Class 7 Assamese Chapter 12 আত্মৰক্ষা Solutions | ASSEB Assam | Assamese Medium
সপ্তম শ্ৰেণী অসমীয়া (উন্মেষ) অধ্যায় ১২ – আত্মৰক্ষা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (ASSEB / SEBA Assam – Assamese Medium)
সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া ‘উন্মেষ’ পাঠ্যপুথিৰ দ্বাদশ অধ্যায় ‘আত্মৰক্ষা’ দৈনন্দিন জীৱনত বিপদ-আপদৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰা আৰু মানসিক তথা শাৰীৰিকভাৱে সজাগ হৈ থকাৰ কৌশল শিকোৱা এটা অতি ব্যৱহাৰিক পাঠ। নতুন ASSEB (Assam State School Education Board) পাঠ্যক্ৰম আৰু নৱ্য শিক্ষা নীতিৰ (NEP) নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 12 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), MCQ আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘আত্মৰক্ষা’ পাঠটিত আত্মৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা, আত্মবিশ্বাস, সাহস আৰু জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিত ল’বলগীয়া সাৱধানতাৰ বিষয়ে সুন্দৰভাৱে দাঙি ধৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ্থে আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) সামৰি লোৱা হৈছে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- ‘আত্মৰক্ষা’ পাঠৰ মূল ভাৱ, আত্মৰক্ষা কৌশল আৰু সজাগতাৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু চমু প্ৰশ্নৰ সহজ উত্তৰ।
- প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ মান্য সমাধান।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু বাক্য গঠন।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু MCQ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া ASSEB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 7 Assamese (উন্মেষ) Textbook Solutions & MCQs | ASSEB New Syllabus 2026-27
New Version Updated!
According to New Syllabus of 2026-27 (By ASSEB/SEBA)
Get comprehensive preparation for Class 7 Assamese (উন্মেষ) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest 2026-27 ASSEB syllabus.
Perfect for building a strong foundation for future HSLC 2027 exams and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
SCERT, অসম — সপ্তম শ্ৰেণী: অসমীয়া
আত্মৰক্ষা
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
পাঠভিত্তিক: ক্রিয়া-কলাপ
১। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা।
(ক) সপোন সাকাৰ কৰিবৰ বাবে কি প্রয়োজন বুলি পাঠটোত কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ জীৱনৰ লক্ষ্য তথা সপোন বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ নেৰানেপেৰা চেষ্টা বা অধ্যৱসায়ৰ নিতান্তই প্ৰয়োজন।
(খ) আত্মৰক্ষা মানে কি?
উত্তৰঃ বিপৰ্যয় বা বিপদৰ সময়ত নিজৰ জীৱন তথা শৰীৰক নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰা কাৰ্যকে আত্মৰক্ষা বোলা হয়।
(গ) আমি আমাৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক আত্মৰক্ষাৰ কৌশল শিকাব লাগিব বৌ”- এই কথাষাৰ কোনে কাক কৈছিল?
উত্তৰঃ উল্লিখিত কথাষাৰ অতনুৰ খুড়া মনোজৰ মুখৰ আছিল আৰু তেওঁ অতনুৰ মাতৃক সম্বোধন কৰি এইদৰে কৈছিল।
(ঘ) অতনুৱে কি পঢ়ি ভাল পাইছিল?
উত্তৰঃ অতনুৱে বিভিন্ন ধৰণৰ সাধু বা গল্পৰ কিতাপ অধ্যয়ন কৰি অতিশয় আনন্দ লাভ কৰিছিল।
(ঙ) গল্পটোত মৰমিয়াল আৰু ৰসিক ব্যক্তি বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ প্ৰস্তুত কাহিনীটোত বাখ্যা কৰা অনুসৰি গাঁৱৰ স্থানীয় চিকিৎসক ডাক্তৰ কাকতিদেৱক এজন অত্যন্ত দয়ালু আৰু হাস্যৰসিক প্ৰকৃতিৰ লোক বুলি অভিহিত কৰা হৈছে।
(চ) অতনুৱে ডাঙৰ হৈ কি কি হ’ব বিচাৰিছিল আৰু কিয় বিচাৰিছিল?
উত্তৰঃ অতনুৱে ভৱিষ্যতে পিতৃৰ দৰে এজন সফল ব্যৱসায়ী, দিব্যেন্দু সৰকাৰ ছাৰৰ নিচিনা শিক্ষক, আকাশত উৰাজাহাজ চলোৱা মৃণাল দাদাৰ দৰে বৈমানিক (পাইলট), মনোজ খুড়াৰ নিচিনা আৰক্ষী বিষয়া আৰু ওচৰৰ চুবুৰীয়া ৰজত দাদাৰ দৰে সামৰিক বিষয়া হোৱাৰ হেঁপাহ পুহি ৰাখিছিল। তেওঁ মনোজ খুড়াৰ আদৰ্শৰে এজন যোগ্য আৰক্ষী বিষয়া হৈ সমাজৰ নিষ্পাপ কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত কৰাৰ কথা ভাবিছিল আৰু লগতে সেনা বাহিনীত ভৰ্তি হৈ দেশমাতৃৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ গুৰু দায়িত্ব কান্ধ পাতি ল’ব খুজিছিল।
(ছ) মনোজৰ খুৰাকে অতনুৰ মাকৰ আগত কি বিষয়ত আশংকা প্রকাশ কৰিছিল?
