Class 7 Assamese Chapter 11 ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য Solutions | ASSEB Assam | Assamese Medium
সপ্তম শ্ৰেণী অসমীয়া (উন্মেষ) অধ্যায় ১১ – ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (ASSEB / SEBA Assam – Assamese Medium)
সপ্তম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া ‘উন্মেষ’ পাঠ্যপুথিৰ একাদশ অধ্যায় ‘ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য’ প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মূল্যবোধ, শৃঙ্খলা আৰু নৈতিক দায়িত্ব গঢ়ি তুলিবলৈ অনুৰচিত এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পাঠ। নতুন ASSEB (Assam State School Education Board) পাঠ্যক্ৰম আৰু নৱ্য শিক্ষা নীতিৰ (NEP) নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 7 Assamese Chapter 11 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), MCQ আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য’ পাঠটিত ছাত্ৰ জীৱনৰ গুৰুত্ব, অধ্যয়ন চৰ্চা, গুৰু-জন আৰু অভিভাৱকৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা, সমাজ সেৱা আৰু শৃংখলাবদ্ধ জীৱনৰ আৱশ্যকতা সুন্দৰভাৱে দাঙি ধৰা হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ্থে আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰ আৰু বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) সামৰি লোৱা হৈছে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- ‘ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য’ পাঠৰ মূল ভাৱ আৰু ছাত্ৰ জীৱনৰ নৈতিক নিয়মসমূহৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু চমু প্ৰশ্নৰ সহজ উত্তৰ।
- প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা আৰু দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ মান্য সমাধান।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু বাক্য গঠন।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু MCQ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া ASSEB নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 7 Assamese (উন্মেষ) Textbook Solutions & MCQs | ASSEB New Syllabus 2026-27
New Version Updated!
According to New Syllabus of 2026-27 (By ASSEB/SEBA)
Get comprehensive preparation for Class 7 Assamese (উন্মেষ) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest 2026-27 ASSEB syllabus.
Perfect for building a strong foundation for future HSLC 2027 exams and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
SCERT, অসম — সপ্তম শ্ৰেণী: অসমীয়া
ছাতৰৰ কৰ্তব্য
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
পাঠভিত্তিক: ক্রিয়া-কলাপ
১। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া।
(ক) শিক্ষা অৰ্জনৰ বাবে ছাতৰৰ কি কি গুণ থাকিব লাগে?
উত্তৰঃ প্ৰকৃত শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ হ’লে এজন ছাত্ৰৰ মাজত একাগ্ৰতা, নিৰন্তৰ অধ্যয়নৰ অভ্যাস, সময়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰ, অনুশাসন, অসীম ধৈৰ্য আৰু শিকাৰ প্ৰতি তীব্ৰ আগ্ৰহ থকাটো অপৰিহাৰ্য।
(খ) ছাত্র-ছাত্রীয়ে মনে মনে কি হ’ম বুলি প্রতিজ্ঞা কৰিব লাগে?
উত্তৰঃ ভৱিষ্যত জীৱনত এজন সৎ আৰু আদৰ্শৱান ব্যক্তি হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মনতে দৃঢ় সংকল্প ল’ব লাগে।
(গ) প্রকৃত জ্ঞানী লোকক লেখকে কাৰ লগত তুলনা কৰিছে?
উত্তৰঃ লেখকৰ দৃষ্টিভংগীৰে, প্ৰকৃত জ্ঞানৰ অধিকাৰী লোকসকল দেৱতাৰ সমতুল্য।
(ঘ) বিদ্যা আয়ত্ত কৰিবলৈ কিদৰে পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে?
উত্তৰঃ প্ৰকৃত জ্ঞান বা বিদ্যা আহৰণ কৰিবলৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে তলত উল্লেখ কৰা ধৰণে একাণপতীয়াকৈ শ্ৰম কৰিব লাগে—
১) নিতৌ নিয়মীয়াকৈ পঢ়া-শুনা কৰাৰ অভ্যাস গঢ়ি তুলিব লাগে।
২) গভীৰ মনোযোগেৰে পাঠ্যপুথিসমূহ অধ্যয়ন কৰিব লাগে।
৩) মনৰ সকলো সন্দেহ বা বিভ্ৰান্তি দূৰ কৰি বিষয়বস্তুসমূহ স্পষ্টকৈ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে।
৪) অধ্যয়নৰ সময়ত আন কোনো অবান্তৰ কথালৈ মনোযোগ দিব নালাগে।
(ঙ) লেখকে বেছি লাজৰ কথা কি বুলি কৈছে?
