ বৈ থাকোঁতে সপোনত স্বৰ্গৰ পৰা মৰ্ত্যলৈ নামি অহা এক অতি মধুৰ গীতৰ সুৰ শুনিবলৈ পাইছিল। সেই সুৰত বিমোহিত হৈ তেওঁ সপোনতে তাঁতশালৰ পৰা উঠি হাতৰ মুদ্ৰা প্ৰদৰ্শন কৰি নৃত্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পাছত তেওঁ সপোনত লাভ কৰা এই বিশেষ নৃত্য-গীতৰ শিক্ষা শিষ্যসকলৰ মাজত বিলোৱা বুলি আৰু তাৰ পৰাই ব্যাস সংগীতৰ আৰম্ভণি হোৱা বুলি দৰং অঞ্চলৰ লোকসকলে বিশ্বাস কৰে।

​খ) মহাকাব্য আশ্রিত ওজাপালি প্ৰধানকৈ কিহৰ কাহিনীৰ ওপৰত নিৰ্ভব কৰে? এইবিধ ওজাপালিৰ ভাগবোৰ দেখুওৱাঁ।

উত্তৰঃ মহাকাব্য আশ্রিত ওজাপালিৰ মূল আধাৰ হৈছে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু বিভিন্ন পুৰাণৰ আখ্যানসমূহ।

​এই শ্ৰেণীৰ ওজাপালিৰ প্ৰধান ভাগসমূহ হ’ল—

১। ব্যাস সংগীত বা বিয়াহৰ ওজাপালি।

২। ৰামায়ণ সংগীতৰ ওজাপালি।

৩। ভাইৰা ওজাপালি।

৪। দুৰ্গাবৰী ওজাপালি।

৫। সত্ৰীয়া ওজাপালি।

৬। পাঞ্চালী বা দুলড়ী ওজাপালি।

​গ) মহাকাব্য অনাশ্রিত ওজাপালিৰ ভাগবোৰ কি কি?

উত্তৰঃ মহাকাব্যৰ বাহিৰৰ কাহিনীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৰিৱেশন কৰা ওজাপালিৰ ভাগবোৰ হ’ল—

১। সুকনান্নী ওজাপালি।

২। বিষহৰিৰ গান।

৩। মাৰেগান।

৪। পদ্মপুৰাণৰ গান।

​ঘ) ওজাপালিত দাইনাপালিজন কেনে হ’ব লাগে?

উত্তৰঃ ওজাপালি অনুষ্ঠানত ওজাৰ পিছতেই দাইনাপালিৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁক ওজাৰ সোঁহাত স্বৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়। এজন দাইনাপালি হ’বলৈ ব্যক্তিজন অতিশয় বাকপটু, তীক্ষ্ণ উপস্থিত বুদ্ধিসম্পন্ন আৰু ৰসিক হোৱাটো প্ৰয়োজন। তেওঁ দৈনন্দিন জীৱনৰ খবৰ তথা সমসাময়িক ঘটনাৱলীৰ সৈতে সু-পৰিচিত হ’ব লাগে। ইয়াৰ উপৰিও, ওজাই গাই থকা মূল কাহিনীটোৰ মাজত বিভিন্ন কৌতুক, উপমা আৰু অতিৰঞ্জিত কথা সংযোগ কৰি হাস্যৰসৰ সৃষ্টিৰে দৰ্শকক আমোদ দিব পৰা গুণ তেওঁৰ থাকিব লাগে। সমসাময়িক বিষয়ৰ সৈতে মূল কাহিনীটোৰ সুন্দৰ সংযোগ ঘটাব পৰাটোৱেই দাইনাপালিৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব।

