Class 7 Assamese Chapter 7 – সোঁনোৱালী অতীত – All Textual Solutions | ASSEB Assam (Assamese Medium)

Class 7 Assamese Chapter 7 সোঁনোৱালী অতীত Solutions | ASSEB Assam | Assamese Medium

সপ্তম শ্ৰেণী অসমীয়া (উন্মেষ) অধ্যায় ৭ – সোঁনোৱালী অতীত সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (ASSEB / SEBA Assam – Assamese Medium)

সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া ‘উন্মেষ’ পাঠ্যপুথিৰ সপ্তম অধ্যায় ‘সোঁনোৱালী অতীত’ শৈশৱ আৰু অতীতৰ মধুৰ স্মৃতিক পুনৰাই সোঁৱৰি চোৱা এটা অতি আবেগিক আৰু শিক্ষণীয় পাঠ। নতুন ASSEB (Assam State School Education Board) পাঠ্যক্ৰম আৰু নৱ্য শিক্ষা নীতিৰ (NEP) নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 7 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), MCQ আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।

‘সোঁনোৱালী অতীত’ পাঠটিত আমাৰ পুৰণি অতীত, সামাজিক মূল্যবোধ আৰু শৈশৱৰ অমূল্য দিনবোৰৰ এক মনোৰম উপস্থাপন কৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ্থে আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) সামৰি লোৱা হৈছে।

এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:

• ‘সোঁনোৱালী অতীত’ পাঠৰ মূল ভাৱ আৰু শৈশৱৰ অনাবিল আনন্দৰ বিশদ বিশ্লেষণ।
• শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু চমু প্ৰশ্নৰ সহজ উত্তৰ।
• প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ মান্য সমাধান।
• পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু বাক্য গঠন।
• নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু MCQ সমাধান।

অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:

• শেহতীয়া ASSEB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
• ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ।
• পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।

 SCERT, অসম — সপ্তম শ্ৰেণী: অসমীয়া

অধ্যায়-7                                                                অস্পিন একাডেমী

সোণোৱালী অতীত

পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ

 

প্রশ্ন ১। তলত দিয়া প্রশ্নবোৰৰ শুদ্ধ উত্তৰ বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা-

• চেনেহীহঁতে ৰে’ল-গাড়ীৰে কামাখ্যা জংচনৰ পৰা তম্বৰম ষ্টেচন পাওঁতে কিমান সময় লাগিছিল?

(ক) ৫৫ ঘণ্টা ৪৫ মিনিট 

(খ) ৫৪ ঘণ্টা ৪৫ মিনিট 

(গ) ৫৪ ঘণ্টা ৩৫ মিনিট

(ঘ) ৫৪ ঘণ্টা ৪৫ মিনিট 

উত্তৰঃ (গ) ৫৪ ঘণ্টা ৩৫ মিনিট।

• চিদাম্বৰম মন্দিৰৰ নটৰাজৰ মূৰ্তিটোত কি ধাতু অধিক পৰিমাণে মিহলি হৈ আছে? 

(ক) লো 

(খ) তাম

(গ) বাং 

(ঘ) মম 

উত্তৰঃ (ঘ) মম।

• দেওবাৰে ২১:৩০ বজাত তেওঁলোকে তম্বৰম ৰে’লবে ষ্টেচনত উপস্থিত হ’লগৈ।’- সেই সময়ত ১২ ঘণ্টীয়া ঘড়ীত কিমান বাজিছিল? 

(ক) ১০:০০ বাজিছিল 

(খ) ০৯:৩০ বাজিছিল 

(গ) ০১:৩০ বাজিছিল 

(ঘ) ০২:৩০ বাজিছিল 

উত্তৰঃ (খ) ০৯:৩০ বাজিছিল।

২। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া।

(ক) ‘কাবেৰীৰ পাৰে পাৰে’ কিতাপখনৰ লেখকৰ নাম কি?

উত্তৰঃ ‘কাবেৰীৰ পাৰে পাৰে’ গ্ৰন্থখনৰ ৰচক হৈছে ড° হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মা।

(খ) ‘গোপুৰম’ শব্দটোৱে কি সূচায়? 