উত্তৰঃ পৃথিৱীত মানুহৰ বাবে কোনো কামেই অসাধ্য নহয়। এজন ব্যক্তিয়ে কৰিব পৰা কাম আন এজনেও কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিলে নিশ্চয়কৈ কৰিব পাৰে। লেখকৰ মতে, সমাজত বিদ্যা অৰ্জনৰ সকলো সা-সুবিধা আৰু নিজৰ গাত সামৰ্থ্য থকাৰ পাছতো কেৱল এলাহৰ বশৱৰ্তী হৈ মূৰ্খৰ দৰে জীৱন কটোৱাটোৱেই হৈছে আটাইতকৈ চৰম লাজৰ বিষয়।
২। ভাৱি উত্তৰ দিয়া।
(ক) দেশৰ উন্নতি কেনেকৈ হ’ব পাৰে?
উত্তৰঃ এখন দেশৰ প্ৰকৃত বিকাশ তেতিয়াহে সম্ভৱ, যেতিয়া সেই দেশৰ জনসাধাৰণ সুশিক্ষিত হয়। ভৱিষ্যতৰ নাগৰিকস্বৰূপ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু একাগ্ৰতাৰে জ্ঞান অৰ্জন কৰি দেশৰ সৰ্বাঙ্গীন প্ৰগতিত অৰিহণা যোগালেহে এখন দেশৰ উন্নতি হ’ব পাৰে।
(খ) কিতাপ পঢ়াৰ উপৰি আৰু কি কি ধৰণে নানা বিদ্যা, কাৰ্য আৰু শক্তি বঢ়াব পাৰি?
উত্তৰঃ কেৱল পুথিগত জ্ঞানেৰেই নহয়, বৰঞ্চ মানুহে নিজৰ ৰাপ আৰু সামৰ্থ্য অনুসৰি সংগীত চৰ্চা, চিত্ৰকলা, সুবক্তৃতা, সাহিত্য ৰচনা, কৃষিকাৰ্য, ব্যৱসায়-বাণিজ্য, কুটিৰ শিল্প, আইন-কানুনৰ জ্ঞান তথা সু-আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত জড়িত হৈ নিজৰ কৰ্মপটুতা আৰু ব্যৱহাৰিক জ্ঞানৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
(গ) স্কুললৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্য কি কি?
উত্তৰঃ বিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্যসমূহ হ’ল—
১) প্ৰথাগত শিক্ষা লাভ কৰা।
২) পৃথিৱীৰ ন-ন বিষয়ৰ জ্ঞান আহৰণ কৰা।
৩) সু-চৰিত্ৰ আৰু নৈতিক মূল্যবোধ গঢ়ি তোলা।
৪) সমাজৰ এজন দায়িত্বশীল আৰু সৎ নাগৰিক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা।
৫) সুস্থ শাৰীৰিক গঠন আৰু মানসিক উৎকৰ্ষ সাধন কৰা।
৩। প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা-
(ক) এখন এখন কিতাপ এজন এজন লগৰীয়া।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: প্ৰদত্ত বাক্যশাৰী আমাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্গত, লম্বোদৰ বৰাদেৱে ৰচনা কৰা ‘ছাতৰৰ কৰ্তব্য’ শীৰ্ষক প্ৰবন্ধটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।
সংগতি: গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ গুৰুত্ব আৰু কিতাপক এজন প্ৰকৃত বন্ধু হিচাপে কিয় গণ্য কৰা হয়, সেই বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ গৈ লেখকে এই কথাষাৰৰ অৱতাৰণা কৰিছে।
ব্যাখ্যা: কিতাপ হৈছে মানুহৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ বিশ্বাসী আৰু নিস্বাৰ্থ বন্ধু। আমি যিমানেই বেছি গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰিম, সিমানেই আমাৰ জ্ঞানৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি পাব আৰু পৃথিৱীৰ অলেখ মহৎ ব্যক্তিৰ সৈতে আমাৰ আত্মিক সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিব। পুথি পঢ়াৰ জৰিয়তে ব্যাস, বাল্মীকি, কালিদাসৰ দৰে প্ৰাচীন ঋষি-মুনি আৰু সাহিত্যিকসকলো আমাৰ চিৰন্তন সংগী হৈ পৰে। কিতাপ পঢ়ি যি অপাৰ মানসিক প্ৰশান্তি আৰু আনন্দ লাভ কৰিব পাৰি, সেয়া আন কতো পোৱা নাযায়। এজন প্ৰকৃত বন্ধুৱে যিদৰে আমাক সৎ পথলৈ পৰিচালিত কৰে, ঠিক তেনেদৰেই প্ৰতিখন কিতাপেই আমাক নতুন নতুন কথা শিকায় আৰু জীৱনৰ সঠিক মাৰ্গদৰ্শন কৰে। সেয়েহে ছাত্ৰাৱস্থাত যিমান পাৰি সিমান সজ পুথি অধ্যয়ন কৰি এই অমূল্য জ্ঞানৰূপী লগৰীয়াসকলক আঁকোৱালি লোৱাটো প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰৰে পৰম কৰ্তব্য।
(খ) কিতাপৰ পোক এই সংসাৰত মহাসুখী।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: উদ্ধৃত বাক্যটি লম্বোদৰ বৰাদেৱ বিৰচিত ‘ছাতৰৰ কৰ্তব্য’ নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
সংগতি: অধ্যয়নশীল ব্যক্তিৰ জীৱনৰ প্ৰকৃত সুখ আৰু কিতাপৰ প্ৰতি থকা অনুৰাগৰ বিষয়ে বুজাবলৈ গৈ লেখকে উক্ত মন্তব্যটি কৰিছে।
ব্যাখ্যা: যি ব্যক্তিয়ে অহৰহ গ্ৰন্থ অধ্যয়নত নিমগ্ন হৈ থাকে আৰু কিতাপৰ মাজতেই জীৱনৰ প্ৰকৃত আনন্দ বিচাৰি পায়, তেওঁলোকক সাধাৰণতে ‘কিতাপৰ পোক’ বুলি আখ্যা দিয়া হয়। বাহ্যিক ধন-সম্পত্তি বা পাৰ্থিৱ সুখ-স্বাচ্ছন্দ্যই এনে লোকক আকৃষ্ট কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ বাবে জ্ঞান অৰ্জন কৰাটোৱেই হৈছে পৰম প্ৰাপ্তি। কিতাপৰ বিশাল পৃথিৱীখনত বিচৰণ কৰি তেওঁলোকে যি বৌদ্ধিক আনন্দ আৰু মানসিক তৄপ্তি লাভ কৰে, তাৰ জৰিয়তে তেওঁলোক সংসাৰৰ আটাইতকৈ সুখী ব্যক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
(গ) কিতাপ আমাৰ দিব্যচকু।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: প্ৰদত্ত কথাষাৰ আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত ‘ছাতৰৰ কৰ্তব্য’ নামৰ প্ৰবন্ধটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।
সংগতি: কিতাপে কেনেদৰে আমাৰ জ্ঞানৰ দৃষ্টি মুকলি কৰে আৰু নজনা পৃথিৱীখনৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়ে, সেই বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰিবলৈ গৈ লেখকে এইশাৰী বাক্য প্ৰয়োগ কৰিছে।
ব্যাখ্যা: আমাৰ চৰ্মচকুৱে কেৱল আমাৰ চৌপাশৰ দৃশ্যমান বস্তুবোৰহে দেখিবলৈ পায়। কিন্তু কিতাপ হৈছে এনে এক দিব্য বা অলৌকিক চকু, যাৰ সহায়ত আমি নেদেখা দেশ, নজনা কথা আৰু সুদূৰ অতীতৰ বৰ্ণিল ইতিহাসো স্পষ্টকৈ দেখিবলৈ বা বুজিবলৈ সক্ষম হওঁ। ঘৰৰ এচুকত বহি থাকিয়েই গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৰহস্য উদ্ঘাটন কৰিব পাৰি। সেয়েহে, কিতাপক আমাৰ অন্তৰ্দৃষ্টি বা জ্ঞানৰ পোহৰ বিলোৱা দিব্যচকু বুলি উপযুক্ত মৰ্যাদা দিয়া হৈছে।
৪। তলত দিয়া বাক্যকেইটা মনোযোগেৰে পঢ়া, ভাবা আৰু বহলাই লিখা।
(ক) সময় বৰ ডাঙৰ বস্তু।
উত্তৰঃ এই পৃথিৱীত সময়ৰ সমান অমূল্য সম্পদ আন একো নাই। জীৱনৰ প্ৰতিটো ছেকেণ্ডেই অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ। যি ব্যক্তিয়ে সময়ৰ প্ৰকৃত মূল্য উপলব্ধি কৰি তাৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁ জীৱনৰ প্ৰতিটো খোজতে সফলতা অৰ্জন কৰে। আনহাতে, যিসকলে এলাহ আৰু অৱহেলাত নিজৰ বহুমূলীয়া সময়বোৰ নষ্ট কৰে, তেওঁলোকে ভৱিষ্যতে উন্নতিৰ জখলাত বগাব নোৱাৰে। বৈ যোৱা নৈৰ সোঁতৰ দৰেই পাৰ হৈ যোৱা সময় কেতিয়াও ঘূৰি নাহে আৰু ই কাৰো বাবেই ৰৈ নাথাকে। সময়ে মানুহক বহুত শিক্ষা দিয়ে আৰু জীৱন গঢ়াৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে। সেয়েহে আমি সকলোৱে, বিশেষকৈ ছাত্ৰাৱস্থাত, সময়ৰ অপচয় নকৰি তাক ফলপ্ৰসূ কামত খটুৱাব লাগে।
(খ) মানুহৰ অসাধ্য একো নাই।
উত্তৰঃ ‘মানুহৰ অসাধ্য একো নাই’ বোলোঁতে মানৱ জাতিৰ অদম্য সাহস, ধৈৰ্য আৰু প্ৰবল ইচ্ছাশক্তিক বুজোৱা হৈছে। কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু দৃঢ় সংকল্পৰ বলত মানুহে পৃথিৱীৰ যিকোনো কঠিন কামকেই সহজ কৰি তুলিব পাৰে। প্ৰচণ্ড ইচ্ছাশক্তি থকা এজন মানুহৰ বাবে কোনো কামেই অসম্ভৱ নহয়। একাগ্ৰতাৰে কামত লাগি থাকিলে মানুহে সকলো প্ৰত্যাহ্বান অতিক্ৰম কৰি নিজৰ অভীষ্ট লক্ষ্যত অৱশ্যে উপনীত হ’ব পাৰে।
৫। তলত দিয়া অৰ্থৰ লগত খাপ খোৱা শব্দ পাঠৰ পৰা বিচাৰি আনি লিখা।
উত্তৰঃ
|
শব্দ |
অর্থ |
|---|---|
|
বাঞ্ছা |
ইচ্ছা; অভিলাষ |
|
প্ৰয়াস |
যত্ন; চেষ্টা; পৰিশ্ৰম |
|
লালসা |
বৰ ইচ্ছা; পিয়াহ |
|
ঐশ্বৰ্য |
প্ৰচুৰ ধন-সম্পত্তি |
|
সংশয় |
আশংকা, সন্দেহ |
৬। (ক) তলৰ তালিকাখন সম্পূৰ্ণ কৰা-
উত্তৰঃ
|
পাঠত থকা মূল ধাৰণাসমূহ |
কোনটো দফাত আছে |
অন্তর্নিহিত ভাব প্রকাশক কথা |
|---|---|---|
|
• জ্ঞান অৰ্জন কৰি ধন, মান আৰু খ্যাতি লাভ কৰা। লগতে পিতৃ-মাতৃ, আত্মীয়-স্বজন আৰু দেশলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনি ইহকাল আৰু পৰকালত চিৰযুগমীয়া নাম ৰখা। |
প্রথম |
• আমি বিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ মূল উদ্দেশ্য বা অভিপ্ৰায়। |
|
• বিদ্যা অৰ্জনৰ প্ৰতি প্ৰবল হেঁপাহ, কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু একাণপতীয়া সাধনা (তপস্যা)। |
প্রথম |
• বিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ অভিপ্ৰায় বা লক্ষ্য সাধনৰ উপায়। |
|
• গভীৰ মনোযোগেৰে অধ্যয়ন কৰা আৰু নিৰন্তৰ অনুশীলন চলোৱা। |
দ্বিতীয় |
• পঢ়া বা শিকা কথাবোৰ আয়ত্ত কৰাৰ সঠিক উপায়। |
|
• কিতাপ, বিদ্যালয়, শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী। |
দ্বিতীয় |
• জ্ঞান আহৰণৰ প্ৰধান উৎসসমূহ। |
|
• সময়ৰ সঠিক আৰু ফলপ্ৰসূ ব্যৱহাৰ কৰা। |
দ্বিতীয় |
• বিদ্যা অৰ্জন আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰৰ মাজৰ সম্পৰ্ক। |
|
• মানসিক উৎকৰ্ষ সাধন, জ্ঞান বৃদ্ধি, সৎ চিন্তা আৰু ন-ন কথাৰ সন্ধান পোৱা। |
তৃতীয় |
• গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ পৰা হোৱা প্ৰকৃত উপকাৰিতা। |
|
• কিতাপ অধ্যয়নৰ জৰিয়তে মহান ব্যক্তিৰ সৈতে পৰিচয় হোৱা। |
তৃতীয় |
• কিতাপৰ যোগেদি লাভ কৰা প্ৰকৃত লগৰীয়া। |
|
• কিতাপৰ পোক হৈ নিৰন্তৰ অধ্যয়ন আৰু অভ্যাস চলাই যোৱা। |
তৃতীয় |
• প্ৰকৃত জ্ঞানান্বেষী বা বিদ্যাৰ তপস্বী হোৱা আৰু ইয়াৰ ফলত দেশৰ উন্নতি সাধন। |
|
• এলাহ পৰিহাৰ কৰা, সময়ৰ অপচয় নকৰা আৰু নতুন কথা জানিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ নকৰা। |
চতুর্থ |
• জ্ঞান অৰ্জনৰ পথৰ অন্তৰায় বা জ্ঞান নাবাঢ়াৰ কাৰণ। |
|
• নিজৰ সামৰ্থ্য আৰু সময়ৰ সুবিধা অনুসৰি নিয়মিতভাৱে বিদ্যা আহৰণৰ চেষ্টা চলাই যোৱা। |
পঞ্চম |
• জ্ঞানৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰাৰ উপযুক্ত উপায়। |
|
• শিক্ষা গ্ৰহণৰ সকলো সুবিধা আৰু নিজৰ সামৰ্থ্য থকাৰ পাছতো এলাহৰ বাবে জ্ঞানহীন হৈ থকাটো। |
পঞ্চম |
• মূৰ্খামি লাজৰ কাৰক হোৱাৰ প্ৰকৃত কাৰণ। |
(খ) ওপৰৰ তালিকাখনৰ উত্তৰসমূহ ক্ৰমত সজাই লিখো আহা-
উত্তৰঃ আমি বিদ্যালয়লৈ যোৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হৈছে প্ৰকৃত শিক্ষা আহৰণ কৰি সমাজত ধন, মান আৰু যশস্যা অৰ্জন কৰা, যাৰ জৰিয়তে আমি আমাৰ পিতৃ-মাতৃ, আত্মীয়-স্বজন আৰু দেশৰ সকলোলৈকে সুখ-শান্তি কঢ়িয়াই আনিব পাৰোঁ। এনে কৰিলে ইহকাল আৰু পৰকালত অপাৰ সুখ লাভ কৰাৰ লগতে আমাৰ নাম চিৰকাললৈ যুগমীয়া হয়। এই লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ আমি গভীৰ অনুৰাগ, একাগ্ৰতা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমেৰে বিদ্যা অৰ্জন কৰিব লাগিব। শিক্ষা লাভৰ প্ৰধান উৎসসমূহ হৈছে কিতাপ, বিদ্যালয় আৰু শিক্ষকসমাজ। ইয়াৰ লগতে প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকাটো অত্যন্ত জৰুৰী, কাৰণ সময়ৰ উচিত ব্যৱহাৰেই আমাক প্ৰগতিৰ পথত আগুৱাই নিয়ে। নিয়মিতভাৱে কিতাপ অধ্যয়ন কৰিলে মানসিক বিকাশ ঘটে আৰু নতুন জ্ঞানৰ দুৱাৰ মুকলি হয়। যিসকলে নিৰন্তৰ জ্ঞানৰ সাধনাত ব্ৰতী হয়, তেওঁলোকেই আচল বিদ্যাৰ তপস্বী আৰু তেওঁলোকৰ জৰিয়তেই দেশৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নতি সম্ভৱ। এলাহ আৰু সময়ৰ অপচয় জ্ঞান অৰ্জনৰ প্ৰধান শত্ৰু। সকলো সা-সুবিধা থকাৰ পাছতো কেৱল এলাহৰ বাবে মূৰ্খ হৈ থকাটো চৰম লাজৰ কথা। সেয়েহে, নিজৰ শক্তি আৰু সুবিধা অনুসৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নেৰানেপেৰা চেষ্টাৰে বিদ্যা আহৰণত ব্ৰতী হোৱাটোৱেই হৈছে তেওঁলোকৰ মূল কৰ্তব্য।
৭। সাঁথৰ ভাঙো আহা-
পাঠটোত এনে এটা চাৰি আখৰীয়া শব্দ আছে; যাৰ-
• ১ম আৰু ২য় আখৰ মিলি অৰণ্য বুজায়,
• ১ম আৰু ৪ আখৰ মিলি হাঁহি বুজায়,
• ২য় আৰু ৩য় আখৰ মিলি বাঁটি দিয়া বুজায়,
• ২য় আৰু ৩য় আৰু ৪ আখৰ মিলি ধুনপেচ বুজায়,
সেই চাৰি আখৰীয়া শব্দটো কি?