ঙ) ব্যাসগোৱা ওজপালিৰ ওজা আৰু পালিসকলৰ সাজপাৰৰ বিষয়ে লিখাঁ।

উত্তৰঃ ব্যাসগোৱা ওজাপালিৰ ওজাজনে বিশেষ ধৰণৰ সাজপাৰ পৰিধান কৰে। তেওঁ হাত থকা চৌকাচাপকন চোলাৰ লগত তলত ঘূৰণীয়া জামা পিন্ধে, যিটো নৃত্যৰ সময়ত সুন্দৰকৈ ফুলি উঠে। তেওঁৰ মূৰত অৰ্ধনৌকাকৃতিৰ পাগুৰি, কঁকালত টঙালি আৰু কান্ধৰ দুইকাষে দীঘলকৈ ওলোমাই লোৱা ৰঙীন ফুলাম পছবা থাকে। অলংকাৰ হিচাপে তেওঁ হাতত গামখাৰু, ডিঙিত মণিমালা, আঙুলিত আঙঠি আৰু ভৰিত নূপুৰ পিন্ধাৰ লগতে কপালত চন্দনৰ ফোঁট লয়। ​আনহাতে, পালিসকলে তেনেই সাধাৰণ সাজপাৰ পিন্ধে। তেওঁলোকে পৰিষ্কাৰ বগা ধুতি আৰু চাপকন চোলাৰ লগতে মূৰত ডিম্বাকৃতিৰ পাগুৰি মাৰে। তেওঁলোকৰ কান্ধত এখনকৈ গামোচা থাকে আৰু কপালত চন্দনৰ তিলক লয়।

৩।প্রসংগ-সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰাঁ:

উত্তৰঃ উদ্ধৃত বাক্যশাৰী আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ ‘ওজাপালি’ নামৰ প্ৰবন্ধটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।

​অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ ভঁৰালত ওজাপালি অনুষ্ঠানৰ যি এক সুকীয়া গুৰুত্ব আৰু গাম্ভীৰ্য আছে, সেই কথা বুজাবলৈকে লেখকে উক্ত কথাষাৰ অৱতাৰণা কৰিছে। ওজাপালি কেৱল এক মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যম নহয়, ই এক বিশাল সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান য’ত ওজা আৰু পালিৰ অপূৰ্ব সমন্বয় দেখা যায়। এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু বিভিন্ন পুৰাণৰ জটিল আখ্যানসমূহ অতি সৰলকৈ সমাজৰ আগত দাঙি ধৰা হয়। সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ সোঁতত আধুনিকতাৰ প্ৰভাৱ পৰিলেও ওজাপালিৰ শৈল্পিক আবেদন আজিও ম্লান পৰা নাই। অসমীয়া জাতিৰ পৰিচয় বহনকাৰী এই প্ৰাচীন কলাবিধক নতুন প্ৰজন্মই অধ্যয়ন আৰু চৰ্চাৰ জৰিয়তে জীয়াই ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে। ইয়াৰ অনন্য পৰিৱেশন শৈলী আৰু সাংস্কৃতিক মূল্যৰ বাবেই এই অনুষ্ঠানক আন কোনো লোক-অনুষ্ঠানৰ সৈতে ৰিজাব নোৱাৰি।

​৪। চমুটোকা লিখাঁ:

​ক) সুকবি নাৰায়ণদেৱ

খ) কবি মনকৰ

গ) কবি দুৰ্গাবৰ

উত্তৰঃ

ক) সুকবি নাৰায়ণদেৱ :সুকবি নাৰায়ণদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘পদ্ম-পুৰাণ’ অসমীয়া সাহিত্যৰ এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। গীতৰ প্ৰাধান্য থকা এই বৃহৎ কাব্যখন বিশেষকৈ কামৰূপ, দৰং আৰু গোৱালপাৰা অঞ্চলত অতি জনপ্ৰিয়। লোকসমাজত এই কাব্যখন ‘সুকনান্নী’ (অৰ্থাৎ সুকবি নাৰায়ণী) নামেৰে জনাজাত। যদিও পশ্চিম বংগৰ লোকসকলে নাৰায়ণদেৱক বঙালী কবি বুলি দাবী কৰিব বিচাৰে, তথাপিও তেওঁৰ কাব্যত ব্যৱহৃত অসমীয়া ভাষাৰ ঠাঁচ, বিভিন্ন স্থানৰ উল্লেখ, পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি আৰু অসমত উদ্ধাৰ হোৱা পুথিৰ প্ৰাচুৰ্যই প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁ নিঃসন্দেহে অসমৰহে কবি আছিল।

