Class 7 Assamese Chapter 6 – তেজৰে কমলাপতি (প্ৰভা গোৱা বৰগীত) – All Textual Solutions | ASSEB Assam (Assamese Medium)

Class 7 Assamese Chapter 6 তেজৰে কমলাপতি Solutions | ASSEB Assam | Assamese Medium

সপ্তম শ্ৰেণী অসমীয়া (উন্মেষ) অধ্যায় ৬ – তেজৰে কমলাপতি (প্ৰভা গোৱা বৰগীত) সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (ASSEB / SEBA Assam – Assamese Medium)

সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া ‘উন্মেষ’ পাঠ্যপুথিৰ ষষ্ঠ অধ্যায় ‘তেজৰে কমলাপতি (প্ৰভা গোৱা বৰগীত)’ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ এক অমৰ সৃষ্টি। নতুন ASSEB (Assam State School Education Board) পাঠ্যক্ৰম আৰু নৱ্য শিক্ষা নীতিৰ (NEP) নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 6 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), MCQ আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।

‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত মাতৃ যশোদায়ে পুৱা শ্ৰীকৃষ্ণক টোপনিৰ পৰা উঠাবলৈ কৰা প্ৰভাতি আহ্বান আৰু বাল্যকালৰ সুন্দৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ্থে আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) সামৰি লোৱা হৈছে।

এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:

• ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতৰ মূল ভাৱ, ভক্তিৰস আৰু মাধৱদেৱ/শংকৰদেৱৰ ৰচনাৰ বিশদ আলোচনা।
• শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু চমু প্ৰশ্নৰ সহজ উত্তৰ।
• প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ মান্য সমাধান।
• পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু বাক্য গঠন।
• নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু MCQ সমাধান।

অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:

• শেহতীয়া ASSEB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
• ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ।
• পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।

 SCERT, অসম — সপ্তম শ্ৰেণী: অসমীয়া

অধ্যায়-6                                                            অস্পিন একাডেমী

তেজৰে কমলাপতি

পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ

মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত আধ্যাত্মিক ভাবাপন্ন এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ গীতক বৰগীত বুলি কোৱা হয়। অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰালত বৰগীতসমূহ এক অমূল্য ৰত্নস্বৰূপ। মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত বৰগীতবোৰত ঘাইকৈ শিশু কৃষ্ণৰ লীলা-খেলা, চতুৰালি আৰু দুষ্টামিৰ চিত্ৰ ফুটি উঠে। ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে মাতৃ যশোদাৰ অপৰিসীম পুত্ৰ-মৰমৰ এক জীৱন্ত ৰূপো ইয়াত দেখা যায়। প্ৰস্তুত ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিৰ জৰিয়তেও এনেকুৱাই এখন সুন্দৰ আৰু জীৱন্ত ছবি দাঙি ধৰা হৈছে।

কবি পৰিচয়: শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱঃ উত্তৰ লখিমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰৰ সমীপৱৰ্তী লেটেকুপুখুৰী নামৰ এখন গাঁৱত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোৱিন্দগিৰি ভূঞা আৰু মাতৃগৰাকী আছিল মনোৰমা। শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ আছিল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আটাইতকৈ প্ৰধান আৰু বিশ্বাসী শিষ্য। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ তিৰোভাৱৰ পাছত অসমত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ গুৰু দায়িত্ব মাধৱদেৱেই নিজৰ কান্ধত তুলি লৈছিল। এই দুজনা গুৰুৱে লগ লাগি বৰপেটা সত্ৰ, বাৰাদি সত্ৰ, গণককুছি সত্ৰ আৰু সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ আদি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী মাধৱদেৱে বৰগীত, ভটিমা, নাট আদিৰ উপৰিও ৰাজসূয় কাব্য, আদিকাণ্ড ৰামায়ণ, ভক্তি ৰত্নাৱলী আৰু জন্ম ৰহস্য আদি বিভিন্ন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিক চহকী কৰি গৈছে। ‘নামঘোষা’ হৈছে তেখেতৰ এক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আৰু অমৰ সৃষ্টি।

মূলভাৱ: শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ শীৰ্ষক বৰগীতটিত এটা মনোৰম পুৱাৰ বৰ্ণনাৰ মাজেৰে শিশু কৃষ্ণৰ প্ৰতি মাতৃ যশোদাৰ গভীৰ বাৎসল্য প্ৰেম প্ৰকাশ পাইছে। গীতটিত ৰাতিপুৱাৰ প্ৰকৃতিৰ এক অতি সুন্দৰ চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছে। প্ৰতিটো পুৱাতেই শ্ৰীকৃষ্ণই সাৰ পোৱালৈ ব্ৰজধামৰ নিবাসীসকলে আকুলতাৰে বাট চাই থাকে। পুৱাৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনাৰ জৰিয়তে কৃষ্ণৰ ৰূপক প্ৰশংসা কৰি ইয়াত গভীৰ ভক্তিভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। মাতৃ যশোদাৰ লগতে ব্ৰজৰ বোৱাৰীসকলেও পুৱা হোৱাৰ লগে লগে কৃষ্ণক সাৰ পাবলৈ অনুৰোধ জনাইছে। পদুম ফুল ফুলা, ভোমোৰাই গুণগুণোৱা আৰু ব্ৰজৰ গোপীসকলে দৈ মথা আদি কাৰ্যৰ মাজেৰে এখন নিভাঁজ গাঁৱলীয়া পুৱাৰ ছবি ফুটাই তোলা হৈছে। সকলোৱে যেন কৃষ্ণৰ চন্দ্ৰৰ দৰে ধুনীয়া মুখখনি চাবলৈহে আগ্ৰহেৰে ৰৈ আছে, সেয়া গীতটিত প্ৰকাশ পাইছে। ব্ৰজধামৰ প্ৰতিগৰাকী লোকেই কৃষ্ণৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি তেওঁলৈ সঁহাৰি জনাইছে। দাম, সুদাম আদি গৰখীয়া লগৰীয়াসকলে কৃষ্ণক জগাবলৈ মাতিছে আৰু গোপীসকলেও কৃষ্ণৰ গুণ-গান গাই গাই দৈ মথাত ব্যস্ত হৈ পৰা দেখা গৈছে।

জানি থওঁ আহাঃ

• ধ্ৰুং: ই হৈছে ধ্ৰুপদ বা ধ্ৰুৱপদৰ এটা চমু ৰূপ। ইয়াক গীতৰ ধুৰা বা দোহাৰ বুলিও আখ্যা দিয়া হয়। গীতৰ মূল সুৰ যাতে বিকৃত নহয়, তাৰ বাবে ইয়াক গীতৰ মাজে মাজে পুনৰাবৃত্তি কৰা হয়।

• পদ: পদ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰয়োগ হোৱা দুটা শাৰীৰ এক বিশেষ ছন্দ। ইয়াৰ প্ৰতিটো শাৰীতে চৈধ্যটাকৈ আখৰ নিহিত থাকে। প্ৰাচীন সাহিত্যত প্ৰথম শাৰীৰ অন্তত এডাল যতি (।) আৰু দ্বিতীয় শাৰীৰ অন্তত পূৰ্ণ যতি (।।) চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দুয়োটা শাৰীৰ একেবাৰে শেষৰ বৰ্ণটোৰ মাজত অন্ত্যমিল দেখা যায়। এই বৰগীতটিও পদ বা পয়াৰ ছন্দতে ৰচনা কৰা হৈছে।

• বৰগীত: মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ৰচনা কৰা আধ্যাত্মিক গীতসমূহকেই বৰগীত বুলি কোৱা হয়। এই গীতসমূহ ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত আৰু নিৰ্দিষ্ট ৰাগ-তালৰ মাজেৰে গোৱা হয়। গুৰু দুজনাই নিজে কেতিয়াও ‘বৰগীত’ নামটো প্ৰয়োগ কৰা নাছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ শিষ্যসকলে সমসাময়িক আন গীতবোৰৰ পৰা এই গীতখিনিক সুকীয়াকৈ ৰাখিবলৈহে ‘বৰগীত’ নামটোৰ প্ৰচলন কৰে।

• ব্ৰজাৱলী ভাষা: ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ সংমিশ্ৰিত কৃটিম ভাষা। অসমীয়া, বাংলা আৰু মৈথিলী আদি বিভিন্ন ভাষাৰ শব্দৰ সংমিশ্ৰণত এই ভাষাৰ সৃষ্টি হৈছে। মধ্যযুগৰ উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতৰ বৈষ্ণৱ কবিসকলে এই ভাষাতে তেওঁলোকৰ গীত আৰু পদসমূহ ৰচনা কৰিছিল। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱেও তেখেতসকলৰ অমৰ সৃষ্টি নাট আৰু বৰগীতসমূহ এই ব্ৰজাৱলী ভাষাতেই ৰচনা কৰি গৈছে।

বৰগীতটোত থকা শব্দবোৰৰ অৰ্থ জানো আহা-

শব্দ	অর্থ
কমলাপতি	লক্ষ্মীপতি, বিষ্ণু, ভগৱান
কহয়	কয়
গেল	গ’ল
গোৱাল	গৰু-ম’হৰ প্ৰতিপালক
চান্দ	চন্দ্র, জোন
তপসাইলা	তপস্যা কৰি, তপস্যাৰ বলত
তিমিৰ	আন্ধাৰ; তমসা
তুৱা	তোমাৰ
তেজৰে	এৰা; ত্যাগ কৰা
ধৱলী	বগা বৰণ
ধেনু	পোৱালি হোৱা গাই, খীৰতী গাই
নিন্দ	নিদ্রা, টোপনি, ঘুমটি
পৰভাত	প্রভাত, পুৱা
পেখোঁ	দেখোঁ, চাওঁ
ফেৰিয়া	ফালি
বাথান	গৰু আৰু ম’হৰ খুঁটি
বিকশিত	ফুলা, প্রস্ফুটিত
বিদুৰ	আঁতৰা, অধিক দূৰত থকা
বেণু	বাঁহী, মুৰুলী
ব্রজবধূ	ব্ৰজধামৰ বোৱাৰী
ভ্ৰমৰ	ভোমোৰা
ৰয়নী	ৰজনী, ৰাতি
ৰবি	সূর্য
ৰাখোৱাল	গৰখীয়া, ৰখীয়া
শতপত্র	পদুম
শিঙা	শিঙেৰে সজা ফুঁ দি বজোৱা এবিধ বাদ্য যন্ত্র
সকালে	পুৱা
সুৰভী	কামধেনু, ইচ্ছা কৰিলে যিহকে লাগে তাকে দিব পৰা গাই
হাম্বালাবে	হেম্বেলিয়ায়
ত্ৰিজগত	স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, পাতাল
বৎস	পোৱালি

পাঠভিত্তিক: ক্রিয়া-কলাপ

১। খালী ঠাই পূৰ কৰি খালী ঠাইত বহুওৱা শব্দকেইটাৰ অৰ্থ লিখা 

ৰয়নী বিদুৰ দিশ ধৱলী বৰণ। 

তিমিৰ ফেৰিয়া বাজ ৰবিৰ কিৰণ।। 

শতপত্র বিকশিত ভ্ৰমৰ উৰায়। 

ব্রজবধূ দধি মথে তুৱা গুণ গাই।।

উত্তৰঃ

শব্দ	অর্থ
ধৱলী	বগা বৰণ
তিমিৰ	আন্ধাৰ; তমসা
ৰবি	সূর্য
ভ্ৰমৰ	ভোমোৰা
দধি	গাখীৰ
তুৱা	তোমাৰ

২। বৰগীতটোৰ ভাবৰ লগত সংগতি ৰাখি ‘ক’ অংশৰ লগত ‘খ’ অংশ আঁচ টানি মিলোৱা- 

উত্তৰঃ

• তেজৰে কমলাপতি পৰভাতে নিন্দ -> হে নাৰায়ণ, পুৱা হ’ল, টোপনি এৰা।

• তিমিৰ ফেৰিয়া বাজ ৰবিৰ কিৰণ -> আন্ধাৰ ফালি সূৰুযৰ পোহৰ ওলাইছে

• ব্রজবধূ দধি মথে তুবা গুণ গাই -> ব্ৰজধামৰ বোৱাৰীসকলে তোমাৰ গুণ গাই দৈ মথে।

• সুৰতী চাৰিতে লাগে উঠৰে গোপাল -> হে গোপাল, সুৰভী গাইক চৰাবলৈ যাব লাগে, সোনকালে উঠা

৩। বৰগীতটোত প্ৰকাশ পোৱা পুৱাৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ এটি বর্ণনা দিয়া। 

উত্তৰঃ মাক যশোদাই নিজৰ মৰমৰ পুত্ৰ শিশু শ্ৰীকৃষ্ণক ৰাতিপুৱা শুই থকা অৱস্থাৰ পৰা জগাবলৈ প্ৰয়াস কৰোঁতে পুৱাৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনা এনেদৰে দাঙি ধৰিছে— আন্ধাৰ দূৰীভূত হৈ চৌদিশ পোহৰাই সূৰ্যৰ ৰশ্মি ধৰালৈ নামি আহিছে। পুখুৰীত পদুম ফুলবোৰ ফুলি উঠিছে আৰু তাৰ চাৰিওফালে ভোমোৰাবোৰে গুণগুণাই উৰি ফুৰিছে। ব্ৰজধামৰ বোৱাৰীসকলে শ্ৰীকৃষ্ণৰ গুণ-গান গাই গাই দধি বা দৈ মথাত ব্যস্ত হৈ পৰিছে। শ্ৰীকৃষ্ণৰ সমনীয়াসকল যেনে দাম, সুদাম আদি গৰখীয়াবোৰেও তেওঁক নাম কাঢ়ি মাতিবলৈ ধৰিছে। ককায়েক বলোৰামে ইতিমধ্যে শোৱাপাটী এৰি উঠিছে। আনহাতে, ৰজা নন্দই গৰুৰ খুঁটিলৈ বুলি খোজ লৈছে আৰু গৰখীয়াসকলেও নিজৰ নিজৰ গৰুৰ জাক লৈ পথাৰলৈ গৈছে। সেয়েহে শ্ৰীকৃষ্ণয়ো এতিয়া শুই উঠি কামধেনু বা সুৰভী গাইজনী চৰাবলৈ নিবৰ হ’ল। মাক যশোদাই কৃষ্ণক পলম নকৰি সোনকালে উঠিবলৈ আৰু হাতত বেত, বেণু বা বাঁহী, শিঙা লগতে খাবলৈ ক্ষীৰ-লৱণু লৈ গৰু চৰাবলৈ যাবলৈ আহ্বান জনাইছে।

৪। তলত দিয়া প্রশ্নবোৰৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা।

(ক) বৰগীতটিত ‘কমলাপতি’ বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে? 

 উত্তৰ: ইয়াত শ্ৰীকৃষ্ণক বুজোৱা হৈছে।

(খ) ‘তিমিৰ ফেৰিয়া বাজ’- আন্ধাৰ ফালি কি ওলায়? 

 উত্তৰ: সূৰ্যৰ পোহৰ বা কিৰণ।

(গ) ‘নন্দ গেল বাথানে গোৱাল গেল পাল’-ইয়াত ‘বাথান’ শব্দটোৱে-কি বুজাইছে?      উত্তৰ: গৰু-ম’হ ৰখা ঠাই বা খুঁটিক বুজাইছে।

(ঘ) ‘কহয় মাধৰ মাই’- ‘মাই’ বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে?

 উত্তৰ: মাতৃ যশোদাক কোৱা হৈছে।

(ঙ) ত্ৰিজগতৰ পতি কোন?

 উত্তৰ: ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ।

৫। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ লিখা। 

(ক) যশোদাই কৃষ্ণক পুৱা কিয় জগাইছিল?

উত্তৰ: পুৱাৰ ভাগত সুৰভী নামৰ গাইজনী পথাৰলৈ চৰাবলৈ নিবৰ বাবেই যশোদাই শ্ৰীকৃষ্ণক জগাইছিল।

(খ) যশোদাই কৃষ্ণক মৰমতে কি কি নামেৰে মাতিছিল? 

উত্তৰ: যশোদাই মৰমতে কৃষ্ণক মাধৱ, গোপাল, কনক, বালক, গোবিন্দ আৰু কমলাপতি আদি বিভিন্ন নামেৰে সম্বোধন কৰিছিল।

(গ) পুত্র-কৃষ্ণক যশোদাই কি কি কথা কৈ টোপনিৰ পৰা জগাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল? 

উত্তৰ: পুৱা মাতৃ যশোদাই শ্ৰীকৃষ্ণক শুৱাপাটীৰ পৰা জগাবলৈ এনেদৰে অনুৰোধ কৰিছিল— হে কৃষ্ণ, ৰাতিৰ আন্ধাৰ আঁতৰি গৈ সূৰ্য উদয় হ’ল আৰু চাৰিওফালে পোহৰ বিয়পি পৰিল। পদুম ফুলবোৰ ফুলি উঠিছে আৰু ভোমোৰাবোৰো উৰিবলৈ ধৰিছে। ব্ৰজৰ গোপীসকলে তোমাৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি দৈ মথিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ৰজা নন্দও বাথানলৈ ওলাই গ’ল। গৰখীয়াসকলেও নিজৰ গৰুৰ পাল লৈ ইতিমধ্যে পথাৰলৈ গৈছে। তোমাৰ প্ৰিয় সখা দাম আৰু সুদামাও আহি তোমাক নাম ধৰি মাতিবলৈ ধৰিছে। গতিকে তুমিও এতিয়া পলম নকৰি সোনকালে শুই উঠা আৰু সুৰভী গাইজনী চৰাবলৈ যোৱা।

(ঘ) গোৱালসকলে গৰু চৰাবলৈ যাওঁতে লগত কি কি বাদ্যযন্ত্র আৰু খাদ্য সামগ্রী লৈ গৈছিল?  

উত্তৰ: গৰখীয়াসকলে গৰু চৰাবলৈ যোৱাৰ সময়ত লগত ক্ষীৰ আৰু লৱণু আদি খাদ্যসামগ্ৰী নিছিল। লগতে বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে শিঙা, বেণু (বাঁহী) আৰু বেত লৈ গৈছিল।

৬। কোনে, কাক, কিয় কৈছিল লিখা।

                    তেজৰে কমলাপতি পৰভাতে নিন্দ। 

                 তেৰি চান্দ মুখ পেখোঁ উঠৰে গোবিন্দ। 

উত্তৰ: প্ৰদত্ত কথাফাঁকি মাতৃ যশোদাই নিজৰ পুত্ৰ শিশু শ্ৰীকৃষ্ণক পুৱা টোপনিৰ পৰা জগাবলৈ উদ্দেশ্যি কৈছিল। তেওঁ কৈছিল— হে কমলাপতি, এতিয়া পুৱা হ’ল, তুমি শোৱাপাটী এৰা। তোমাৰ জোনৰ দৰে ধুনীয়া মুখখনি চাবলৈ মোৰ বৰকৈ হেঁপাহ জাগিছে।

৭। (ক) প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰিবলৈ শিকোঁ আহা-

                ‘কহয় মাধৱ মাই! কিনু তপসাইলা।

              ত্ৰিজগত পতি হৰি ৰাখোৱাল পাইলা’।।

উত্তৰঃ

প্ৰসংগ: প্ৰদত্ত পদফাঁকি মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা বিৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ নামৰ বৰগীতটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।

সংগতি: বৰগীতটিৰ একেবাৰে শেষৰ ফালে ৰচক মাধৱদেৱে যশোদাই পূৰ্বজন্মত কি কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল যাৰ ফলত তেওঁ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক নিজৰ পুত্ৰ হিচাপে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল, তাকেই জানিবলৈ বিচাৰিছে।

ব্যাখ্যা: সৰ্বশক্তিমান ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক মাতৃ যশোদাই আন সাধাৰণ ল’ৰাৰ দৰেই পুৱা টোপনিৰ পৰা জগাই অন্যান্য গৰখীয়া লগৰীয়াৰ সৈতে গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াইছিল। বৰগীতটিৰ এই বৰ্ণনাত শ্ৰীকৃষ্ণই মানৱ ৰূপ ধাৰণ কৰি কৰা বিভিন্ন মানৱীয় কাৰ্যকলাপ সুন্দৰকৈ ফুটি উঠিছে। বৰগীতটিৰ সামৰণিত কবি শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে প্ৰশ্ন কৰিছে যে, ত্ৰিভুৱনৰ গৰাকী ভগৱানক যশোদাই কি এনে পুণ্য বা তপস্যাৰ ফলত নিজৰ পুত্ৰৰূপে লাভ কৰিলে! কিয়নো স্বৰ্গ, মৰ্ত্য আৰু পাতালৰ অধিপতিক পুত্ৰ হিচাপে পোৱাটো কোনো সাধাৰণ কথা নহয়। নিশ্চয়কৈ অশেষ সাধনা আৰু তপস্যাৰ বলতহে যশোদাই শ্ৰীকৃষ্ণক মানৱ ৰূপত পুত্ৰ হিচাপে লাভ কৰাৰ সৌভাগ্য অৰ্জন কৰিছে বুলি কবিয়ে ক’ব বিচাৰিছে। এজন সাধাৰণ গৰখীয়া ল’ৰাৰ দৰেই কৃষ্ণই যশোদাৰ পুত্ৰৰ সকলো দায়িত্ব পালন কৰিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে শ্ৰীকৃষ্ণৰ অপাৰ মহিমা প্ৰকাশ পোৱাৰ লগতে তেওঁৰ মানৱীয় লীলা-খেলাই ভক্তৰ মনত ভক্তিৰসৰ সঞ্চাৰ কৰিছে।

(খ) তলত দিয়া পদকেইফাঁকি প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা-

                      ৰয়নী বিদূৰ দিশ ধৱলী বৰণ। 

                   তিমিৰ ফেৰিয়া বাজ ৰবিৰ কিৰণ।।

উত্তৰঃ

প্ৰসংগ: উদ্ধৃত পদফাঁকি মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ শীৰ্ষক বৰগীতটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।

সংগতি: মাক যশোদাই পুৱাৰ ভাগত শিশু কৃষ্ণক টোপনিৰ পৰা জগাবলৈ কি কি উপায় বা কথাৰ অৱতাৰণা কৰিছিল, তাকেই বৰগীতটিত সুন্দৰকৈ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

ব্যাখ্যা: ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক মাতৃ যশোদাই এজন সাধাৰণ মানৱ শিশুৰ দৰেই পুৱাতে জগাই আন আন গোপবালকসকলৰ সৈতে গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াব বিচাৰিছে। বৰগীতটিত শ্ৰীকৃষ্ণৰ এই মানৱীয় কাৰ্যকলাপসমূহ বৰ সুন্দৰকৈ প্ৰতিফলিত হৈছে। পুৱা শ্ৰীকৃষ্ণক শোৱাপাটীৰ পৰা জগাবলৈ মাতৃ যশোদাই নানা ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক বৰ্ণনা আৰু মধুৰ কথাৰে তেওঁক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। যশোদাই কৈছে— হে মোৰ মৰমৰ পুত্ৰ, এতিয়া ৰাতিৰ আন্ধাৰ দূৰ হ’ল আৰু চাৰিওফালে সূৰ্যৰ পোহৰ বিয়পি পৰিছে। পুখুৰীত পদুম ফুলবোৰ ফুলি উঠিছে আৰু তাৰ ওপৰত ভোমোৰাই উৰি ফুৰিছে। গতিকে তুমি এতিয়া শুই উঠা আৰু সুৰভী গাইজনীক পথাৰলৈ চৰাবলৈ লৈ যোৱা।

(গ) তলত দিয়া পদকেইফাঁকি প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা-

শতপত্র বিকশিত ভ্ৰমৰ উৰায়। 

ব্রজবধূ দধি মথে তুৱা গুণ গাই।।

উত্তৰঃ

প্ৰসংগ: প্ৰদত্ত পদফাঁকি শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ বিৰচিত ‘তেজৰে কমলাপতি’ নামৰ বৰগীতটিৰ পৰা লোৱা হৈছে।

সংগতি: ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক মাতৃ যশোদাই এজন সাধাৰণ ল’ৰাৰ দৰে পুৱা জগাই আন গোপবালকসকলৰ লগত গৰু চৰাবলৈ পঠিয়াবলৈ বিচৰা কাৰ্য ইয়াত প্ৰকাশ পাইছে। শিশু কৃষ্ণক জগাবলৈ মাতৃ যশোদাই কৃষ্ণৰ নানা গুণ-গৰিমাৰ কথা উল্লেখ কৰিবলগীয়া হৈছে।

ব্যাখ্যা: মাক যশোদাই কৃষ্ণক জগাবলৈ কৈছে— হে মোৰ সোণ, ৰাতিৰ আন্ধাৰ আঁতৰি এতিয়া সূৰ্যৰ ৰশ্মি পৰিছেহি। পানীৰ বুকুত পদুম ফুল ফুলি উঠিছে আৰু তাৰ চাৰিওকাষে ভোমোৰাবোৰ উৰিছে। ব্ৰজধামৰ বোৱাৰীসকলে পুৱাতেই উঠি তোমাৰ গুণ-নাম গাই গাই গাখীৰ মথিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। গতিকে তুমিও এতিয়া টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱা আৰু আন লগৰীয়াসকলৰ সৈতে সুৰভী গাইজনী চৰাবলৈ পথাৰলৈ যোৱা।

৮। শব্দৰ খেল খেলোঁ আহা-

 (ক) বৰগীতটিত এনেকুৱা এটা পাঁচ আখৰীয়া শব্দ আছে, যিটোৰ- 

• প্রথম আৰু দ্বিতীয় আখৰ মিলি তাকৰ বুজায়। 

• দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় আখৰ মিলি এবিধ বাটিৰ নিচিনা, চৰুতকৈ সৰু মাটিৰ মাত্র বুজায়। 

– প্রথম আখৰ তিনিটা মিলি এবিধ সৰু টেঙা ফলক বুজায়। 

• শেষৰ দুটা আখৰ মিলি স্বামী, অধিপতি বা গৰাকীক বুজায়। পাঠটিৰ পৰা শব্দটো বিচাৰি উলিয়াই লিখা-

 উত্তৰ: কমলাপতি।

(খ) এতিয়া শব্দটোৰ তৃতীয় আখৰটোৰ পৰা ‘আ-কাৰ’ আঁতৰাই দিলে তাৰ- 

• প্ৰথম আৰু তৃতীয় আখৰ মিলি এবাৰ ফল ধৰি মৰি যোৱা এবিধ গছ আৰু তাৰ ফল বুজোৱা শব্দটো হ’ল-  

উত্তৰ: কল। 

• দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় আখৰ মিলি আমৰ ফুল বুজোৱা শব্দটো হ’ব-

 উত্তৰ: মল। 

• প্ৰথম তিনিটা আখৰ মিলি পদুম ফুল বুজোৱা শব্দটো হ’ব- 

উত্তৰ: কমল।

৯। প্রাচীন অসমীয়া শব্দবোৰৰ লগত আধুনিক অসমীয়া ৰূপবোৰ মিলাওঁ আহা- উত্তৰঃ

প্রাচীন অসমীয়া ৰূপ	আধুনিক অসমীয়া ৰূপ
ৰয়নী	ৰাতি
ভ্ৰমৰ	ভোমোৰা
ডাকে	মাতে
ফেৰিয়া	ফালি
গেল	গ’ল
তিমিৰ	আন্ধাৰ

১০। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ তিনিটাকৈ সমার্থক শব্দ লিখা-

 উত্তৰঃ

• চান্দ: চন্দ্র, জোন, শশী

• ৰবি: বেলি, সূর্য, ভাস্কৰ

• কিৰণ: জ্যোতি, আভা, প্রভা

• পতি: স্বামী, ভর্তা, গিৰিয়েক

১১। তলত দিয়া শব্দবিলাকত কি বিধি মতে মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ ব্যৱহাৰ হৈছে লিখা। 

বৰণ, কিৰণ, গুণ, বেণু

উত্তৰঃ

• বৰণ: ‘ঋ’, ‘ৰ’, ‘ষ’ৰ পাছত দন্ত্য ‘ন’ সলনি হৈ মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ বহে।

• কিৰণ: ‘ঋ’, ‘ৰ’, ‘ষ’ৰ পাছত থকা দন্ত্য ‘ন’ৰ ঠাইত মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ হয়।

• গুণ: এই শব্দটোত স্বাভাৱিকভাৱেই মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ৰ ব্যৱহাৰ হয়।

• বেণু: এই শব্দটোতো স্বাভাৱিকভাৱে মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ প্ৰয়োগ হয়।

১২। ‘তেজৰে কমলাপতি’ বৰগীতটিত থকা অনুপ্রাস অলংকাৰবোৰ বাছি উলিয়াই লিখা-  

উত্তৰঃ বৰগীতটিত থকা অনুপ্রাস অলংকাৰবোৰ হ’ল—

• বৰণ – কিৰণ

• বেণু – ধেনু

• নিন্দ – গোবিন্দ

• নাম – ৰাম

• উৰাই – গাই

• পাল – গোপাল