উত্তৰঃ ‘গোপুৰম’ বুলিলে সাধাৰণতে দক্ষিণ ভাৰতীয় মন্দিৰসমূহৰ সুউচ্চ আৰু বিশাল প্ৰৱেশদ্বাৰক বুজোৱা হয়।

(গ) ব্রঞ্জ কি? ব্রঞ্জ কেনেকৈ তৈয়াৰ কৰে? 

উত্তৰঃ ব্ৰঞ্জ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ সংকৰ ধাতু। প্ৰায় ৮৫% তামৰ লগত ১৫% ৰাং মিহলাই এই ধাতুবিধ প্ৰস্তুত কৰা হয়।

(ঘ) নটৰাজ মূৰ্তিটো কি প্রযুক্তিৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল? 

উত্তৰঃ প্ৰাচীন ভাৰতীয় ‘মম বিগলন’ (Lost-wax casting) পদ্ধতি নামৰ এক বিশেষ ধৰণৰ প্ৰযুক্তি আৰু নিৰ্মাণশৈলী প্ৰয়োগ কৰি নটৰাজৰ মূৰ্তিটো সজা হৈছিল।

(ঙ) বৈজ্ঞানিকসকলে নটৰাজ মূৰ্তিটোৰ বৈশিষ্ট্য কি বুলি ঠাৱৰ কৰিছে?

উত্তৰঃ নটৰাজ মূৰ্তিটোৰ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিয়ে যি স্থানত ভূমি স্পৰ্শ কৰি আছে, সেই নিৰ্দিষ্ট স্থানটোক বিজ্ঞানীসকলে ‘পৃথিৱীৰ চুম্বকীয় বিষুৱ ৰেখাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু’ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে।

(চ) গাইজ্জনে চেনেহীহঁতক কি কি প্রযুক্তিৰ বিষয়ে কৈছিল? 

উত্তৰঃ গাইডজনে চেনেহীহঁতক তলত উল্লেখ কৰা প্ৰযুক্তিৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল—

• দ্ৰাবিড়ীয় স্থাপত্যশৈলীৰে সজা তিল্লাই নটৰাজ মন্দিৰটো প্ৰাচীন ভাৰতীয় জ্ঞান আৰু বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ এক অনবদ্য নিদৰ্শন।

• ‘মম বিগলন পদ্ধতি’ হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ এক অতি পুৰণি প্ৰযুক্তি, যাৰ জৰিয়তে ধাতু গলাই মূৰ্তি সজা হৈছিল। নটৰাজৰ মূৰ্তিটোও ঠিক একেই প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা এক প্ৰাচীন নিদৰ্শন।

৩। চিদাম্বৰম মন্দিৰটোত প্ৰাচীন ভাৰতীয় জ্ঞান প্ৰণালীৰ কি কি দিশ ফুটি উঠিছে, তাৰ বিষয়ে এটি চমুটোকা লিখা। 

উত্তৰঃ দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ চিদাম্বৰম চহৰৰ কেন্দ্ৰস্থলত অৱস্থিত ‘তিল্লাই নটৰাজ মন্দিৰ’টোক চিদাম্বৰম মন্দিৰ বুলিও জনা যায়। প্ৰাচীন ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব আৰু জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ ই এক জীৱন্ত প্ৰতীক। চিদাম্বৰম অঞ্চলত ‘তিল্লাই’ নামৰ এবিধ গছ জলসিক্ত পৰিৱেশত যথেষ্ট পৰিমাণে গজে বাবেই মন্দিৰটোৰ নামকৰণত এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

আনুমানিক দশম শতিকাত চোল সাম্ৰাজ্যৰ অধিপতি ৰজা শ্বেত বৰ্মনৰ তত্ত্বাৱধানত এই মন্দিৰটো গঢ় লৈ উঠিছিল। দ্ৰাবিড়ীয় স্থাপত্যৰ আৰ্হিত নিৰ্মিত এই মন্দিৰটিয়ে প্ৰাচীন ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু আধ্যাত্মিকতাবাদৰ এক সুন্দৰ সমন্বয় দাঙি ধৰে।