উত্তৰঃ হাবিলাস।
৮। তলত দিয়া দফাটোৰ পৰা অব্যয় পদ বাছি উলিয়াই লিখা।
ৰাজু আৰু বিজু ভাই-ভনী। দুয়ো একেলগে পঢ়াশালিলৈ যায়। এদিন ৰাজুৰ বৰ জ্বৰ উঠিল। কাৰণ, সি আগদিনা বৰষুণত তিতিছিল। বিজুৱে তাক মানা কৰিছিল। তথাপি সি তিতিছিল। ৰাজুৱে দেউতাকৰ সৈতে চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ গ’ল। ভায়েকৰ অসুখ হোৱা বাবে বিজুৰ বৰ দুখ লাগিল। তাই আৰু ভায়েকক বৰষুণত তিতিব নিদিয়ে।
উত্তৰঃ প্ৰদত্ত দফাটোত থকা অব্যয় পদসমূহ হ’ল— আৰু, কাৰণ, তথাপি, সৈতে, বাবে।
৯। তলত দিয়া বাক্যকেইটা পঢ়া-
• মই আৰু ভাইটি যাম।
• মই যাম কিন্তু ভাত নাখাওঁ।
ওপৰৰ প্ৰথম বাক্যটোৰ ‘আৰু’ অব্যয়ে দুটা পদ সংযোেগ কৰিছে। দ্বিতীয় বাক্যটোৰ ‘কিন্তু’ অব্যয়ে দুটা পদক পৃথক কৰিছে। এনেদৰে সংযোগ কৰা অব্যয়ক সংযোজক অব্যয় আৰু পৃথক কৰা অব্যয়ক বিযোজক অব্যয় বোলে।
ভাব আৰু অৰ্থৰ ভিত্তিত অব্যয়বোৰক কেনেকৈ ভাগ কৰা হৈছে চাওঁ আহা-
(ক) ৰাম আৰু ৰহিম ভাল বন্ধু।
• যোচেফ আজি নাহে কাৰণ তাৰ অসুখ হৈছে। প্রথম বাক্যটোত ‘আৰু’ অব্যয়ে দুটা পদ সংযোগ কৰিছে আৰু দ্বিতীয় বাক্যটোত ‘কাৰণ’ অব্যয়ে দুটা বাক্য লগ লগাইছে। এনেদৰে দুটা পদ বা বাক্য লগ লগোৱা অব্যয়ক সংযোজক অব্যয় বোলে। যেনে- আৰু, কাৰণ, কিয়নো, যে, কাৰণে, হেতু, এতেকে, যথা, তথা, অথচ, নিমিত্তে, দেখি আদি।
(খ) তেওঁ বা মই যাম।
• অকুৱে গীত গাব নাইবা সি ছবি আঁকিব। ইয়াত ‘বা’ আৰু ‘নাইবা’ অব্যয় দুটাই ক্রমে দুটা পদ আৰু দুটা বাক্যক পৃথক কৰিছে।
এনেদৰে দুটা পদ বা বাক্য পৃথক কৰা অব্যয়ক বিযোজক বা পৃথকবোধক অব্যয় বোলে। যেনে-বা, নাইবা, কিন্তু, অথবা, কিম্বা, নতুবা, তথাপি, তদপি ইত্যাদি।
(গ) মায়ে কিজানি দেউতাক কথাটো কৈছে।
• মই কথাটো ক’ম জানোচা তেওঁ বেয়া পায়।
ইয়াত ‘কিজানি’ আৰু ‘জানোচা’ অব্যয় দুটাই সংশয় বা সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে। এনে অব্যয়ক সংশয়বোধক অব্যয় বোলা হয়।