​খ) কবি মনকৰ: কালিৰাম মেধি আৰু ভাৰতচন্দ্ৰ দাসৰ দৰে বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে মনকৰ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ এজন প্ৰসিদ্ধ কবি। তেওঁৰ ৰচনাত উল্লিখিত বিভিন্ন ঐতিহাসিক আৰু ভৌগোলিক সংকেতৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁ কোচ ৰজা বিশ্বসিংহৰ সমসাময়িক আছিল। মনকৰ এজন উচ্চ পৰ্যায়ৰ সংগীতজ্ঞ আৰু গীতাল লোক আছিল। তেওঁৰ লিখনীত শাস্ত্ৰীয় জ্ঞানৰ লগতে সমাজৰ লৌকিক আচাৰ-পদ্ধতিৰো সুন্দৰ প্ৰতিফলন দেখা যায়। বৰ্তমান তেওঁৰ ৰচনাৰ ভিতৰত কেৱল ‘পদ্ম-পুৰাণ’ৰ কিছু অংশহে পোৱা গৈছে, য’ত সামাজিক তথা লৌকিক বৰ্ণনাই বিশেষ প্ৰাধান্য লাভ কৰিছে।

​গ) কবি দুৰ্গাবৰ: মাধৱ কন্দলীৰ পাছতে ৰামায়ণৰ কাহিনীক কাব্যৰূপ দিয়া কবিসকলৰ ভিতৰত দুৰ্গাবৰ কায়স্থৰ নাম বিশেষভাবে উল্লেখনীয়। তেওঁৰ ৰচিত দুখন প্ৰধান পুথি হ’ল ‘গীতি-ৰামায়ণ’ আৰু বেউলা-লক্ষীন্দৰৰ কাহিনী সম্বলিত ‘বেউলা আখ্যান’। যদিও ‘গীতি-ৰামায়ণ’ৰ পৰা কবিজনৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিষয়ে বিশেষ তথ্য পোৱা নাযায়, তথাপিও ‘বেউলা আখ্যান’ত তেওঁ নিজৰ চমু পৰিচয় দাঙি ধৰিছে। তেওঁৰ ৰচনাত গীতৰ সুৰ আৰু কাব্যিক সৌন্দৰ্যৰ এক মধুৰ মিশ্ৰণ দেখা পোৱা যায়।

৫। সন্ধি ভাঙা আৰু গঠন কৰা:

উত্তৰঃ 

গায়ক = গা+য়ক

 সংস্কৃত =সম্ + কৃত

নায়ক= না+য়ক 

গৱেষণা = গৱে+ষণা

নৌকা + আকৃতি = নৌকাকৃতি

ডিম্ব + আকৃতি = ডিম্বাকৃতি

মনোৰম =মন + উম্।

৬। নতুন শব্দ সাজা:

উত্তৰঃ

অনুষ্ঠান + ইক = আনুষ্ঠানিক

সংগীত + ইক = সাংগীতিক

পুৰাণ + ইক = পৌৰাণিক

সমাজ + ইক = সামাজিক

লোক + ইক = লৌকিক

 সংস্কৃত +ইক সাংস্কৃতিক

বস + ইক = ৰসিক

৭। বিপৰীত শব্দ লিখাঃ

প্রাচীন

বিশাল

শিষ্য

মর্যাদা

ৰসিক

উত্তৰঃ

শব্দ	বিপৰীত শব্দ
প্রাচীন	নব্য / আধুনিক / অর্বাচীন
বিশাল	ক্ষুদ্র
শিষ্য	গুৰু
মর্যাদা	অপমান
ৰসিক	বেৰসিক

৮। বিয়াহৰ ওজাপালি কি সংগীতৰূপে আৰু ক’ত ক’ত প্রতিপালিত হ’ল?