উত্তৰঃ মনোজ খুৰাই অতনুৰ মাকৰ সন্মুখত বৰ্তমানৰ সমাজত কনমানি আৰু নিৰীহ ল’ৰা-ছোৱালীসমূহৰ নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত নোহোৱা বিষয়টোক লৈ গভীৰ উদ্বেগ তথা আশংকা ব্যক্ত কৰিছিল。
(জ) আত্মৰক্ষা শব্দটো প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়বাৰ অতনুৱে কাৰ কাৰ মুখত শুনিছিল?
উত্তৰঃ অতনুৱে উক্ত শব্দটো পোনপ্ৰথমে তেওঁলোকৰ নতুন শিক্ষয়িত্ৰী মনালিছা বাইদেউৰ পৰা আৰু দ্বিতীয়বাৰ নিজৰ খুড়া মনোজৰ পৰা শুনিবলৈ পাইছিল。
(ঝ) কাৰোবাৰ স্পর্শ বেয়া বুলি কেনেকৈ সহজতে গম পাব পাৰি?
উত্তৰঃ কোনো এজন ব্যক্তিতে আমাক সাদৰ বা মৰম কৰাৰ সময়ত যদি তেওঁৰ গাৰ স্পৰ্শত আমি নিজকে অস্বস্তিকৰ বা অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰোঁ, তেন্তে সেই স্পৰ্শটোক অসৎ বা বেয়া বুলি অতি সহজে বুজিব পাৰি。
(ঞ) ডাক্তৰ কাকতিয়ে অতনুৰ জীৱনৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰাত কিবা অৰিহণা যোগাইছিলনে? গল্পটিৰ কোনখিনি কথাৰ পৰা ডাক্তৰ কাকতিৰ অৰিহণা স্পষ্ট হৈছে লিখা।
উত্তৰঃ নিশ্চয়, ডাক্তৰ কাকতিয়ে অতনুক জীৱনৰ প্ৰকৃত লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল। তেওঁ অতনুক বুজাইছিল যে ভৱিষ্যতে এজন শক্তিশালী আৰক্ষী বিষয়া হ’বলৈ হ’লে শৰীৰটো আটিল আৰু নিৰোগী হ’ব লাগিব, কাৰণ শাৰীৰিক স্বাস্থ্য অটুট নাথাকিলে মানুহে জীৱনৰ কোনো অভিলাষেই পূৰণ কৰিব নোৱাৰে।
(ট) অতনুৱে অৱশেষত নিজৰ জীৱনৰ লক্ষ্য ঠিৰাং কৰিব পাৰিলেনে?
উত্তৰঃ নাই, অতনুৱে শেষলৈকে নিজৰ ভৱিষ্যত জীৱনৰ কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য চূড়ান্ত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল।
২। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ আলোচনা কৰি লিখা।
(ক) মনালিছা বৰুৱা বাইদেৱে জীৱনৰ লক্ষ্যৰ বিষয়ে অতনুহঁতৰ শ্ৰেণীত কি কৈছিল?
উত্তৰঃ নতুন শিক্ষয়িত্ৰী মনালিছা বৰুৱা বাইদেৱে শ্ৰেণীকোঠাত অতনুহঁতক উদ্দেশ্যি জীৱনৰ লক্ষ্য সন্দৰ্ভত এক সাৰুৱা উপদেশ দিছিল। তেওঁ বুজাইছিল যে লক্ষ্য অবিহনে মানুহৰ জীৱনটো বঠা নোহোৱা নাৱৰ দৰেই দিশহাৰা হৈ পৰে, গতিকে জীৱনত এটা স্পষ্ট উদ্দেশ্য থাকিব লাগিব, সেই উদ্দেশ্য পূৰণৰ বাবে মনত সপোন থাকিব লাগিব আৰু সেই সপোনক বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰিবলৈ হ’লে অহৰহ অধ্যৱসায় বা পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব।
(খ) অতনুৱে আৰক্ষী বিষয়া হ’ম বুলি কিয় ভাবিছিল? এই প্ৰেৰণা তেওঁ কাৰ পৰা পাইছিল?
উত্তৰঃ অতনুৱে ভৱিষ্যতে এজন যোগ্য আৰক্ষী বিষয়া হৈ সমাজৰ নিষ্পাপ শিশুসকলৰ বাবে এখন সুসুৰক্ষিত পৰিৱেশ গঢ়ি তুলিবলৈ বিচাৰিছিল। এই পবিত্ৰ কৰ্মৰ বাবে তেওঁ প্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল পিতৃৰ পুৰণি সহপাঠী তথা তেওঁলোকৰ চহৰলৈ বদলি হৈ অহা মনোজ খুড়াৰ পৰা।
(গ) দেশৰ সৈনিকসকলৰ প্ৰতি অতনুৰ মনত কিহৰ বাবে কৃতজ্ঞতাৰ ভাব জাগিছিল?
উত্তৰঃ অতনুহঁতৰ চুবুৰীৰে ৰজত দাদাই অলপতে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত ভৰ্তি হৈ দেশৰ সীমান্ত ৰক্ষাৰ্থে দুৰ্গম কাশ্মীৰ প্ৰান্তত নিয়োজিত হৈ আছে। দেশৰ সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত আমাৰ সুৰক্ষা বাহিনীৰ জোৱানসকলে এনেবোৰ অতি কঠিন আৰু দুৰ্গম অঞ্চলতো দিনে-নিশাই পহৰা দি থাকে, তেওঁলোকৰ এই নিস্বার্থ ত্যাগ আৰু কৰ্তব্যপৰায়ণতাৰ বাবেই আমি ঘৰৰ ভিতৰত শান্তিত আৰু নিৰাপদে থাকিবলৈ সমৰ্থ হৈছোঁ। এই মহান কথাষাৰ উপলব্ধি কৰিয়েই অতনুৰ মনত দেশৰ বীৰ জোৱানসকলৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা তথা কৃতজ্ঞতাৰ ভাৱ জাগ্ৰত হৈছিল।
(ঘ) সু-স্বাস্থ্যৰ বাবে আমি কি কি উপায় অৱলম্বন কৰিব লাগে?
উত্তৰঃ শৰীৰটো নিৰোগী আৰু সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ আমি সকলোৱে দৈনন্দিন জীৱনত তলত বৰ্ণিত স্বাস্থ্যসন্মত নীতিসমূহ মানি চলা উচিত—
১) শৰীৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পুষ্টিযুক্ত খাদ্য যেনে ভিন ভিন সেউজীয়া শাক-পাচলি, সতেজ ফল-মূল, গাখীৰ আৰু দাইল জাতীয় আহাৰ গ্ৰহণ কৰা।
২) প্ৰতিদিনে নিয়মীয়াকৈ শাৰীৰিক কচৰৎ বা ব্যায়াম কৰা; যেনে— দৌৰা, চাইকেল চলোৱা, খোজকঢ়া আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ খেল-ধেমালিত ভাগ লোৱা।
৩) দৈনিক নূন্যতম ৭ ৰ পৰা ৮ ঘণ্টা সুন্দৰকৈ টোপনি যোৱা।
৪) নিজৰ শৰীৰৰ অনবৰতে যত্ন লোৱা; যেনে— প্ৰতিদিনে গা ধোৱা, দাঁত পৰিষ্কাৰ কৰা, খোৱাৰ আগতে হাত ধোৱা আৰু চাফ-চিকুণ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰা।
৫) দিনটোৰ ভিতৰত শৰীৰৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে বিশুদ্ধ পানী গ্ৰহণ কৰা।
৬) মনটো অনবৰতে শান্ত আৰু প্ৰফুল্লিত কৰি ৰখাৰ লগতে কু-চিন্তাৰ পৰা আঁতৰত থকা।
৭) স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকাৰক যিকোনো নিচাজাতীয় বা ৰাগিয়াল বস্তু গ্ৰহণ কৰাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ আঁতৰি থকা ইত্যাদি।
(ঙ) স্বাস্থ্য সুৰক্ষাহে জীৱনৰ মূল কথা-ইয়াৰ সাপেক্ষে তিনিটা যুক্তি দিয়া।
উত্তৰঃ মানুহৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্পদ হৈছে স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰাটো, এই কথাষাৰৰ সপক্ষে তিনিটা গুৰুত্বপূৰ্ণ যুক্তি তলত আগবঢ়োৱা হ’ll—
১) এটা সুস্থ আৰু নিৰোগী শৰীৰেহে এজন ব্যক্তিক তেওঁৰ লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ পথত সফলতাৰে আগুৱাই লৈ যোৱাত সহায় কৰে।
২) ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে শাৰীৰিকভাৱে সুস্থ থাকিলেহে তেওঁলোকৰ অধ্যয়নত মন বহে আৰু পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে সু-ফলাফল লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
৩) সু-স্বাস্থ্য অটুট বৰ্তি থাকিলেহে মানৱ সমাজে দীৰ্ঘায়ু লাভ কৰাৰ সমান্তৰালকৈ এক নিৰোগী জীৱন অতিবাহিত কৰিব পাৰে।
৩। তলত দিয়া প্ৰশ্নকেইটাৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা-
• ডাক্তৰ কাকতিয়ে অতনুক কোৱা কথাখিনিৰ মূল উদ্দেশ্য তলৰ কোনটো নহয়?
(ক) অতনুৰ জীৱনৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰা।
(খ) অতনুক সতেজ খাদ্য খাবলৈ উদগনি জনোৱা
(গ) অতনুক এজন ভাল আৰক্ষী বিষয়া হ’বলৈ উদগনি জনোৱা
(ঘ) অতনুক স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ ৰীতি শিকোৱা।
উত্তৰঃ (ক) অতনুৰ জীৱনৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰা।
• গল্পটোৰ মূল বিষয়বস্তু কি?
(ক) স্বাস্থ্য সচেতনতা
(খ) আত্মৰক্ষা
(গ) শৰীৰ চৰ্চا
(ঘ) প্ৰতিৰক্ষা
উত্তৰঃ (খ) আত্মৰক্ষা
৪। প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা-
(ক) লক্ষ্যহীন জীৱন ব’ঠাহীন নাৱৰ দৰে।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: প্ৰদত্ত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ উক্তিটো আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত ‘আত্মৰক্ষা’ নামৰ কাহিনীটিৰ পৰা চয়ন কৰা হৈছে।
সংগতি: মানুহৰ ভৱিষ্যত জীৱন গঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত এটা সুনিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য বা লক্ষ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা কিমান গভীৰ, তাকেই বুজাবলৈ গৈ শিক্ষয়িত্ৰীগৰাকীয়ে এই বাক্যশাৰী অৱতাৰণা কৰিছে।
ব্যাখ্যা: এখন নাৱক সঠিক দিশত পৰিচালিত কৰি গন্তব্য স্থানলৈ লৈ যাবৰ বাবে নাৱৰীয়াৰ হাতত বঠা থকাটো আটাইতকৈ জৰুৰী। বঠা নোহোৱা নাও এখন নদীৰ সোঁতত বা বতাহৰ কোবত ইফালে-সিফালে উটি গৈ এক অনিশ্চিত বিপদত পৰে আৰু কেতিয়াও পাৰ পাব নোৱাৰে। ঠিক সেইদৰেই, যিজন মানুহৰ জীৱনত কোনো নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য বা উদ্দেশ্য নাথাকে, তেওঁৰ জীৱনৰ সকলো শ্ৰম আৰু প্ৰয়াস অৰ্থহীন হৈ পৰে। লক্ষ্যহীন মানুহে ভৱিষ্যতে সমাজত এজন সফল আৰু প্ৰতিষ্ঠিত ব্যক্তি হিচাপে নিজকে গঢ়ি তুলিব নোৱাৰে। গতিকে মানৱ জীৱনটোক অৰ্থপূৰ্ণ, শৃংখলাবদ্ধ আৰু সফল কৰিবলৈ হ’লে ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই এক সঠিক উদ্দেশ্য অৰ্থাৎ জীৱনৰ ‘বঠা’ স্থিৰ কৰি আগবাঢ়ি যোৱাটো একান্ত বাঞ্চনীয়।
(খ) দেহা থাকিলেহে বেহা।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: প্ৰদত্ত প্ৰবচনসদৃশ ফাঁকি আমাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ‘আত্মৰক্ষা’ নামৰ পাঠটোৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।
সংগতি: মানুহৰ জীৱনত শাৰীৰিক সুস্থতা আৰু নিৰোগী শৰীৰৰ গুৰুত্ব কিমান অপৰিসীম, তাকেই স্পষ্ট কৰিবলৈ এই ফাঁকি কথাৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে।
ব্যাখ্যা: ইয়াত ‘দেহা’ শব্দটোৱে মানুহৰ শৰীৰটোক বুজাইছে আৰু ‘বেহা’ বুলিলে জীৱনৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্য, পঢ়া-শুনা বা আন সকলো কৰ্মক বুজোৱা হৈছে। মানুহৰ শৰীৰ আৰু মন যদি সুস্থ-সবল হৈ থাকে, তেন্তে তেওঁ যিকোনো কঠিন কাম কৰিবলৈ বা জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় শক্তি লাভ কৰে। এজন ছাত্ৰৰ ক্ষেত্ৰতেও ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিবলৈ নিৰোগী স্বাস্থ্যৰ প্ৰয়োজন। কোনোবা ব্যক্তিৰ ওচৰত যদি প্ৰচুৰ ধন-সম্পত্তি বা ঐশ্বৰ্য থাকে, কিন্তু তেওঁৰ শৰীৰটো ব্যাধিগ্ৰস্ত হয়, তেন্তে সেই পাৰ্থিৱ সম্পদে তেওঁক কেতিয়াও প্ৰকৃত সুখ বা মানসিক শান্তি দিব নোৱাৰে。 সুস্থ শৰীৰেহে আমাক কৰ্ম কৰাৰ প্ৰেৰণা আৰু উৎসাহ যোগায়。 গতিকে জীৱনৰ যিকোনো ক্ষেত্ৰতে উন্নতিৰ পথত খোজ পেলাবলৈ হ’লে নিজ শৰীৰ আৰু স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি সজাগ হোৱাটো আমাৰ আটাইতকৈ প্ৰথম দায়িত্ব।
৫। “আজি-কালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বতৰৰ ফল-মূল নাখায়, পাচলি নাখায়। বজাৰৰ জুতি লগা প্রস্তুত খাদ্যই ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা নোহোৱা কৰিছে।”-এই কথাষাৰ কোনে কাক কিয় কৈছিল? বুজাই লিখা।
উত্তৰঃ উল্লিখিত কথাখিনি আমাৰ কাহিনীৰ মৰমিয়াল চিকিৎসক ডাক্তৰ কাকতিদেৱে অতনুক উদ্দেশ্য কৰি তেওঁৰ মাতৃক বুজাই কৈছিল। একদিন বিদ্যালয়ৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ সময়ত হঠাতে অহা এজাক ধাৰাসাৰ বৰষুণত তিতি অতনু ঘৰ সোমাইছিলহি আৰু সেই নিশাই তাৰ প্ৰচণ্ড কঁপনি উঠি জ্বৰ হৈছিল। সাৰে থাকি মাকে ওৰে ৰাতি তাৰ কপালত জলপটী দিছিল যদিও পাছদিনা ৰাতিপুৱাৰ পৰা জ্বৰৰ লগতে তাৰ তীব্ৰ পেটৰ বিষো আৰম্ভ হৈছিল। পুত্ৰৰ এনে বেয়া অৱস্থা দেখি চিন্তিত হৈ দেউতকে গাঁৱৰ সুপৰিচিত চিকিৎসক ডাঃ কাকতিক ঘৰলৈ মাতি আনিছিল। ডাক্তৰ কাকতিৰ ব্যৱহাৰ আৰু মৰম ইমানেই সুন্দৰ আছিল যে তেওঁ ৰোগীক পৰীক্ষা কৰাৰ লগে লগে আধা কষ্ট দূৰ হৈ গৈছিল। অতনুক পৰীক্ষা কৰি দৰৱৰ কাগজখন লিখি থকাৰ সময়তে তেওঁ আজিৰ প্ৰজন্মৰ অস্বাভাৱিক খাদ্যাভ্যাসৰ বিষয়ে মাকৰ আগত এই আক্ষেপপূৰ্ণ কথাষাৰ ব্যক্ত কৰিছিল।
৬। (ক) তলত দিয়া ‘অতনু’ চৰিত্ৰটোৰ বিষয়ে পঢ়া-
অতনু: অতনু গল্পটোৰ মুখ্য চৰিত্ৰ। চৰিত্ৰটোৰ মাজেৰে এজন সপ্তম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰৰ মনৰ ভাব প্রকাশ পাইছে। তাৰ খেলা-ধূলাৰ প্ৰতি বৰ ৰাপ। অতনুৱে নিজৰ জীৱনৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰিব পৰা নাছিল। কাৰণ তাৰ পাইলট, আৰক্ষী বিষয়া, শিক্ষক, ডাক্তৰ আদি বহু কিবা কিবি হ’ব মন যায়। সি গল্পৰ কিতাপ পঢ়ি ভাল পায়। দুঃসাহসিক অভিযানৰ কিতাপো তাৰ প্ৰিয়।
(খ) এতিয়া, গল্পটোত থকা আন আন চৰিত্ৰসমূহৰ বিষয়ে একোটাকৈ দফা লিখা।
উত্তৰঃ গল্পটোত থকা কেইটামান প্রধান চৰিত্ৰৰ চমু পৰিচয় তলত দাঙি ধৰা হ’ল—
• মনালিছা বৰুৱা বাইদেউ: মনালিছা বাইদেউ হৈছে অতনুহঁতৰ বিদ্যালয়ৰ এগৰাকী সৰবৰহী নতুন শিক্ষয়িত্ৰী, যিয়ে শিক্ষাৰ্থীসকলক শাৰীৰিক কছৰতৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক ভৱিষ্যত জীৱনৰ সুনিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য বা উদ্দেশ্য থকাৰ গুৰুত্ব বুজাই দিছিল। তেখেতৰ মতে, এক স্পষ্ট লক্ষ্য অবিহনে মানুহৰ জীৱনটো চালক অবিহনে দিশহাৰা হোৱা এখন নাৱৰ দৰে হৈ পৰে। সেয়েহে তেওঁ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক মনত ডাঙৰ সপোন পুহিবলৈ আৰু তাক বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ নেৰানেপেৰা শ্ৰম বা অধ্যৱসায় কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। সকলো শিক্ষাৰ্থীকে একগোট হৈ সমানে জীৱনৰ পথত আগুৱাই যাবলৈ তেওঁ উপদেশ দিছিল।
• মনোজ খুৰা: মনোজ খুৰা হৈছে অতনুৰ পিতৃৰ মহাবিদ্যালয় জীৱনৰ এজন অন্তৰংগ সখা। বৃত্তিত তেওঁ এজন অত্যন্ত কৰ্তব্যপৰায়ণ আৰক্ষী বিষয়া আৰু অতনুহঁতৰ মফচলীয়া চহৰখনৰ স্থানীয় থানাত কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰি উপস্থিত হৈছিল। তেওঁৰ নিয়মানুৱৰ্তিতা, সাহসী ব্যক্তিত্ব আৰু সমাজৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি থকা দায়বদ্ধতাই অতনুক ইমানেই আকৃষ্ট কৰিছিল যে অতনুৱেও ভৱিষ্যতে তেখেতৰ দৰেই এজন সুদক্ষ আৰক্ষী বিষয়া হোৱাৰ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল।
• ডাক্তৰ কাকতি: ডাঃ কাকতি অতনুহঁতৰ অঞ্চলৰ এজন অতিশয় মৰমিয়াল, উদাৰ আৰু হাস্যৰসিক প্ৰকৃতিৰ অভিজ্ঞ চিকিৎসক আছিল। ৰোগীসকলৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ মধুৰ ব্যৱহাৰ আৰু মৰমৰ বাবেই গাঁৱৰ লোকসকলে তেওঁক বৰ ভাল পাইছিল। তেওঁৰ সৰল উপস্থিতি আৰু স্নেহপূৰ্ণ পৰীক্ষাই ৰোগীৰ আধাতকৈয়ো বেছি কষ্ট নিমিষতে দূৰ কৰি তুলিব পাৰিছিল。
• ৰজত দাদা: ৰজত অতনুহঁতৰ চুবুৰীৰে এজন অতি পৰিশ্ৰমী আৰু দেশপ্ৰেমী ডেকাবন্ধু। তেওঁ অলপতে ভাৰতীয় সামৰিক বাহিনীত (সেনাবাহিনী) নিযুক্তি লাভ কৰি মাতৃভূমিৰ অখণ্ডতা আৰু নিৰাপত্তা সুৰক্ষিত কৰিবলৈ দুৰ্গম কাশ্মীৰ সীমান্তত নিজৰ কৰ্তব্য সম্পাদন কৰি আছে। তেওঁৰ এই দেশসেৱাৰ কাৰ্যই অতনুৰ মনত সেনাবাহিনীৰ প্ৰতি অশেষ শ্ৰদ্ধা জগাই তুলিছিল।
৭। তলত দিয়া ‘ক’ অংশৰ লগত ‘খ’ অংশৰ অৰ্থ মিলোৱা-
|
‘ক’ অংশ |
‘খ’ অংশ (শুদ্ধকৈ মিলোৱা অৰ্থ ৰূপ) |
|---|---|
|
• সপোন সাকাৰ কৰা |
সপোনক বাস্তৱ বা দিঠকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা |
|
• অতর্কিত আক্রমণ |
কোনো ধৰণৰ আগজাননী নিদিয়াকৈ হঠাতে কৰা আক্ৰমণ |
|
• মফচলীয় চহৰ |
প্রধান বা মূল মহানগৰৰ বাহিৰত থকা সৰু নগৰ অঞ্চল |
|
• অনাকাংক্ষিত ঘটনা |
নভবা-নিচিন্তাকৈ ঘটা কোনো অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতি |
|
• অনাহুত বিপদ |
অপ্ৰত্যাশিতভাৱে বা হঠাতে আহি পৰা জটিল সমস্যা |
|
• ৰোমাঞ্চিত কৰা |
অন্তৰ আনন্দ আৰু তীব্ৰ শিহৰণেৰে ভৰাই তোলা |
|
• কৃতজ্ঞতাত গদ গদ হোৱা |
শ্ৰদ্ধা আৰু ধন্যতাৰ ভাৱেৰে মন অতিশয় অভিভূত হোৱা |
|
• কথা পাগুলিয়াই থকা |
পূৰ্বৰ কোনো এটা কথাকে মগজুত বাৰে বাৰে সুঁৱৰি থকা |
|
• তীৰকঁপা জ্বৰ |
অতি উচ্চ তাপমাত্ৰাৰ কঁপনি উঠা জ্বৰ |
৮। (গ) তলৰ শব্দবোৰৰ সন্ধি কৰা- • নিঃ + চল = নিশ্চল • নিঃ + তাৰ = নিস্তাৰ • শিৰঃ + ছেদ = শিৰচ্ছেদ • মনঃ + তাপ = মনস্তাপ
(ঙ) তলৰ শব্দবোৰৰ সন্ধি কৰা- • নিঃ + ফল = নিষ্ফল • নিঃ + প্রদীপ = নিষ্প্রদীপ • নিঃ + প্রভ = নিষ্প্রভ • নিঃ + প্রয়োজন = নিষ্প্রয়োজন
৯। সাঁথৰ ভাঙা- পাঠটোত এনে এটা স্বৰচিহ্নহীন পাঁচ আখৰীয়া শব্দ আছে; যাৰ-
• ১ম আৰু ২য় আখৰ মিলি পানী বা বেয়া বুজায়,
• ১ম আৰু ৩য় আখৰ মিলি মনৰ বেজাৰ বুজোৱা মাত বুজায়,
• ২য় আৰু ৪র্থ আখৰ মিলি নিজৰ বাহিৰে আনক বুজায়,
• ৩য় আৰু ৪র্থ আখৰ মিলি শিৱক বুজায়,
• ৩য় আৰু ৪ আৰু ৫ম আখৰ মিলি বলেৰে বা ছলেৰে নিয়া বুজায়,
• ৪র্থ, ৩য় আৰু ৫ম আখৰ মিলি বৰণ (ৰং) বুজায়। সেই পাঁচ আখৰীয়া শব্দটো কি?
উত্তৰঃ প্ৰদত্ত সাঁথৰটিৰ নিৰ্দিষ্ট শুদ্ধ উত্তৰটো হৈছে ‘অপহৰণ’।
১০। আত্মৰক্ষা- এই শব্দটো ‘আত্ম’ পদেৰে আৰম্ভ হৈছে। ‘আত্ম’ পদেবে আৰম্ভ হোৱা আৰু পাঁচটা নতুন শব্দ লিখা।
উত্তৰঃ ‘আত্ম’ পদেৰে গঠিত আন পাঁচটা উল্লেখযোগ্য শব্দ হ’ল— আত্মজীৱনী, আত্মপ্ৰত্যয়, আত্মমৰ্যাদা, আত্মনিৰ্ভৰশীলতা আৰু আত্মত্যাগ।
১১। ‘খামিডাঠ পুলিচ হ’বলৈ আটিল শৰীৰৰ হ’ব লাগিব’- বাক্যটোত ব্যৱহৃত খামিডাঠ পুলিচ শব্দযুগলৰ প্ৰথমটো শব্দই ব্যক্তিৰ কোনো এক বিশেষ গুণ বুজাইছে। তুমি গুণ বুজোৱা পাঁচটা শব্দ তলৰ পাতখিলাত লিখা।
উত্তৰঃ পাতখিলাত উল্লেখ থকা গুণবাচক শব্দসমূহৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা আন পাঁচটা গুণ বুজোৱা শব্দ হ’ল— নিৰ্ভয়, বলশালী, তেজস্বী, বীৰত্বপূৰ্ণ আৰু আটিল।
১২। পাঠত থকা মাত, দিন, চহৰ – এই বিশেষ্য পদকেইটিৰ দোষ গুণ আদি প্রকাশ কৰা বিশেষণ পদবোৰ বিচাৰি উলিয়াই লিখা।
উত্তৰঃ
|
বিশেষণ পদ |
বিশেষ্য |
|---|---|
|
শুৱলা / মধুৰ |
মাত |
|
উদাৰ / কৰ্তব্যপৰায়ণ |
বিষয়া |
|
বিশাল / ব্যস্ত |
চহৰ |
১৪। গল্প লিখো আহা-
(ক) তলত উল্লেখ কৰা কাহিনীৰ সূত্ৰৰ আঁত ধৰি এটি গল্প লিখাৰ অনুশীলন কৰা-
গল্পটোৰ চৰিত্ৰ – ১৩ বছৰীয়া এজন ল’ৰা, মাক-দেউতাক, স্থানীয় আৰক্ষী বিষয়া, ল’ৰাজনৰ বন্ধু-বান্ধৱী। গল্পটোৰ পটভূমি – ল’ৰাজনৰ ঘৰৰ কাষতে এখন ডাঙৰ অৰণ্য আছে। চোৰাং ব্যৱসায়ীয়ে সেই অৰণ্যৰ কাঠ কাটি নি বিক্ৰী কৰে। অৰণ্যখনৰ গছবোৰ লাহে লাহে – কমি আহিছে। ল’ৰাজনে বন্ধুসকলৰ সৈতে আৰক্ষীৰ সহায় লয়। আৰক্ষী আৰু বন বিভাগৰ তৎপৰতাত এদিন গছ কটা বন্ধ হয়।
পৰিণতি – সকলোৱে উপলব্ধি কৰে যে ‘প্ৰকৃতিৰ সুৰক্ষাও আচলতে দেশৰে সুৰক্ষা।’
(খ) গল্পটোৰ এটা শিৰোনাম দিয়া
উত্তৰঃ ‘প্ৰকৃতি সংৰক্ষণেই দেশ সুৰক্ষা’ অথবা ‘সবুজ অৰণ্যৰ সুৰক্ষা’।
গল্পটোৰ আৰ্হি উপস্থাপন: পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ কাষৰ এখন সৰু চহৰত ১৩ বছৰীয়া এজন সজাগ ল’ৰা বাস কৰিছিল। তেওঁৰ ঘৰৰ নিচেই কাষতে আছিল এক সুনিবিড় আৰু বিশাল বনাঞ্চল। কিন্তু বিগত কিছু দিনৰ পৰা এচাম অসাধু চোৰাং ব্যৱসায়ীয়ে নিশাৰ আন্ধাৰত অৰণ্যৰ মূল্যবান গছ-গছনি কাটি কাঠেৰে চোৰাং বেপাৰ চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যাৰ বাবে অৰণ্যৰ গছবোৰ ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে। এই ভয়াৱহ পৰিহিতি প্ৰত্যক্ষ কৰি ল’ৰাজনে তেওঁৰ সতীৰ্থ বন্ধু-বান্ধৱীসকলৰ সৈতে মিলি স্থানীয় আৰক্ষী থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াগৰাকীক সাক্ষাৎ কৰিলে আৰু সহায় বিচাৰিলে। আৰক্ষী বিভাগ আৰু বন বিভাগৰ যৌথ সঁহাৰি তথা তীব্ৰ তৎপৰতাৰ বাবে অৱশেষত চোৰাং ব্যৱসায়ীসকল ধৰা পৰিল আৰু গছ কটা কাৰ্য সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হ’ল। এই ঘটনাৰ পৰিণতিত সমাজৰ প্ৰতিজন লোকেই ভালদৰে বুজি উঠিলে যে প্ৰকৃতি আৰু বনাঞ্চল সংৰক্ষণ কৰাটো আচলতে দেশৰ সুৰক্ষা সুনিশ্চিত কৰাৰেই এক অন্যতম আধাৰ。
১৫। তলত দিয়া দিশসমূহ সামৰি ‘তোমাৰ জীৱনৰ লক্ষ্য’ শীর্ষক বিষয়ৰ এখন ৰচনা লিখা-
(ক) তোমাৰ জীৱনৰ লক্ষ্য
(খ) তুমি সেই লক্ষ্য স্থিৰ কৰাৰ পটভূমি
(গ) সেই লক্ষ্যত উপনীত কৰা পৰিকল্পনা আৰু প্ৰস্তুতি
উত্তৰঃ আৰম্ভণিঃ সুনিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য বা লক্ষ্য অবিহনে মানুহৰ জীৱনটো বঠা নোহোৱা নৌকা বা নাৱৰ দৰেই অবান্তৰ হৈ পৰে। বঠা নোহোৱা এখন নাও যিদৰে তীব্ৰ বতাহ আৰু নদীৰ প্ৰবল সোঁত বা ঢৌৰ কোবত দিশহাৰা হৈ ইফালে-সিফালে উটি-ভাহি ফুৰে, ঠিক তেনেদৰেই লক্ষ্যহীন জীৱনৰো কোনো সুস্থিৰ গন্তব্য বা ভৱিষ্যত নাথাকে। জীৱনৰ প্ৰথম ভাগতেই এক লক্ষ্য স্থিৰ কৰিব নোৱাৰিলে কোনেও জীৱনত প্ৰকৃত সফলতা তথা কৃতকাৰ্যতা লাভ কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই জীৱনৰ এটা উচিত উদ্দেশ্য বাছি লৈ সেই দিশত নিজকে প্ৰস্তুত কৰা উচিত। অৱশ্যে ভৱিষ্যতৰ সঠিক লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰাটো সকলোৰে বাবে ইমান সহজ সাধ্য নহয়, কিন্তু ইয়াক সঠিকভাৱে ঠিৰাং কৰিব পাৰিলেহে জীৱনৰ পথত সফলতাৰে আগবাঢ়িব পাৰি।
মোৰ জীৱনৰ লক্ষ্য: মোৰ সৰ্বজন শ্ৰদ্ধেয় পিতৃদেৱ হৈছে এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক। শৈশৱৰে পৰা মই সদায় দেউতাৰ মুখেৰে এগৰাকী আদৰ্শ শিক্ষাগুৰুৰ মহান গুণাৱলী আৰু সমাজৰ প্ৰতি থকা অৱদানৰ কথা শুনি ডাঙৰ হৈছোঁ। ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে এগৰাকী প্ৰকৃত শিক্ষক হ’বলৈ কেনেধৰণৰ নিস্বাৰ্থ ত্যাগৰ প্ৰয়োজন, সেইয়াও মই ওচৰৰ পৰা অনুভৱ কৰিছোঁ। সেইকাৰণেই মই মোৰ ভৱিষ্যত জীৱনৰ একমাত্ৰ লক্ষ্য হিচাপে এগৰাকী আদৰ্শৱান শিক্ষক হোৱাৰ সংকল্প গ্ৰহণ কৰিছোঁ। শিক্ষকসকল হৈছে সমগ্ৰ দেশ তথা জাতিৰ প্ৰকৃত মেৰুদণ্ডস্বৰূপ। বৰ্তমান সময়তেও আমাৰ সমাজৰ বহুতো নিৰীহ শিশু শিক্ষাৰ পোহৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ দিন কটাইছে। মই শিশুসকলক অন্তৰেৰে মৰম কৰোঁ আৰু তেওঁলোকক জ্ঞান দান কৰি অত্যন্ত আনন্দ লাভ কৰোঁ। এখন সুশিক্ষিত আৰু সুসংগঠিত সমাজ বিনিৰ্মাণ কৰাত এগৰাকী শিক্ষকৰ দায়িত্ব অপৰিসীম। মই ডাঙৰ হৈ মোৰ গাঁৱৰ অনাথ আৰু আৰ্তজনৰ দুখীয়া শিশুসকলক কোনো মাচুল নোলোৱাকৈ বিনামূলীয়া শিক্ষা প্ৰদান কৰি তেওঁলোকক সুনাগৰিক কৰি গঢ়ি তুলিবলৈ তীব্ৰ আগ্ৰহ পুহি ৰাখিছোঁ।
লক্ষ্য স্থিৰ কৰাৰ পটভূমি: মোৰ জীৱনৰ এই পবিত্ৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ অন্তৰালত মোৰ বিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলৰ এক অনন্য ভূমিকা আৰু প্ৰভাৱ আছে। তেওঁলোকে আমাক সদায় সু-পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰি সততাৰ পথেৰে আগবাঢ়ি যাবলৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। শ্ৰেণীকোঠাত তেখেতসকলৰ শিক্ষাদানৰ শৈলী আৰু মৰমীয়াল আচৰণে মোৰ কোমল মনক বাৰুকৈয়ে আকৰ্ষিত তথা অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে। ইয়াৰ উপৰি মোৰ শ্ৰদ্ধাৰ পিতৃ-মাতৃয়েও মোৰ এই লক্ষ্যক বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰিবলৈ অনবৰতে উৎসাহ আৰু প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে।
পৰিকল্পনা আৰু প্ৰস্তুতি: মোৰ এই পবিত্ৰ উদ্দেশ্য সফল কৰাৰ মানসেৰে মই বৰ্তমান সময়ৰে পৰা অতি নিষ্ঠা আৰু একাগ্ৰতাৰে নিয়মিত অধ্যয়নত ব্ৰতী হৈছোঁ। মই প্ৰতিদিনে বিদ্যালয়ৰ পৰা দিয়া সকলো গৃহকৰ্ম সময়মতে সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ যত্ন কৰোঁ। ইয়াৰ উপৰি মই কোনো কাৰণ নোলোৱাকৈ বিদ্যালয়ত সদায় উপস্থিত থাকো। মোৰ পিতৃ-মাতৃ তথা গুৰুজনসকলৰ প্ৰতিটো বহুমূলীয়া উপদেশ আখৰে আখৰে পালন কৰি মই মোৰ খেলা-ধূলা আৰু পঢ়া-শুনাৰ মাজত এক সুন্দৰ নিয়মানুবৰ্তিতা ৰক্ষা কৰোঁ। মই মোৰ বহুমূলীয়া সময় অবাবত অপচয় নকৰি সময়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰ আৰু নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে জীৱন পৰিচালনা কৰিছোঁ।
সামৰণি: মোৰ মনৰ এই সপোনক দিঠকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ মই ভৱিষ্যতেও মোৰ একাগ্ৰ চেষ্টা অনবৰতে অব্যাহত ৰাখিম। মই বিশ্বাস কৰোঁ যে মোৰ নিৰন্তৰ কঠোৰ শ্ৰম, অসীম ধৈৰ্য, আৰু দৃঢ় আত্মবিশ্বাসৰ বলত এদিন মই নিশ্চয় এজন আদৰ্শ আৰু সফল শিক্ষক হৈ দেশৰ সেৱাত নিজকে উৎসৰ্গা কৰিব পাৰিম।