মন্দিৰৰ মূল গৰ্ভগৃহত বিৰাজমান নটৰাজৰ ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তিটোৱে প্ৰাচীন ভাৰতৰ বিজ্ঞানসন্মত নিৰ্মাণশৈলীৰ প্ৰমাণ দিয়ে। এই মূৰ্তিটো ‘মম বিগলন’ নামৰ এক অতি প্ৰাচীন পদ্ধতিৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, যাৰ কোনো সঠিক বিকল্প আজিও আধুনিক বিজ্ঞানে উদ্ভাৱন কৰিব পৰা নাই। তদুপৰি, নটৰাজ মূৰ্তিটোৰ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিয়ে যি স্থানত স্পৰ্শ কৰি আছে, সেই স্থানক বিজ্ঞানীসকলে ‘পৃথিৱীৰ চুম্বকীয় বিষুৱ ৰেখাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু’ হিচাপে প্ৰমাণিত কৰিছে।

প্রশ্ন ৪। অভিধান চাই বাঁওফালৰ শব্দৰ লগত সোঁফালৰ অৰ্থবোৰ আঁচ টানি মিলাওঁ আহা-

উত্তৰঃ

শব্দ	অর্থ
স্থাপত্য	গৃহ, অট্টালিকা আদি নিৰ্মাণৰ শিল্প
পুৰাতত্ত্ব	প্রাচীন ইতিহাসৰ বিজ্ঞানসম্মত অধ্যয়ন
আধ্যাত্মিকতা	মন, আত্মা সম্বন্ধীয়
গোপুৰম	মন্দিৰৰ উচ্চ প্ৰৱেশদ্বাৰ
তিল্লাই	আর্দ্র ঠাইত গজা এবিধ গছ
নটৰাজ	নৃত্যৰত শিৱৰ মূৰ্তি
গর্ভগৃহ	মন্দিৰৰ ভিতৰত বিগ্রহ ৰখা অংশ

জানি থওঁ আহা- 

মম বিগলন পদ্ধতি: এই পদ্ধতিত শিল্পীসকলে প্ৰথমে মম ব্যৱহাৰ কৰি মূৰ্তি এটাৰ আৰ্হি সাজি লয়। তাৰ পিছত সেই আৰ্হিটোৰ চাৰিওফালে মাটি আৰু বালিৰ প্ৰলেপ দি জুইত পোৰা হয়। জুইৰ তাপত ভিতৰৰ মমখিনি গলি বাহিৰলৈ ওলাই আহে আৰু ইয়াক ‘মম বিগলন’ বুলি কোৱা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত সেই খালী বা ফোপোলা অংশত বিন্ধাইদি গলোৱা ধাতু ঢালি দিয়া হয়। ধাতুবিলাক চেঁচা হোৱাৰ পিছত বাহিৰৰ মাটিৰ আৱৰণটো ভাঙি পেলোৱা হয় আৰু তেতিয়াই এটা সুন্দৰ ধাতুৰ মূৰ্তি ওলাই পৰে। নটৰাজৰ মূৰ্তিটো ঠিক একে পদ্ধতিৰেই সজা হৈছিল। প্ৰাচীন ভাৰতৰ সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাতো এই মম বিগলন পদ্ধতিৰে ধাতুৰ ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণ কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়।

৫। তলত দিয়া শব্দবোৰ পঢ়া। ক: শব্দ, শগুণ, ষষ্ঠ, দশম, দেশ, বিষয় খ: ষাঠি, সংখ্যা, সংগীত, দ্বেষ, অসম, মাংস গ: দৃশ্য, আশ্বাস, পুষ্ট, সষ্টম, নমস্কাৰ, অপৰা

এই শব্দসমূহ পঢ়াৰ সময়ত তালব্য ‘শ’, মূৰ্দ্ধন্য ‘ষ’, আৰু দন্ত্য ‘স’ – এই তিনিওটাৰ উচ্চাৰণৰ পাৰ্থক্যলৈ লক্ষ্য কৰা। 

• ‘ক’ ভাগত থকা শব্দসমূহত ‘শ’, ‘ষ’, আৰু ‘স’ৰ উচ্চাৰণ সাধাৰণ ‘স’ৰ দৰেই হৈছে। • ‘খ’ ভাগৰ শব্দসমূহত ‘শ’, ‘ষ’, আৰু ‘স’ৰ উচ্চাৰণ কোমল ‘খ’ৰ নিচিনা হোৱা দেখা গৈছে।