উত্তৰঃ বিয়াহৰ ওজাপালি মূলতঃ মাৰ্গীয় বা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ধাৰা হিচাপে পৰিচিত। এই অনুষ্ঠানটো প্ৰাচীন কালত বিদ্বানসকলৰ ধৰ্মীয় সভা, বিভিন্ন জাতীয় উৎসৱ-পাৰ্বন আৰু ৰাজদৰবাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত চৰ্চা তথা প্ৰতিপালিত হৈছিল।

​৯। সুকনান্নী ওজাপালিত ওজা, দাইনাপালি আৰু পালিসকলৰ সাজসজ্জাৰ বিষয়ে লিখাঁ।

উত্তৰঃ সুকনান্নী ওজাপালিৰ সাজ-পাৰত ধৰ্মীয় পৱিত্ৰতা আৰু সৰলতাৰ এক মিশ্ৰণ দেখা পোৱা যায়। ওজাজনে আধ্যাত্মিক পৱিত্ৰতাৰ চিনস্বৰূপ কপাহী বা পাটৰ নিভাঁজ বগা পোছাক পৰিধান কৰে। ওজা আৰু পালিসকল সকলোৱেই ধুতি আৰু চাপকন চোলা পিন্ধে। তেওঁলোকে দীঘল চাদৰৰ সহায়ত মূৰত পাগ মাৰে। অৱশ্যে ওজাৰ পাগটো ডিম্বাকৃতিৰ হোৱাৰ বিপৰীতে পালি আৰু দাইনাপালিৰ পাগটো ‘মৈৰাচকীয়া’, অৰ্থাৎ পাগুৰিৰ অগ্ৰভাগটো মৈৰা চৰায়ে চালি ধৰাৰ দৰে আগলৈ ওলাই থাকে। পালিসকলৰ কান্ধত এখনকৈ ফুলাম গামোচা থাকে আৰু ওজাই কান্ধত পদুম ফুলৰ চানেকি থকা পাট বা কপাহী চাদৰ এখন লয়। ​অলংকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ওজাজনে ডিঙিত সোণ-ৰূপৰ মাদলী বা ঢোল মাদলী, কাণত বাকেৰু বা লংফুটি আৰু হাতত ৰূপৰ গামখাৰু বা দুপতীয়া খাৰু পিন্ধে। দাইনাপালিজনেও ওজাৰ দৰেই হাতত গামখাৰু আৰু ডিঙিত মাদলী ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু বাকী পালিসকলে তেনে কোনো বিশেষ অলংকাৰ নিপিন্ধে। ইয়াৰ উপৰিও সকলোৱে কপালত ৰঙা ফোঁট লয়।

​১০। ওজাপালিক কিয় পুতলা নাচৰ বিৱৰ্তিত ৰূপ বুলি ক’ব পৰা যায়?

উত্তৰঃ ‘পাঁচালী’ বা ‘পাঞ্চালী’ শব্দটো সংস্কৃত ‘পঞ্চালিকা’ শব্দৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে পুতলা। প্ৰাচীন কালৰ পৰম্পৰাগত পুতলা নাচৰ সৈতে ওজাপালিৰ পৰিৱেশন শৈলীৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য আছে। পুতলা নাচৰ আৰ্হিতেই ওজাপালিত বিভিন্ন মুদ্ৰা, নৃত্য, গীত আৰু বাদ্যৰ মাধ্যমেৰে সুৰ লগাই আখ্যানসমূহ বৰ্ণনা কৰা হয়। যিহেতু এই কলাবিধ পুতলা নাচৰ ভেটিতেই এক উন্নত আৰু মানৱীয় পৰিৱেশন ৰীতি লৈ বিকশিত হৈছে, সেয়ে ওজাপালিক পুতলা নাচৰ ক্ৰমবিৱৰ্তিত ৰূপ বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি।

