অষ্টম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া অধ্যায় ১৮ – বিষয়ীৰ অধোগতি – সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ | শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন
অষ্টম শ্ৰেণী অসমীয়া অধ্যায় ১৮ – বিষয়ীৰ অধোগতি সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ আৰু সমাধান (Sankardev Sishu Vidya Niketan)
অষ্টম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া (Assamese) পাঠ্যক্ৰমৰ অষ্টাদশ অধ্যায় ‘বিষয়ীৰ অধোগতি’ এখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু নৈতিক শিক্ষা তথা আধ্যাত্মিক মূল্যবোধৰ পাঠ। শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ (SVN) নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ শেহতীয়া নিৰ্দেশনাৰ আধাৰত এই অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ (Class 8 Assamese Chapter 18 Textual Question Answer) প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিশেষ সংকলনটিত পাঠভিত্তিক অতি চমু প্ৰশ্ন (VSA), চমু প্ৰশ্ন (Short Questions), দীঘলীয়া প্ৰশ্ন (Long Answers), অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন, বহু-বিকল্পী প্ৰশ্ন (MCQs) আৰু ব্যাকৰণৰ পুংখানুপুংখ সমাধান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। অস্পীন একেডেমী (Ospin Academy) ত এই সমাধানসমূহ সহজ, নিৰ্ভুল আৰু সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষামুখীভাৱে উপলব্ধ কৰোৱা হৈছে।
‘বিষয়ীৰ অধোগতি’ নামৰ এই পাঠটিত পাৰ্থিৱ ভোগ-বিলাস, অহংকাৰ আৰু অত্যধিক বিষয়-বাসনাত নিমজ্জিত ব্যক্তিৰ পতন বা অধোগতিৰ বিষয়ে সুন্দৰভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে। অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে এই পাঠৰ মূল ভাৱ, শব্দাৰ্থ আৰু তাৎপৰ্য বুজি পোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। আমাৰ এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানত (Textual Solutions) কেৱল পাঠ্যপুথিৰ অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নসমূহেই নহয়, বৰঞ্চ পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন-উত্তৰসমূহো সামৰি লোৱা হৈছে যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সুন্দৰভাৱে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰে।
এই পাঠ্যভিত্তিক সমাধানৰ পৰা আপুনি কি কি শিকিব আৰু পাব:
- বিষয়ীৰ অধোগতি পাঠটিৰ মূল বিষয়বস্তু, নৈতিক অধোগতিৰ কাৰণ আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ।
- শব্দাৰ্থ, ১ নম্বৰৰ অতি চমু (VSA objective type) আৰু ২-৩ নম্বৰৰ চমু প্ৰশ্নৰ পৰীক্ষাত লিখিব পৰা নিৰ্দোষ উত্তৰ।
- প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা (Reference to Context) আৰু ৪-৫ নম্বৰৰ দীঘলীয়া প্ৰশ্নৰ সহজ তথা মান্য সমাধান।
- পাঠভিত্তিক ব্যাকৰণ, যতি চিহ্নৰ ব্যৱহাৰ, বিপৰীত শব্দ, সমাৰ্থক শব্দ আৰু প্ৰত্যয়ৰ সঠিক জ্ঞান।
- নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আৰ্হি অনুসৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নসমূহৰ লগতে শেহতীয়া আৰ্হিৰ MCQ প্ৰশ্নৰ সমাধান।
অস্পীন একেডেমীৰ এই প্ৰশ্নোত্তৰসমূহৰ বিশেষ সুবিধা:
- শেহতীয়া শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনৰ নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা সম্পূৰ্ণ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান।
- ১০০% নিৰ্ভুল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মুখস্থ কৰিবলৈ সহজ হোৱাকৈ সৰল অসমীয়া ভাষাত লিখা উন্নত মানৰ নোটছ (Class 8 Assamese Notes)।
- পৰীক্ষাৰ পূৰ্বে দ্ৰুত ৰিভিজনৰ (Quick Revision) বাবে বিশেষভাৱে যুগুতোৱা সহজ-সৰল উত্তৰ।
- বিষয়ীৰ অধোগতি পাঠৰ পৰা পৰীক্ষাত আহিব পৰা অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আৰু MCQ-ৰ বিশেষ সংকলন।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ শৈক্ষিক উত্তৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অস্পীন একেডেমীয়ে এই বিশেষ পাঠ্যভিত্তিক সমাধান আগবঢ়াইছে। আপোনাৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি এতিয়াই আৰম্ভ কৰক আৰু অসমীয়া বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ দিশত আগবাঢ়ক।
Class 8 Assamese (অসমীয়া) Textbook Solutions & MCQs | SVN Sankardev New Syllabus
New Updated Version!
According to Latest SVN (Sankardev) New Syllabus & Updated Book
Get comprehensive preparation for Class 8 Assamese (অসমীয়া) with this complete Textual Solution & MCQs package.
Includes Chapter-wise textbook solutions, additional Q&A, and MCQs precisely structured as per the latest Sankardev Sishu Vidya Niketan (SVN) syllabus and new book.
Perfect for building a strong foundation and mastering your school assessments! Download as an easy-to-use ZIP file.
শংকৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন, অষ্টম শ্ৰেণী: অসমীয়া
বিষয়ীৰ অধোগতি
পাঠভিত্তিক প্রশ্নোত্তৰ
১। চমু উত্তৰ দিয়া।
(ক) ভট্টদেৱৰ সম্পূর্ণ নাম কি?
উত্তৰঃ বৈকুণ্ঠ নাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য আছিল ভট্টদেৱৰ সম্পূৰ্ণ নাম।
(খ) কপিল মুনি কোন?
উত্তৰঃ কপিল মুনি আছিল যদ্যপি পুত্ৰ।
(গ) বিষয়ী শব্দৰ অর্থ কি?
উত্তৰঃ ‘বিষয়ী’ শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে বিষয়াসক্ত।
(ঘ) ভট্টদেৱৰ মাক আৰু দেউতাকৰ নাম কি আছিল?
উত্তৰঃ ভট্টদেৱৰ মাতৃৰ নাম আছিল তৰা দেৱী আৰু পিতৃৰ নাম আছিল ভাৰতী।
(ঙ) ভট্টদেৱে কোনজন গুৰুৰ ওচৰত শৰণ লৈছিল?
উত্তৰঃ দামোদৰ দেৱৰ ওচৰত ভট্টদেৱে শৰণ গ্ৰহণ কৰিছিল।
(চ) “বিষয়ীৰ অধােগতি” পাঠটি ক’ৰ পৰা লােৱা হৈছে?
উত্তৰঃ “বিষয়ীৰ অধােগতি” নামৰ পাঠটি ‘কথা ভাগৱত’ৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।
(ছ) বনাগ্নিৰো তাপ লাগে মানে কি?
উত্তৰঃ বনাগ্নিৰো তাপ লগা বুলি কওঁতে অৰণ্য বা বন পোৰা জুইৰ তাপ লগা কথাটোক বুজোৱা হৈছে।
(জ) অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জনক কোন?
উত্তৰঃ ভট্টদেৱক অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জনক বুলি কোৱা হয়।
২। ভট্টদেরে গদ্যত কি কি পুথি লিখিছিল?
উত্তৰঃ ভট্টদেৱে গদ্যৰূপত ৰচনা কৰা পুথিসমূহ হ’ল— ভাগৱত, পুৰাণ, গীতা আৰু ভক্তি ৰত্নাৱলী।
৩। বিষয়ী কোন? তেওঁলােকক বিষয়ী বােলাৰ কাৰণ কি?
উত্তৰঃ পাৰ্থিৱ সংসাৰৰ সুখ-সম্ভোগত নিমগ্ন হৈ থকা লোকসকলকেই বিষয়ী বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকক এইদৰে বিষয়ী আখ্যা দিয়াৰ প্ৰধান কাৰণ হ’ল— এনে লোকে কেতিয়াও সৎ সংগ বা সৎ লোকৰ সান্নিধ্য নিবিচাৰে আৰু ভগৱানৰো আৰাধনা নকৰে। এই নশ্বৰ শৰীৰটোক চিৰস্থায়ী বুলি ভাবি তেওঁলোকে কেৱল পাৰ্থিৱ সুখ-ভোগতেই নিজকে আবদ্ধ কৰি ৰাখে।
৪। বিষয়ী সকলৰ নৰক যন্ত্রণাৰ এটি বর্ণনা দিয়া।
উত্তৰঃ বিষয়ী লোকসকলক নৰকলৈ লৈ যোৱাৰ সময়ত বাটত কুকুৰে কামোৰাৰ লগতে তপত বালিৰ ওপৰেদি খোজ কঢ়োৱা হয়, মূৰৰ ওপৰৰ পৰা সূৰ্যই প্ৰচণ্ড তাপ দিয়ে আৰু বনজুইৰো উত্তাপ অনুভৱ কৰিবলগীয়া হয়। তদুপৰি পিঠিত চাবুকেৰে প্ৰহাৰ কৰে, খেৰেৰে মেৰিয়াই জুই লগাই দিয়ে, নিজৰ শৰীৰৰ মাংস নিজে কাটি খাবলৈ বাধ্য কৰায়, সাপে খুঁটে, বিছায়ে কামোৰে আৰু পানীত ডুবোৱাৰ দৰে ভয়ংকৰ যন্ত্ৰণা প্ৰদান কৰে।
৫। “বিৰক্ত নহে-সংসাৰৰ প্ৰতি”–তাৎপর্য লিখা।
উত্তৰঃ বিষয়ী মানুহবোৰ পাৰ্থিৱ সংসাৰৰ মায়ামোহত সদায় নিমগ্ন হৈ থাকে। ঘৈণী আৰু পুত্ৰক লৈয়েই এনে মানুহে পৰম সুখ লাভ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ পোহপাল দিওঁতেই নিজৰ জীৱন শেষ কৰে। বুঢ়া বয়সত যেতিয়া পৰিয়াল পোহপাল দিবলৈ অসমৰ্থ হয়, তেতিয়া সেই একেজনী পত্নী আৰু পুত্ৰই তেওঁলোকক অৱহেলা কৰিবলৈ ধৰে, তথাপিও তেওঁলোকৰ সংসাৰৰ প্ৰতি মোহভংগ নহয় আৰু মায়াৰ জালত আৱদ্ধ হৈয়েই থাকে। নিজৰ শৰীৰটো যে এদিন ধ্বংস হ’ব, সেই কথা তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে। শাৰীৰিক সুখকেই তেওঁলোকে জীৱনৰ সৰ্বস্ব বুলি জ্ঞান কৰে। সমগ্ৰ পৃথিৱীখনেই যে এক প্ৰকাৰৰ মায়া, সেয়া তেওঁলোকৰ বোধগম্য নহয়। কেৱল সুখ প্ৰাপ্তিৰ আকাংক্ষাতেই তেওঁলোকে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে আৰু সংসাৰত যিমানেই দুখ-যন্ত্ৰণা নাপাওক কিয়, তেওঁলোকে এই পাৰ্থিৱ জীৱনৰ প্ৰতি কেতিয়াও বিৰাগ অনুভৱ নকৰে।
৬। কোনে কাৰ আগত বিষয়ীৰ জীৱিত কালৰ দুখ-যন্ত্রণাৰ কথা বর্ণনা কৰিছিল?
উত্তৰঃ কপিল মুনিয়ে তেওঁৰ মাতৃৰ সন্মুখত বিষয়ীৰ দুখ-যন্ত্ৰণাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছিল।
৭। ভট্টদেৱৰ সাহিত্য কৃতিৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ ভট্টদেৱক অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ পিতৃস্বৰূপ বুলি কোৱা হয়। তেখেতে গদ্য শৈলীত ‘ভাগৱত’, ‘পুৰাণ’, ‘গীতা’ আৰু ‘ভক্তি ৰত্নাৱলী’ৰ দৰে অমূল্য গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তদুপৰি, অসমীয়া ভাষাত ‘শৰণ-মালিকা’, ‘গুৰু বংশাৱলী’, ‘প্ৰসংগমালা’ আদি পুথি লিখাৰ সমান্তৰালকৈ সংস্কৃত ভাষাতো ‘ভক্তিবিবেক’ আৰু ‘ভক্তিসাৰ’ নামৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰিছিল।
৮ । তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা—
“পাপার্জিত ধন সবে খাই,
কর্তা মাত্র নৰক যায়।”
উত্তৰঃ বিষয়ী ব্যক্তিসকলে নিৰন্তৰ সাংসাৰিক মোহ আৰু সুখ-সম্ভোগত ডুবি থাকে। পত্নী আৰু সন্তানক লৈয়েই তেওঁলোকে জীৱনৰ পৰম সুখ বিচাৰি পায় আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালনৰ স্বাৰ্থত নিজৰ দেহকো তিলতিলকৈ ক্ষয় কৰে। এনে ধৰণৰ মানুহে হাতত টকা-পইচাৰ অভাৱ হ’লে অসৎ উপায়েৰে ধন অৰ্জন কৰি বা আনৰ সম্পত্তি অপহৰণ কৰি হ’লেও নিজৰ পৰিয়ালটোক পোহপাল দিয়ে। এনেদৰে অন্যায় উপায়েৰে ধন ঘটাটো একপ্ৰকাৰৰ মহাপাপ আৰু পাপ কৰিলে তাৰ উচিত শাস্তি ভোগ কৰাটো অৱধাৰিত। সেয়েহে, অসৎ উপায়েৰে ধন ঘটা ব্যক্তিয়ে জীৱিতাৱস্থাতো নানা নিকাৰ ভুঞ্জিবলগীয়া হয় আৰু মৃত্যুৰ পিছতো নৰকত গৈ ভয়ংকৰ যাতনা সহ্য কৰে। আনহাতে, তেওঁ যিবোৰ আত্মীয়ক এই পাপেৰে ঘটা ধনৰ ভাগ দিয়ে, সেই আত্মীয়সকলৰ কিন্তু পাপৰ কোনো দোষ নালাগে।
৯। বৃদ্ধ কালত পিতৃ-মাতৃৰ প্রতি আমি কেনেধৰণৰ কর্তব্য পালন কৰিব লাগে?
উত্তৰঃ আমাক জন্ম দি স্নেহ আৰু আদৰেৰে ডাঙৰ-দীঘল কৰা পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি বৃদ্ধ অৱস্থাত আমাৰো ভালেমান গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য থাকে। বয়স বঢ়াৰ লগে লগে স্বাভাৱিক কাৰণতেই মানুহৰ শৰীৰ দুৰ্বল হৈ আহে। বহুতৰে উঠা-বহা কৰাৰ শক্তি নোহোৱা হৈ পৰে; দৃষ্টিশক্তি কমি আহে বা একেবাৰেই নেদেখা হয়; শ্ৰৱণ শক্তি হ্ৰাস পায়। শৰীৰত বিভিন্ন ৰোগে বাঁহ লয় আৰু নিজৰ কাম নিজে কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা এটাৰ সৃষ্টি হয়। সেয়েহে, এই বৃদ্ধ বয়সত আমি পিতৃ-মাতৃক অতি যত্নৰে চোৱাচিতা কৰা উচিত। নিৰ্দিষ্ট সময়ত তেওঁলোকক গা-পা ধুওৱা, পুষ্টিকৰ আহাৰৰ যোগান ধৰা, সময়মতে ঔষধ-পাতি খোওৱা আৰু তেওঁলোকৰ ব্যৱহৃত কাপোৰ-কানি পৰিষ্কাৰ কৰি দিয়াটো আমাৰ কৰ্তব্য। আৱশ্যক হ’লে ইফালে-সিফালে যাবলৈ তেওঁলোকক ধৰি-মেলি সহায় কৰিব লাগে আৰু তেওঁলোকৰ লগত মৰমেৰে মত বিনিময় কৰিব লাগে। এই সকলোবোৰ দায়িত্ব পালন কৰাৰ সমান্তৰালকৈ আমি সততে সাৱধান হ’ব লাগে যাতে আমাৰ কোনো কঠোৰ মাত বা ব্যৱহাৰে তেওঁলোকৰ মনত তিলমাত্ৰও কষ্ট নিদিয়ে।
ভাষা বিচাৰ
২। তলত দিয়া শব্দবােৰৰ সমার্থক শব্দ লিখা―
ভাৰ্য্যা – পত্নী।
গৃহ – ঘৰ।
বলুকা – বালিচৰ।
অন্ন – আহাৰ।
কুৎচিত – বেয়া দেখা।
আদিত্য – দেৱতা।
অগ্নি – জুই।
মনুষ্য – মানুহ।
৩। আধুনিক অসমীয়ালৈ ৰূপান্তৰ কৰা—
পাপার্জিত ধন সৱে খাই, কর্তা মাত্র নৰক যাই। এমনে পাপ অনুসাৰে নৰক-ভােগ কৰি মনুষ্যৰ অধত আউঠ কোটি যােনি অনুক্রমে ফুৰি নানা দুখ পায়া পুনু মনুষ্য হয়।
উত্তৰঃ পাপ কৰি ঘটা ধন আন সকলোৱে ভোগ কৰে, পিছে যিজনে পাপ কৰে তেওঁহে নৰকৰ যাতনা ভুগিবলগীয়া হয়। এনেদৰে নিজৰ পাপৰ ফলস্বৰূপে নৰকত যন্ত্ৰণা ভোগাৰ পিছত, মানুহতকৈ নিম্ন আঠ কোটি যোনিত ক্ৰমান্বয়ে জন্ম লৈ বিভিন্ন দুখ-কষ্ট সহ্য কৰি অৱশেষত আকৌ মানুহৰ ৰূপত জন্মলাভ কৰে।