• ‘গ’ ভাগত থকা শব্দসমূহত ‘শ’, ‘ষ’, আৰু ‘স’ৰ উচ্চাৰণ ‘চ’ বা ‘ছ’ৰ দৰে হৈছে।

জানি থোৱা- আমি ‘শ’, ‘ষ’, আৰু ‘স’ আখৰকেইটাক ক্ৰমে তালব্য শ, মূৰ্দ্ধন্য ষ, আৰু দন্ত্য স বুলি নামাকৰণ কৰোঁ যদিও, ইহঁতৰ উচ্চাৰণৰ মাজত বিশেষ কোনো প্ৰভেদ নাই। সাধাৰণতে অসমীয়া ভাষাত এই তিনিওটাৰ উচ্চাৰণ ‘স’ৰ দৰেই কৰা হয়। অৱশ্যে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত ইহঁতৰ উচ্চাৰণ কোমল ‘খ’ বা ‘চ’ৰ দৰে হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।

৬। (ক) শ, ষ, স-যদি শব্দৰ আদিত মুক্তভাৱে থাকে বা অকল স্বৰচিহ্ন যুক্ত হৈ থাকে (অর্থাৎ ব্যঞ্জন যুক্ত হৈ নাথাকে), তেতিয়া ইহঁতৰ উচ্চাৰণ ‘স’-ৰ দৰে হয়।

 উদাহৰণঃ- শামুক শেভুন ষান্মাসিক ষোড়শী সতী ষাঠি

(খ) শব্দৰ মাজত বা শেষত অযুক্ত (আন বৰ্ণৰ লগত যুক্ত নহৈ মুক্তভাবে) হৈ থকা শ, ষ, স-ৰ উচ্চাৰণ কোমল ‘খ’-ৰ দৰে হয়। 

উদাহৰণঃ- দশম দেশ বিশদ আদেশ বিষয় দ্বেষ

(গ) শ, ষ, স আন ব্যঞ্জনৰ লগত যুক্ত হৈ শব্দৰ আগত, মাজত বা শেষত থাকে, তেনেহ’লে সিহঁতৰ উচ্চাৰণ ‘চ/ছ’-ৰ দৰে হয়। 

উদাহৰণঃ- শ্রম আশ্বাস দৃশ্য নিশ্বাস ষষ্ঠ অষ্টম

(ঘ) তলত দিয়া শব্দবোৰ পঢ়া আৰু শব্দৰ আদিতে শ, ষ, স মুক্তভাবে বা স্বৰচিহ্ন যুক্ত হৈ থকা (ব্যঞ্জনযুক্ত নোহোৱা) শব্দবোৰ বাছি উলিয়াই শ, ষ, সৰ উচ্চাৰণ ‘স’-ৰ দৰে, কোমল ‘খ’-ৰ দৰে আৰু ‘চ/ছ’-ৰ দৰে হোৱা শব্দবোৰ তিনিটা ভাগত লিখা। সোতৰ, দশম, শেভুন, শেষ, সষ্টম, সতে, অসম, পুৰস্কাৰ, সংগীত, মাংস, স্তম্ভ, শগুন, আসন, নমস্কাৰ, শব্দ, অপ্সৰা, ধ্বংস, পুষ্ট

উত্তৰঃ

‘স’ৰ দৰে উচ্চাৰণ হোৱা শব্দ	কোমল ‘খ’ৰ দৰে উচ্চাৰণ হোৱা শব্দ	‘চ/ছ’-ৰ দৰে উচ্চাৰণ হোৱা শব্দ
সোতৰ	অসম	পুৰস্কাৰ
শেভুন	আসন	নমস্কাৰ
সংগীত	দশম	অপ্সৰা
শব্দ	মাংস	সষ্টম
শেষ	ধ্বংস	স্তম্ভ
সতে		পুষ্ট
শগুন

৭। (ক) তলত দিয়া কবিতাৰ স্তৱক দুটা পড়ো আহা- 

চৰিছে চাপৰি চানি।            চমকা-চমকে

চল চাই চিলাই চাকৈ-চকোৱা চকোৱা-ছাৱক চপালে চকৈ চিনি।।   

লাজুকী লতাই লেটিয়াই লৈছে লেটেকুত লেখি লোণ। লোভৰ লালটি লাগিছে লুচত লাজতে লাহতী লীন।।

(খ) ওপৰত দিয়া কবিতাৰ স্তৱককেইটাত অনুপ্রাস অলংকাৰ কেনেকৈ ব্যৱহাৰ হৈছে লিখা। 

উত্তৰঃ কবিতাৰ বাক্যত একেটা বৰ্ণকে একাধিকবাৰ ব্যৱহাৰ কৰি শুনিমধুৰ কৰা ৰীতিক অনুপ্ৰাস অলংকাৰ বুলি কোৱা হয়।

• প্ৰদত্ত কবিতাটিৰ প্ৰথম স্তৱকটোত ‘চ’ বৰ্ণৰ সঘন প্ৰয়োগ ঘটিছে। উদাহৰণস্বৰূপে— চমকা-চমকে, চাকৈ-চকোৱা, চকোৱা-ছাৱক আদি। ‘চ’ বৰ্ণৰ এনে পুনৰাবৃত্তিয়ে কবিতাটোত এক সুন্দৰ সাংগীতিক ছন্দৰ সৃষ্টি কৰিছে।

• ঠিক সেইদৰে, কবিতাটিৰ দ্বিতীয় স্তৱকটোত ‘ল’ বৰ্ণটো একাধিকবাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। যেনে— লাজুকী, লতাই, লেটিয়াই, লৈছে ইত্যাদি।

৮। তলত দিয়া ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপ বিভাগে জাৰি কৰা জাননীখন পঢ়ি সিপিঠিৰ প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া।

জাননী

 সংৰক্ষিত কীৰ্তিচিহ্ন ‘

প্রাচীন কীৰ্তিচিহ্ন তথা পুৰাতাত্ত্বিক স্থান আৰু অৱশেষ অধিনিয়ম; ১৯৫৮’ অনুসৰি এই কীৰ্তিচিহ্নক ‘ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ’ হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে। যিয়ে এই কীৰ্তিচিহ্নৰ ধ্বংস, স্থানান্তৰ, ক্ষতি, নষ্ট, সলনি, বিকৃত, বিপদগ্রস্ত বা অপব্যৱহাৰ কৰিব, তেওঁক এই অপকৰ্মৰ বাবে ‘প্রাচীন কীৰ্তিচিহ্ন তথা পুৰাতাত্ত্বিক স্থান আৰু অৱশেষ অধিনিয়ম-২০১০’ অনুসৰি দুবছৰ পৰ্যন্ত কাৰাদণ্ড নাইবা এক লাখ টকাপর্যন্ত জৰিমনা বা উভয় দণ্ডৰে দণ্ডিত হ’ব। ‘প্রাচীন কীৰ্তিচিহ্ন তথা পুৰাতাত্ত্বিক স্থান আৰু অৱশেষ অধিনিয়ম ১৯৫৯’ৰ উপ-নিয়ম ৩২ আৰু ১৯৯২ৰ অধিসূচনা অনুসৰি এই সংৰক্ষিত স্থাপত্য স্থানৰ সীমাৰ পৰা এশ মিটাৰ ভিতৰৰ এলেকাক নিষিদ্ধ ক্ষেত্র হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে। এই এলেকাৰ ভিতৰত কোনো ধৰণৰ নিৰ্মাণকাৰ্য আৰু খনন কাৰ্য কৰিব নোৱাৰিব। ইয়াৰ পৰা দুশ মিটাৰ দূৰত্বৰ এলেকাক নিয়ন্ত্রিত ক্ষেত্র হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে। এই এলেকাত খনন আৰু নিৰ্মাণকাৰ্যসহ যিকোনো ধৰণৰ মেৰামতি, নির্মাণ আৰু নৱনিৰ্মাণ বিভাগীয় অধিকাৰীৰ পূৰ্ব অনুমতি লৈহে কৰিব পাৰিব। 

                                                                           মহানির্দেশক,           

ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপ বিভাগ, 

                                                                          ভাৰত চৰকাৰ   

(ক) পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদসমূহৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত এই জাননীখনে কেনেদৰে সহায় কৰিব? 

উত্তৰঃ দেশৰ পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদসমূহ সুৰক্ষিত কৰি ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত এই জাননীখনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব। কিয়নো, কোনো ব্যক্তিয়ে যদি এনেবোৰ ঐতিহাসিক সমল বিনষ্ট বা ক্ষতিসাধন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেন্তে তেওঁ কি কঠোৰ আইনী শাস্তিৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব, সেয়া জাননীখনত স্পষ্টভাৱে উল্লেখ আছে। জাননীখনত কোৱা হৈছে যে ‘প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্ন তথা পুৰাতাত্ত্বিক স্থান আৰু অৱশেষ অধিনিয়ম, ১৯৫৮’ৰ অধীনত এনে কীৰ্তিচিহ্নসমূহক ‘ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ’ৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে। যদি কোনো লোকে এই সম্পদসমূহ ধ্বংস, স্থানান্তৰ, বা বিকৃত কৰে, তেন্তে ‘প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্ন তথা পুৰাতাত্ত্বিক স্থান আৰু অৱশেষ অধিনিয়ম-২০১০’ অনুসৰি তেওঁক দুবছৰৰ কাৰাদণ্ড, অথবা এক লাখ টকালৈকে জৰিমনা, নাইবা দুয়োটা শাস্তিৰেই দণ্ডিত কৰা হ’ব পাৰে। এনে কঠোৰ নিয়মে মানুহক এই সম্পদসমূহৰ ক্ষতি কৰাৰ পৰা বিৰত ৰাখিব।

(খ) পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদসমূহ আমি কিয় সংৰক্ষণ কৰিব লাগে?  

উত্তৰঃ আমি আমাৰ পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদসমূহ সংৰক্ষণ কৰাটো অতিকৈ প্ৰয়োজনীয়, ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণসমূহ হ’ল—

• অতীতৰ বৰ্ণিল ইতিহাসৰ বিষয়ে পুংখানুপুংখভাৱে জানিবলৈ।

• ভৱিষ্যতৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বিজ্ঞমহলৰ গৱেষণাৰ সুবিধাৰ্থে।

• দেশৰ জাতীয় গৌৰৱ আৰু সন্মান অটুট ৰাখিবলৈ।

• আমাৰ প্ৰাচীন কৃষ্টি-সংস্কৃতি আৰু ঐতিহ্যক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ।

• নৱপ্ৰজন্মক প্ৰাচীন স্থাপত্য-ভাস্কৰ্যৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ।

(গ) যিকোনো পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদ ৰক্ষণাবেক্ষণ দিবলৈ তুমি কি কি পৰামৰ্শ দিবা? উত্তৰঃ ঐতিহাসিক পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদসমূহৰ সঠিক ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে মই তলত দিয়া পৰামৰ্শসমূহ আগবঢ়াম—

• এই সম্পদসমূহ থকা এলেকাত যিকোনো ধৰণৰ নতুন নিৰ্মাণকাৰ্য বা খনন কাৰ্য সম্পূৰ্ণৰূপে নিষিদ্ধ কৰিব লাগে।

• পুৰাতাত্ত্বিক সমলসমূহৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্বৰ বিষয়ে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত ব্যাপক সজাগতা আৰু সচেতনতা গঢ়ি তুলিব লাগে।

৯। তুমি কৰা এটা ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে জনাই তোমাৰ বন্ধুলৈ এখন চিঠি লিখা। চিঠিখন লিখোঁতে তলত দিয়া দিশকেইটালৈ মন কৰিবা- 

• ভ্ৰমণ কৰা ঠাইখনৰ নাম আৰু অৱস্থিতি 

• ঠাইখনৰ ঐতিহ্য বা ইতিবৃত্ত আৰু চাবলগীয়া অনুষ্ঠান-প্রতিষ্ঠান 

• তোমাৰ ভাল লগা অভিজ্ঞতাবোৰ

উত্তৰঃ নিজে কৰা।