​১১। চমুটোকা লিখাঁ:

(ক) দেওধনী নৃত্য

(খ) মাৰেগান

উত্তৰঃ

(ক) দেওধনী নৃত্য: মাৰৈ পূজাৰ সময়ত কেঁচাইখাতী গোসানীৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে দেওধনী নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। দেওধনীগৰাকীয়ে ৰঙা কাপোৰ পিন্ধি আৰু হাতত বলি কটা ধাৰাল দা লৈ চুলি মেলি এক বিশেষ আৱেশত এই নৃত্য কৰে। নৃত্যৰ কালছোৱাত নৰ্তকীগৰাকীৰ দেহত দেৱতাৰ শক্তি আৰোপ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

(খ) মাৰেগান: গোৱালপাৰা অঞ্চলৰ ৰাভা জনজাতিৰ মাজত মনসা পূজাৰ গীত বা মাৰেগান অত্যন্ত জনপ্ৰিয়। সুকনান্নী ওজাপালিসকলে সৰ্পদেৱী বিষহৰীৰ পূজাত কোনো নিৰ্দিষ্ট কবিৰ লিখিত পদ ব্যৱহাৰ নকৰি সমাজত অতীজৰে পৰা মুখে মুখে চলি অহা ভনিতাহীন লোকগীতসমূহহে গায়।

​১২। তুমি জনা অসমৰ যিকোনো এটি লোক অনুষ্ঠানৰ বিষয়ে এখনি ৰচনা লিখাঁ।

উত্তৰঃ অসমৰ এটি লোক-উৎসৱ হল সুৱেৰী :  অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ এক অন্যতম বৰ্ণিল অনুষ্ঠান হ’ল অবিভক্ত কামৰূপ জিলাৰ দক্ষিণ ভাগত প্ৰচলিত ‘সুৱেৰী’ উৎসৱ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে ‘ভঠেলি’ পালন কৰাৰ দৰেই দক্ষিণ পাৰৰ লোকসকলে ব’হাগ মাহত এই উৎসৱ পালন কৰে। কেইবাখনো গাঁও একগোট হৈ এই মেলা বা উৎসৱৰ আয়োজন কৰে।

​সুৱেৰী উৎসৱৰ মূল উপাস্য দেৱতা হ’ল ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ বা বিষ্ণু। উৎসৱৰ দিনা নিৰ্দিষ্ট থলীত দুডাল ওখ বাঁহ পোতা হয় আৰু তাৰ কাষতে দেৱতাৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। এই উৎসৱৰ এক আমোদজনক বৈশিষ্ট্য হ’ল ‘ব্যংগ যুদ্ধ’। যেতিয়া গাঁৱৰ মূৰ্তিটো সিংহাসনত তুলি কঢ়িয়াই নিয়া হয়, তেতিয়া গাঁৱৰ ৰাইজ দুই ভাগত বিভক্ত হৈ বাটত এক কৃত্ৰিম যুদ্ধৰ ভাও দিয়ে। ​এসময়ত সুৱেৰী মেলাত হাতী যুঁজ, ম’হ যুঁজৰ দৰে বীৰত্বপূৰ্ণ খেল হৈছিল। যদিও বৰ্তমান এইবোৰ প্ৰায় বন্ধ হৈছে, তথাপিও পলাশবাৰীৰ দৰে অঞ্চলত ‘দধি মন্থন’ৰ দৰে শ্ৰীকৃষ্ণৰ বাল্যলীলা ভিত্তিক নৃত্যানুষ্ঠান এতিয়াও জীয়াই আছে। এই উৎসৱে সমাজত ঐক্য আৰু সম্প্ৰীতিৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনে।